เมื่อวันที่ 28 มิ.ย. นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ อดีตแกนนำพรรคไทยรักษาชาติ โพสต์ข้อความทางเฟซบุ๊กแสดงความเห็นถึง นายสิรวิชญ์ เสรีธิวัฒน์ หรือจ่านิว นักเคลื่อนไหวกิจกรรมทางการเมือง อายุ 27 ปี จากกรณี ถูกทำร้ายร่างกาย อาการสาหัส ย่านพระยาสุเรนทร์ โดยระบุว่า
“นิว”เป็นลูกชาวบ้าน
แม่รับจ้างทำงานบ้าน ชีวิตรายวัน อยู่บ้านเช่าหาเงินส่งลูกๆ เรียน
ผมไม่เคยรู้จักเขามาก่อน เห็นในทีวีตอนออกมาเคลื่อนไหวแรกๆ ก็นึกยิ้ม เด็กคนนี้พูดจาทำท่าทำทางดูตลก น่ารักดี
จนได้เจอกันในงานอะไรสักอย่าง แววตามุ่งมั่น พูดตรง ท่าทีห่ามๆ แต่สุภาพนอบน้อม คือ ”นิว” ที่ผมเห็น
คืนหนึ่ง หลังอาฟเตอร์ปาร์ตี้งานแต่ง ดร.ปิยบุตรบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรม “นิว” และผองเพื่อนกำลังกึ่มครึ้ม คนหนึ่งในนั้นเดินมายืนโยกเยกอยู่ต่อหน้าผม
“พี่เต้น เอาไงเนี่ย งานเลิกแล้วแต่พวกผมจะต่อพี่พาไปหน่อยดิ”
“จะตี 2 แล้วน้อง จะไปที่ไหนได้” ผมพยายามตั้งการ์ด
“มีน่า … พี่จะไปหรือเปล่า”
“โอเคน้อง เดี๋ยวเจอกันข้างล่างนะ” ผมรับคำแล้วกดลิฟต์ลงไปปัสสาวะอยู่ชั้นล่าง
“เฮ้ย ! พี่เต้นอยู่ไหนวะ กลับแล้วนี่หว่า โด่… ณัฐวุฒินัดแล้วหนี แค่นี้เหรอวะ” เสียงคนโวยวายอยู่หน้าห้องน้ำ
ผมจะออกมาแสดงตัว แต่กำลัง ”ยึดกุม” หลักการสำคัญอยู่ พรวดพราดออกมาก็เกรงจะเสียการใหญ่
เสร็จธุระออกมาเจอ ”นิว” กับเพื่อนกลุ่มใหญ่ “เฮ้ย ยังอยู่เว้ย ของจริงว่ะ” เสียงน้องมันว่า
ผมจัดแจงเอาบางส่วนนั่งรถไปด้วย ที่เหลือขึ้นแท็กซี่ตามกันไป
ร้านลาบ ริมถนนอุรุพงษ์
“ที่นี่แหละพี่ เปิดยันเช้า” “นิว”บอกพร้อมชวนผมลงจากรถ
สิบกว่าคนคุยกันสารพัดเรื่อง ไม่มีใครสนใจเวลา ผมเป็นเครื่องดีเซล ร้อนช้าแต่ติดแล้วดับยาก
“พี่ครับ เรากลับกันมั้ยครับ ตี 5 แล้ว” เสียง”นิว”เริ่มอ้อน “ใช่ครับพี่ กลับดีกว่า” มีเสียงสนับสนุน
“แป๊บนึงน้อง นานๆคุยกันที” ผมยื้อ
ตี 5 ครึ่ง
“พี่เต้นครับ” เสียง”นิว”อ้อนหนักกว่าเก่า เขายกมือไหว้ผมแล้วบอกว่า “กลับเถอะครับพี่ พวกผมไม่ไหวแล้ว บางคนหลับคาโต๊ะแล้ว นะครับพี่ กลับเหอะ”
แล้วเราก็แยกย้ายบ้านใครบ้านมัน
หลังจากนั้นเจอกันผมถามว่า “นิว เมื่อไหร่ไปกินลาบกันอีกน้อง”
“ครับพี่ เดี๋ยวผมปรึกษาเพื่อนๆอีกทีนะครับ” เขาตอบแววตาหวั่นๆ
หวังว่าคนสั่งและคนลงมือทำร้าย”นิว”จะได้อ่านเรื่องนี้ เขาเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร ถ้าได้รู้จักท่านจะเอ็นดูเขา
สิ่งที่”นิว”ควรได้รับคือความเมตตาจากผู้มีอำนาจ ไม่ใช่การลอบกัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สุขนัก ภูมิใจนักหรือไงที่ตีเด็กปางตายให้แม่มันร้องไห้คอยกอดคอยเฝ้า
หายเร็วๆ”นิว”เอ๊ย … เตรียมตัวไปเรียนต่อตามที่ตั้งใจไว้ บางคนมันใจแคบโหดร้ายก็อย่าหมดกำลังใจ
คนรักและเห็นใจ”นิว”กับแม่ยังมีอีกมากเหลือเกิน เชื่อพี่
งานพรุ่งนี้ที่”นิว”จัดแล้วชวนพี่ไปร้องเพลงพี่ไปแน่ ใครจะมาดักตีก็ไม่กลัว
พี่ไม่ใช่นักเลง แต่เป็นนักมวย
