หลังการแถลงนโยบายมี “ปม”หลายปมที่จะกลายเป็นประเด็นเป็น ปัญหาทางการเมือง
1 ปมอันเกี่ยวกับ”ภาวะ”ทาง”อารมณ์”
1 ปมอัน นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ทิ้งเอาไว้เกี่ยวกับการตระเตรียมในเรื่อง “รัฐประหาร”
ตั้งแต่ 3 ปีก่อนเกิดขึ้นจริงในเดือนพฤษภาคม 2557
1 ปมอันเนื่องแต่เงื่อนไขของพรรคประชาธิปัตย์กำหนดไว้ก่อนเข้าร่วมรัฐบาลในเรื่อง “รัฐธรรมนูญ”หากไม่มี”อะไร”ภายในกรอบ 1 ปี
1 ปมอันเนื่องแต่”นโยบาย”ของพรรคพลังประชารัฐในเรื่อง การปรับอัตราค่าแรง
ทุกปมจะร้อนขึ้นจากภาวะแห่ง”อารมณ์”
พรรคประชาธิปัตย์อาจพอใจในเรื่องการประกันราคาพืชผลทาง การเกษตร อันเท่ากับสร้างคะแนนและความนิยมต่อคะแนนเสียง พื้นฐาน
แต่หากประเด็นการแก้ไขเพิ่มเติม“รัฐธรรมนูญ”ไม่มีความคืบ หน้า ไม่มีลักษณะอันเป็น“กัมมันตะ”ในทางรูปธรรม
นี่คือแส้จาก”สังคม”ที่จะโบยตีไปยังพรรคประชาธิปัตย์
และมีความจำเป็นเป็นอย่างสูงที่พรรคประชาธิปัตย์จะต้อง รักษาฐานคะแนนเสียงของตนทั้งในหมู่เกษตรกรและในหมู่คนชั้น กลางในเมือง
เมื่อบรรจุเป็น“วาระเร่งด่วน” 1 ใน 12 นโยบาย ความหมายก็ หมายความว่าจะต้องกระทำภายใน 1 ปี
“รัฐธรรมนูญ” จึงจะกลายเป็น”ระเบิดเวลา”
ขณะที่ภายใน 7 พรรคฝ่ายค้านก็ถือเอาเรื่อง“รัฐธรรมนูญ”เป็นวาระสำคัญ เท่ากับจะเกิดลักษณะประสานระหว่างในและนอกรัฐบาล
นี่คือระเบิดอันซุกผ่าน“นโยบาย”ใต้พรม
กระนั้น ไม่ว่าเรื่องรัฐประหาร ไม่ว่าเรื่องค่าแรงขั้นต่ำ ไม่ว่าเรื่องรัฐ ธรรมนูญ ย่อมโยงไปยังภาวะแห่ง”อารมณ์” หรือระดับการบริหาร จัดการกับอารมณ์
นี่คือ ปัจจัยจากการประกอบขึ้นจาก 2 ส่วน
มิได้เป็นเรื่องการควบคุมอารมณ์ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อย่างด้านเดียว
ตรงกันข้าม เป็นอารมณ์จากด้านอื่นของ”สังคม”ด้วย
