เหตุปัจจัยอะไรทำให้ “ศูนย์ปราบโกงประชามติ” มี “มูลค่าเพิ่ม”ใน ทางการเมืองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ทั้งๆที่เพิ่งจัดตั้งเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน
ทั้งๆที่หากมองจากด้านของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชา
ธิปไตย มองจากด้านของกปปส.
“นปช.” ไม่น่าจะมี “ราคา”
ยิ่งหากมองผ่าน นายจตุพร พรหมพันธุ์ มองผ่าน นายณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ
ก็แทบจะเริ่มต้นจาก 0 และ “ติดลบ”
นายประสาร มฤคพิทักษ์ ก็สรุปว่า เป็นการ”จั่วลม”
แต่แล้ว “ศูนย์ปราบโกงประชามติ” กลับเดินหน้าด้วยความคึกคัก
วันที่ 19 มิถุนายน ก็จะเปิดทั่วประเทศ
อิมพอสสิเบิล เป็นไปไม่ได้
ความจริง การระดม”อาสาสมัคร” เพื่อปฏิบัติการทาง”การเมือง”ในลักษณะนี้มิใช่เป็นครั้งแรกของนปช.
ตอนเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม 2554 ก็มี
ตอนเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม.เดือนมีนาคม 2556 ก็มี
จากการเปิดเผยของ นพ.เหวง โตจิราการ ปรากฏว่า ใน 2 เรื่องนั้น นปช.สามารถระดม”อาสาสมัคร”ได้มหาศาล
เป็น “เรือนแสน” มิใช่ “เรือนร้อย”
ทั้งยังยืนยันด้วยว่า “ไม่ปรากฏว่า อาสาสมัครของนปช.ทำผิดกฎหมายแม้แต่คนเดียว”
สวนทางความเชื่อ นายประสาร มฤคพิทักษ์
ต้องยอมรับว่าการออกมา “ขวาง” โดยโฆษกคสช. พ.อ.วินธัย สุวา รี มีความหมาย
เช่นเดียวกับบทบาท พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา
เช่นเดียวกับบทบาท นายประสาร มฤคพิทักษ์
เข้าทำนองช่วยทำให้ “ดัง”
เหมือนกับที่เคยทำให้กรณี”ปฏิทิน”ดังมาแล้ว เหมือนกับที่เคยทำให้กรณี”ขันแดง”ดังมาแล้ว
และสดๆร้อนๆ คือ กรณี ม.ล.ณัฎฐกรณ์ เทวกุล
หากไม่ได้โฆษกอย่าง พล.ต.สรรเสริญ แก้วกำเนิด อย่าง พล.ต.วีรชน สุคนธปฎิภาค อย่าง พ.อ.วินธัย สุวารี มาหนุนช่วย
คงไม่ดังทะลุฟ้า
คำถามอยู่ที่ว่าเมื่อทั้งโฆษกจาก”ทำเนียบรัฐบาล” โฆษกจาก”คสช.”ช่วยในการประชาสัมพันธ์ถึงระดับนี้
ตอนที่จะ “ดึง” ลงมาจะทำอย่างไร
