ปฏิบัติการยึดป้าย “ไม่ล้ม ไม่โกง ไม่อายพม่า” ของ “พลเรือน ตำรวจ ทหาร” หรือ “พ.ต.ท.”
ป้องปราม “ศูนย์ปราบโกงประชามติ”
กำลังกลายเป็น “โรคระบาด” ใหม่ นับแต่วันที่ 5 มิถุนายนเป็นต้นมา ไม่เพียงแต่ที่ร้าน “เจ๊เพ็ญ” กลางตลาดลำปาง หากยังที่บ้าน “เจ๊พรรณวดี” หนองโคตรเลควิลลา เมืองขอนแก่น
บ้าน “เสธ.มะ” วังด้ง เมืองกาญจน์ รวมถึง ประชิดตัว นายศิริวัฒน์ จูปะมัตถา ที่บ้านในตัวเมืองพะเยา
เป้าหมายคือ ป้าย “ไม่ล้ม ไม่โกง ไม่อายพม่า”
เป้าหมายคือ มาตรการ “ป้องปราม” มิให้ “ศูนย์ปราบโกงประชามติ” แจ้งเกิดขึ้นในทางเป็นจริง
ถามว่า “สำเร็จ” หรือไม่
หากฟังจาก “น้ำเสียง” ของนายศิริวัฒน์ จูปะมัตถา แห่งจังหวัดพะเยา ก็บอกได้เลยว่า “ล้มเหลว” เหมือนดีเอสไอบุก “ธรรมกาย”
“ขณะนี้ป้ายศูนย์ฯที่ส่งมาจากส่วนกลาง ทหารได้ขอเก็บไปแล้ว ผมไม่มีปัญหา เมื่อขอก็ยินดีให้ แต่ยังยืนยันว่าจะเปิดรับร้องเรียนเรื่องทุจริตการลงประชามติตั้งแต่วันที่ 20 มิถุนายนเป็นต้นไป”
อาศัยช่องทาง 1 เฟซบุ๊ก 1 โทรศัพท์ 1 ไลน์
อย่าว่าแต่กรณีของนายศิริวัฒน์ จูปะมัตถา เลย หากแม้กระทั่ง “เจ๊เพ็ญ” หรือ”เจ๊พรรณวดี” ตลอดจน “เสธ.มะ” ก็ไม่น่าจะหยุด
เหมือนกับ “ไม่เคลื่อน” แต่ถามว่า “ไม่เคลื่อน” จริงละหรือ
ไม่ว่าจะเป็นที่ลำปาง ไม่ว่าจะเป็นที่ขอนแก่น ไม่ว่าจะเป็นที่กาญจนบุรี ไม่ว่าจะเป็นที่พะเยา
ดำเนินไปเหมือนที่นายจตุพร พรหมพันธุ์ สรุป
“ขอแจ้งประชาชนทุกพื้นที่ทราบว่า ถ้ามีเจ้าหน้าที่จะมายึดป้ายอย่างไปขัดขวาง
“เพราะ คสช.ได้เพียงแต่ป้าย แต่ไม่สามารถได้หัวใจ”
“คำพูด” นี้ของนายจตุพร พรหมพันธุ์ เหมือนกับ “ถอด” กลยุทธ์เก่าแก่ดึกดำบรรพ์ของจีนมากล่าว
กงซินเหวยซ่าง กิงเฉินเหวินเซี่ย
ซินจ้างเหวยซ่าง ปิงจ้านเหวยเซี่ย
โจมตีทาง “ใจ” เป็นเอก โจมตี “เมือง” เป็นรอง
รบทาง “ใจ” เป็นเอก รบทาง “ทหาร” เป็นรอง
อันเป็น “ราก” ที่มาของหลักการในทางความคิด “การเมืองนำการทหาร”
ใครใช้ “การทหาร” ใครใช้ “การเมือง”
เห็นได้จากกรณี “ศูนย์ปราบโกงประชามติ”
