วานนี้ (23 มิถุนายน) นายอธึกกิจ แสวงสุข หรือ ใบตองแห้ง พิธีกรและคอลัมนิสต์ชื่อดัง โพสต์ข้อความกรณี รศ.ดร.วรเจตน์ ภาคีรัตน์ รองศาสตราจารย์ ประจำภาควิชากฎหมายมหาชน ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีวันที่ 21 มิถุนายน แต่งตั้งคณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง 10 คน โดยไม่มีชื่อ อ.วรเจตน์ ซึ่งเป็นมา 10 ปี
อ.วรเจตน์ได้รับแต่งตั้งครั้งแรกเมื่อปี 49 นะครับ ลงชื่อโดยบิ๊กบัง! โดยตอนนั้นก็มีสื่อหาว่าเกลียดตัวกินไข่ อันที่จริง กระบวนการแต่งตั้งมีขึ้นตั้งแต่ปลายรัฐบาลทักษิณแล้ว แต่ทักษิณยังไม่ทันเซ็น โดนรัฐประหารก่อน อ.วรเจตน์ให้ความยินยอมไปก่อนแล้ว และเห็นว่าตำแหน่งนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเมือง กับการใช้อำนาจ คือมันเป็นงานรูทีน มีประโยชน์ในการให้ความเห็นทางกฎหมายต่อหน่วยงานราชการที่ขอคำปรึกษา และไม่ได้มีผลประโยชน์อะไร ได้เบี้ยประชุมครั้งละ 1,000 บาท หลังสุดขึ้นมาเป็น 1,600 บาท ก็เท่านั้นเอง
อ.วรเจตน์ก็เป็นมาตลอด วาระ 3 ปี ตอนปี 52 นายสาธิต วงศ์หนองเตย จาก ปชป.เป็น รมต.สำนักนายกฯ ตั้งแง่อยู่เหมือนกันแต่สุดท้ายก็ไม่มีปัญหาอะไร ปี 55 ก็เป็นต่อมาในยุคเพื่อไทย ก็โดนพวกโจมตีอีก หาว่าต่างตอบแทน โดยไม่ดูบทบาทหน้าที่ และที่มาที่ไป
สุดท้ายมาครบวาระปี 58 ก็ยื้อกันมานาน สำนักงานกฤษฎีกาเสนอชื่อกรรมการชุดเดิมขึ้นไปก็ไม่ได้รับแต่งตั้งซักที ถูกตีกลับมาให้พิจารณาใหม่ เพราะไม่เห็นด้วยกับชื่อกรรมการ “บางคน” แม้ยืนยันกลับไป ก็ยังตีกลับมาอีก
คือการทำหน้าที่ของ อ.วรเจตน์ก็เป็นที่ยอมรับของคณะกรรมการท่านอื่นๆ ที่ล้วนเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ในวงการกฎหมาย แม้บางครั้งเห็นต่างกันบ้าง แต่ต่างก็เป็น “นักกฎหมายมืออาชีพ” ซึ่งชอบเสียอีกที่ได้ถกความเห็นกัน
สุดท้าย ผลก็ออกมาตามคาด โดยน่าสังเกตว่านอกจาก อ.วรเจตน์แล้ว ท่านประธาน วัฒนา รัตนวิจิตร อดีตเลขาฯ กฤษฎีกา ก็ไม่ได้รับแต่งตั้งกลับมาด้วย ทั้งที่ปกติ ถ้าไม่ป่วยไม่ไข้ก็จะได้เป็นต่อ (อ.วัฒนายังเป็นประธานกฤษฎีกาคณะที่ 5 อยู่)
อันที่จริง อ.วรเจตน์ก็ไม่ได้เสียใจอะไร เพราะตำแหน่งนี้ไม่ได้มีอำนาจไม่ได้มีผลประโยชน์ เพียงเสียดายที่ไม่ได้ใช้ความรู้ให้เป็นประโยชน์ แต่ก็ดีจะได้มีเวลาไปเขียนตำรา
ในทางตรงข้ามมันสะท้อนความงี่เง่ามีอคติของคนที่มีอำนาจอยู่มากกว่า ซึ่งก็น่าคิดอีกนั่นละว่า มาจากใบสั่งทหาร หรือว่าทหารไม่รู้เรื่องเลย แต่ก๊วนเนติบริกรต้องการกีดกันไม่ให้ อ.วรเจตน์ได้เข้าไปแสดงความเห็นทางกฎหมาย ที่จะทำให้ได้รับเครดิตความเชื่อถือ (ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกนี้กลัวมากๆ)
