กรอบกร่อนเป็นข้าวเกรียบ คือกาย

ใจติดหล่มสลาย ส่ายเลื้อย

วาจาปาดลิ้นตาย ตามโท สะแล

ค่อนประเทศถ่มเรื่อยเจื้อย จอดจ้อลืมแจวฯ