หาก “โฆษก” อย่าง พ.อ.วินธัย สุวารี จะไม่มีความเข้าใจในเรื่องของ “เอกสารโต้แย้ง”
ก็น่าเห็นใจ และจำเป็นต้องเข้าใจ
เพราะว่า พ.อ.วินธัย สุวารี เป็น “ทหาร” เติบใหญ่มาในแบบของ “ทหาร”
เคยชินแต่กับ “คำสั่ง” ประเภทซ้ายหัน ขวาหัน
ย่อมไม่เคยชิน เพราะไม่เคยมีประสบการณ์กับ”วิธีวิทยา”ในแบบของการโต้แย้ง
แต่ “โฆษก” อย่าง นายอมร วานิชวิวัฒน์ นี่สิ-แปลก
แปลกเพราะว่าร่ำเรียนจนได้ “ดุษฎีบัณฑิต” มาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งสหราชอาณาจักร
แม้จะเป็นในสาขา”อาชญวิทยา”
แต่เมื่อสำเร็จมีคำว่า “ดร.” นำหน้าก็มาเป็น “อาจารย์”อยู่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
น่าจะคุ้นเคยกับ “เอกสารโต้แย้ง”
ความจริง “เอกสาร” ที่ นายอมร วาณิชวิวัฒน์ ได้มาระหว่างเดิน
สายที่เชียงใหม่มิได้เป็นเรื่องใหม่
ตรงกันข้าม ปรากฏขึ้นตั้ง 2 เดือนมาแล้ว
ไม่ว่า นายรังสิมันต์ โรม ไม่ว่า นายปกรณ์ อารุกุล ออกมายืดอกรับว่าเป็นของพวกเขา
มิได้ทำ “ใต้ดิน” มิดๆเม้มๆ
ตรงกันข้าม ตีพิมพ์ออกมาและเคยไปมอบให้กับ นายมีชัย ฤชุ พันธุ์ มาแล้ว
แต่ที่ตระหนกตกประหม่ากันขนานใหญ่ เพราะว่าได้มาจากจังหวัดเชียงใหม่ อันถือว่าเป็น “เซ็นซีทีฟ แอเรีย” หรือพื้นที่สีแดง ในทางการเมือง
จึงเกิดอาการในแบบ “กระต่ายตื่นตูม”
ตื่นตูมถึงระดับที่ระบุออกมาเลยว่าเป็น “ร่างรัฐธรรมนูญปลอม”และจุดระดับเข้าสู่ขั้น
สุดยอดแห่ง “วิชามาร”
ทั้งๆที่บรรดา “แกนนำ” ของ “กลุ่มประชาธิปไตย” ต่างออกมาแอ่นอกรับ
ว่าเสมอเป็นเพียง “เอกสารแย้ง”
นี่เป็นเรื่องธรรมดาอย่างยิ่ง ไม่ว่าเมื่อเรียนวิชากฎหมาย ไม่ว่าเมื่อเรียนปรัชญาการเมือง
นายศุภชัย ยาวะประภาษ ย่อมรู้ดี
ยิ่ง นายชาติชาย ณ เชียงใหม่ ซึ่งสอนหนังสืออยู่ “นิด้า” ยิ่งรู้ดีอย่างยิ่งยวด
จะมีก็แต่ นายอมร วาณิชวิวัฒน์ เท่านั้นที่งุนงง สงกา
จะมีก็แต่ ปรมาจารย์ทางกฎหมายระดับ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ เท่านั้นที่งุนงง สงกา
เลยพลอยให้ พ.อ.วินธัย สุวารี ต้อง”งง”ไปด้วย
เอกสาร”แย้ง” จึงแปรสภาพ กลายเป็น “ร่างรัฐธรรมนูญ”ปลอมไปด้วยประการละฉะนี้แล
นี่คือวิธีทำให้”เรื่องเล็ก”เป็น “เรื่องใหญ่”
