ความรู้สึกที่ว่า “อาจ“จะไม่มีการทำ”ประชามติ”ในวันที่ 7 สิงหาคม ได้หวนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง
ถือได้ว่าเป็นความรู้สึกที่ “แปลก”
มิได้แปลกอย่างธรรมดา ปรกติ ตรงกันข้าม เป็นความรู้สึกแปลกอย่าง”ประหลาด”
ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเป็นไปได้
ทั้งๆ ที่คสช.เพิ่งมอบหมายให้รัฐบาลจัดตั้ง “ศูนย์รักษาความสงบเรียบร้อย” ไปเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม
เป็นงานของ “มหาดไทย”
กระนั้น ก็เด่นชัดว่าเท่ากับขยายผลมาจาก “กองกำลังรักษาความสงบเรียบร้อย”(กกล.รส.) ซึ่งเป็นผลิตผลของรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
แต่ก็มี “ปรากฏการณ์” หลายปรากฏการณ์ที่น่ากังวล
ไม่ว่าจะเป็นการจับที่สมุทรปราการ ไม่ว่าจะเป็นการจับที่ราชบุรี ไม่ว่าจะเป็นการโหมประโคมเรื่องร่างรัฐธรรมนูญ”ปลอม”
แล้วมาลงเอยที่ “จดหมายปลอม”
จดหมาย”ปลอม“แพร่ระบาดอย่างยิ่งในพื้นที่ภาคเหนือจากลำปางไปลำพูน ไปเชียงใหม่
พื้นที่พรรคใด รับรู้กันอยู่
ยิ่งกว่านั้น เรื่องร่างรัฐธรรมนูญ”ปลอม”ที่ นายอมร วานิชวิวัฒน์ เปิดประเด็น
ต้นตอก็มาจาก “เชียงใหม่”
การจับกุม 3 นักศึกษา 1 นักข่าว และอีก 1 นักศึกษาอันเป็นงานของ สภ.บ้านโป่ง ราชบุรี ก็มีความสัมพันธ์อย่างแยกไม่ออกกับสิ่งที่เรียกว่าร่างรัฐธรรมนูญ”ปลอม”
เพราะมี 1 นักศึกษาซึ่งจับทีหลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เชียงใหม่
การไปค้นที่”ประชาไท”ก็มีเป้าหมาย”ตรงนี้”
ขณะที่ทาง 1 นายกรัฐมนตรีเผลอ”หลุด”ว่าจะเขียน”รัฐธรรมนูญ”เองระหว่างบรรยายที่เมืองทองธานี
ทาง 1 โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ก็แถลง
“นายกฯยังปรารภว่า ได้ยินมาจากที่พูดรับหรือไม่รับร่างรัฐ ธรรมนูญด้วยเหตุผลต่างๆ 1 ในเหตุผลคือ
“อยากให้คสช.อยู่นานๆ ไม่รับดีกว่า”
ยิ่งทำให้หลายคนบังเกิดนัยประหวัดถึงสถานการณ์เมื่อเดือนกันยายน 2558
ที่มีการคว่ำร่างรัฐธรรมนูญฉบับ นายบวรศักดิ์ อุวรรโณ
และหลังจากกบดานเงียบรักษารอยแผลทางการเมืองหลายเดือน นายบวรศักดิ์ อุวรรโณ ก็ออกมาสรุป
“เขาอยากอยู่ยาว”
จึงต้อง “คว่ำ” ร่างรัฐธรรมนูญ เพื่อมิให้ต้องเข้าสู่กระบวนการ “ประชามติ”
“ประชามติ” นั้นเองคือ “ปัญหา”
