ความหวาดเสียวและล่อแหลมอย่างยิ่งซึ่งจะเกิดขึ้นกับรัฐบาลในที่นี้ก็คือ มอง ปัญหาอย่างแยกส่วน ไม่เห็นความสัมพันธ์ที่ยึดโยงระหว่างกันและกัน
นั่นก็คือ มองไม่เห็นว่าปัญหาอันเกิดขึ้นจากกรณี”เราไม่ทิ้งกัน” เป็นผลมาจากการประกาศและบังคับใช้สถานการณ์ฉุกเฉิน
นั่นก็คือ มองแต่ด้านดีของการประกาศและบังคับใช้สถาน การณ์ฉุกเฉินในการล็อกดาวน์ ปิดเมือง กำหนดเคอร์ฟิว เพื่อให้การเคลื่อนไหวอยู่ในกรอบ
แต่มิได้มองว่ามาตรการ”เข้ม”เหล่านี้มิได้เพียงจำกัดระยะห่างระหว่างคน หากในที่สุดแล้วยังจำกัดชีวิต จำกัดอาชีพ จำกัดการทำมาหากินของประชาชน
พลันที่โยนโครงการ”เราไม่ทิ้งกัน”ออกมา ปัญหาก็ปรากฏ
หากดูกระบวนการดำเนินโครงการ”เราไม่ทิ้งกัน”ก็จะสัมผัสได้ใน ความพร้อมของรัฐบาล ความพร้อมของกระทรวงการคลังว่าตระ เตรียมมาอย่างพร้อมมูลมากเพียงใด
เริ่มจากเป้าหมายที่กำหนดไว้ 3 ล้านในเบื้องต้นและขยายสู่ 9 ล้านในเวลาต่อมา
ขณะที่ในความเป็นจริงมีผู้แจ้งมากกว่า 20 ล้านคน
ขณะเดียวกัน เพียงจำนวนไม่กี่ล้านคนในเบื้องต้นก็มากด้วยปัญหาอันนำไปสู่การตัดสิทธิที่จะได้ 5,000 บาทจำนวนมากมาย แม้จะพยายามอ้างว่าเป็นผลงานของ AI เพื่อเอาตัวรอด
แต่หากลงลึกไปในรายละเอียด ไม่ว่าจะจากปากของชาวบ้าน ไม่ว่าจะจากที่พรรคเพื่อไทย พรรคก้าวไกล สำแดงออกมาก็เห็นได้ชัดว่าเป็นปัญหาในเรื่องฐานข้อมูลต่างหาก
เป็นปัญหาของ”ฐานข้อมูล”ในยุค ไทยแลนด์ 4.0
กลายเป็นปัญหาโครงการ”เราไม่ทิ้งกัน”แทนที่จะเป็นการสร้างผล งานอันยอดเยี่ยมทั้งๆที่นำเงินไปแจกให้กับชาวบ้านแท้ๆกลับเป็นโครงการที่ประจานตัวเองออกมา
ประจานให้เห็นภาวะที่”ไม่พร้อม”ในทางการวางแผนของทีมงานยุทธศาสตร์ทั้งทีม
ประจานให้เห็นจุดบกพร่อง”รัฐราชการรวมศูนย์”
ประจานให้เห็นถึงการประกาศและบังคับใช้สถานการณ์ฉุก เฉินทั้งๆทีขาดความพร้อม ขาดการตระเตรียมในด้านบริหารจัดการอย่างครบถ้วนสมบูรณ์
ในที่สุด คนที่จะรับเละ ย่อมเป็น พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
