เมื่อวันที่ 25 เมษายน นายพริษฐ์ ชิวารักษ์ หรือเพนกวิน โพสต์ข้อเขียนผ่านเฟซบุ๊กพร้อมรูปภาพตามการรณรงค์แคมเปญ #MobFromHome ของสหภาพ นักเรียน นิสิต นักศึกษาแห่งประเทศไทย หรือ สนท. มีเนื้อหาโดยสรุปเกี่ยวกับสภาพเศรษฐกิจที่ทรุดหนักจนทำให้คนฆ่าตัวตายจากสถานการณ์การแพร่กระจายของไวรัสโควิด-19 ซึ่งเจ้าตัวเรียกร้องให้รัฐบาลเยียวยาอย่างทั่วถึง
ดังนี้
จากการสำรวจของนักวิจัย พบว่าในช่วงวิกฤติโควิด 19 นั้น…
พี่น้องคนจนในเขตเมืองมีรายได้ลดลงกว่า 70%
พี่น้องคนจนกว่า 60% ไม่มีรายได้เลย
และจำนวนผู้ที่ต้องฆ่าตัวตายเพราะสภาพเศรษฐกิจมีมากพอ ๆ กับผู้ที่เสียชีวิตเพราะป่วยเป็นโควิด 19
ข้อมูลพวกนี้เป็นข้อมูลสาธารณะ ทุกคนสามารถหาอ่านได้ ดังนั้น ผมจึงไม่เชื่อว่ารัฐบาลจะไม่รู้ข้อมูลพวกนี้ แต่ขอถามสักประโยค รัฐบาลรู้แล้วคิดจะช่วยอะไรพี่น้องประชาชนที่กำลังไม่มีอะไรจะกินอย่างจริงจังหรือเปล่า
เงิน 5000 ที่แจก ก็เห็นชัดว่ามีปัญหาไม่จบไม่สิ้น คนจนไม่ได้รับ คนรับไม่ได้จน เป็นนักเรียนนักศึกษาก็ไม่มีสิทธิได้ เป็นวินมอเตอร์ไซค์ระบบบอกว่าเป็นเกษตรกร ทุกวันที่รัฐบาลยังแก้ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้จะมีคนตายจากการไม่มีเงินจะกินเพิ่มไปทุกวัน ๆ
รัฐบาลจะรับผิดชอบยังไงไหว ?
ตอนนี้ประชาชนที่ดือดร้อนมีทุกหย่อมหญ้า ผมเชื่อว่าไม่มีใครไม่เดือดร้อนจากโรคระบาดครั้งนี้ ในฐานะประชาชนคนนึง ขอถามว่าในเมื่อประชาชนเดือดร้อนกันทุกคน ขอให้รัฐบาลแจกเงินเยียวยาช่วยเหลือประชาชนทุกคนไปเลยได้ไหม
ที่ผมพูดไม่ใช่เพราะอยากได้เงิน ผมไม่รับก็ได้ แต่เพราะดูแล้วว่าถ้ายังคัดกรองด้วยระบบห่วย ๆ ของรัฐบาลแบบนี้ จนโควิดหมดก็ยังแจกเงินกันไม่เสร็จ และตอนนี้ คนเดือดร้อนก็ไม่ได้มีแต่คนแบบที่รัฐบาลอยากแจกแต่เดือดร้อนกันทุกคน คนพอจะมีกลายเป็นคนไม่มี ส่วนคนไม่มีอยู่แล้วก็จะกรอบตาย
ขอได้ไหม ช่วยเหลือประชาชนทุกคนได้ไหม เพราะทุกคนก็คือประชาชน เรามีรัฐบาลไปก็เพื่อปัญหาให้ประชาชน และตอนนี้ประชาชนกำลังเดือดร้อนทุกคน ทุกคนควรมีสิทธิได้รับความช่วยเหลือสมกับที่ทุกคนจ่ายภาษีให้รัฐบาลเอาไปใช้ (คนที่รายได้ไม่ถึงเกณฑ์ภาษีเงินได้เขาก็จ่ายภาษีมูลค่าเพิ่มครับ)
หรือเพราะคนที่เดือดร้อนเขาไม่ใช่นายพล ไม่ใช่เจ้าสัว หรือไม่ใช่คนใหญ่คนโตคับฟ้า รัฐบาลถึงไม่สนใจ
เห็นหัวประชาชนเถอะครับ ไม่ม่ประชาชน ก็ไม่มีประเทศ
ไม่เช่นนั้น หมดโควิดเจอกัน
ใครเห็นด้วย เขียนข้อความลงป้ายแล้วถ่ายรูปลงโซเชียลกันครับ
