09.00 INDEX ปฏิกิริยาไม่พอใจต่อ ‘ทหาร’ จาก ‘ภาคธุรกิจ’ สู่ ‘การเมือง’
น้ำเสียง 2 กระแสอันออกมาจาก “ภาคธุรกิจ” ในห้วงแห่งการแพร่ ระบาดของไวรัส โควิด-19 เป็นน้ำเสียงที่มากด้วยความอ่อนไหวยิ่งทั้งในทางเศรษฐกิจและในทางการเมือง
1 เป็นน้ำเสียงจากภาคธุรกิจ “การท่องเที่ยว” ต่อประเด็นการใช้โรงแรมเป็นสถานที่กักกันผู้ต้องสงสัยว่าป่วย
“เปิดหน้า” ออกมาแสดงตัวแน่ชัด ใครเป็นใคร
ขณะเดียวกัน 1 เป็นน้ำเสียงจากภาคธุรกิจการเงิน การธนาคารแสดงเจตจำนงอย่างแน่วแน่ไม่ต้องการให้ “ทหาร” เข้ามามีส่วนร่วมกับการฟื้นฟู”การบินไทย”
แม้มิได้ “เปิดหน้า” ออกมาอย่างแน่ชัด แต่ก็พอมองออกแทงทะลุว่ามีรากฐานเป็นอย่างไร
ทั้งหมดนี้มิได้เป็นเรื่องของการบริหาร ทั้งหมดนี้มิได้เป็นเรื่องของธรรมาภิบาล หากแต่พุ่งปลายหอกโดยตรงไปยังรัฐบาลและกายานุภาพแห่งรัฐ
บังเอิญที่รัฐไทยเป็น “รัฐราชการรวมศูนย์”โดย “ทหาร”
จาก “น้ำเสียง” อันพุ่งตรงเข้าใส่รัฐบาล เข้าใส่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา กรณีของการเช่าโรงแรม มาจากองค์ประกอบอันมีส่วนร่วมอยู่กับรัฐบาล
เป็นเสียงอันดังมาจากธุรกิจโรงแรม เป็นธุรกิจโรงแรมที่มีฐานที่มั่นอยู่ภาคตะวันออก
สะท้อนให้เห็นความไม่พอใจซึ่งมิอาจปิดบัง ซ่อนเร้น
เพราะว่าธุรกิจโรงแรม ธุรกิจการท่องเที่ยว สัมพันธ์แนบแน่นอยู่กับกลุ่มการเมืองอันแนบแน่นอยู่กับรัฐบาลตั้งแต่หลังรัฐประหารและก่อนการเลือกตั้ง
ขณะที่น้ำเสียงอันพุ่งปลายหอกเข้าไปยังกระบวนการฟื้นฟูการบินไทยดำเนินไป 2 เป้า
1 ขุดคุ้ยสมุหฐานแห่งการเสื่อมทรุด ตกต่ำ ชี้ตรงไปยังต้นตอและความเป็นจริงว่าเนื่องแต่กองทัพ เนื่องแต่ทหาร 1 เป็นไปตามกลยุทธ์ “ตีปลาหน้าไซ”
ทั้ง 2 กรณีแม้จะเป็นคนละกรณี มีรากฐานต่างกันแต่ในที่สุดก็มีเป้าหมายอย่างเดียวกัน
เป้าหมายอยู่ที่ “ทหาร” อยู่ที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
น้ำเสียงและปฏิกิริยาอันเกิดจาก 1 มาตรการกักกัน 1 การฟื้นฟูการบินไทยสะท้อนภาวะอย่างที่เรียกว่าเหลืออดเหลือทน
เริ่มจากทาง “เศรษฐกิจ” มาสู่ไม่พอใจทาง “การเมือง”
คำถามนี้อยู่ที่ว่าปฏิกิริยาและน้ำเสียงนี้สอดรับกับอุณหภูมิใหญ่ในทางสังคม หรือจะมีการแปรและยกระดับให้กลายเป็นประเด็นในทางการเมืองหรือไม่
เพราะหากเมื่อใดความรู้สึกของ “ภาคธุรกิจ” กับความรู้สึกของ “ภาคสังคม” ประสานกันเป็นเนื้อเดียว
นั่นหมายถึงเอกภาพแห่งความหงุดหงิดต่อ “รัฐบาล”
