คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ หรือ กรธ. ที่ยกคณะไปประชุมนอกสถานที่ ได้พิจารณาร่างรัฐธรรมนูญถึงหมวดสิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย มาตรา 48/1 ว่าด้วยการไม่ให้บุคคลใช้สิทธิหรือเสรีภาพ เพื่อล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมิได้ โดยผู้ที่ทราบการกระทำดังกล่าวสามารถยื่นต่ออัยการสูงสุดเพื่อขอให้ศาลรัฐธรรมนูญสั่งให้เลิกการกระทำดังกล่าวได้ แต่หากในกรณีที่อัยการสูงสุดไม่ดำเนินการอันสมควรหรืออัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่ยื่นต่อศาลรัฐธรรมนูญให้ผู้ทราบการดังกล่าวร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญก็ได้ โดยศาลรัฐธรรมนูญจะรับคำร้องหรือไม่ก็ได้
ที่ประชุม กรธ.ให้ความเห็นชอบมาตราดังกล่าว มีสาระว่า ให้ประชาชนยื่นคำร้องให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยการกระทำที่เข้าข่ายล้มล้างการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ซึ่งนำมาตรา 68 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2550 มาปรับใช้ และกำหนดว่าก่อนที่ประชาชนจะยื่นเรื่องไปที่ศาลรัฐธรรมนูญโดยตรงได้ จะต้องให้อัยการสูงสุดพิจารณาภายใน 30 วันก่อน หากอัยการสูงสุดพิจารณาไม่แล้วเสร็จภายใน 30 วัน หรือ อัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่ฟ้อง ประชาชนยื่นเรื่องไปที่ศาลรัฐธรรมนูญได้ ส่วนบทลงโทษยุบพรรคการเมืองยังคงมีอยู่ แต่ไม่บัญญัติไว้ในร่างรัฐธรรมนูญ แต่จะบัญญัติในร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง ขณะเดียวกัน หากศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่ามีความผิด ก็สามารถนำไปดำเนินคดีอาญาตามประมวลกฎหมายอาญาได้ต่อไป
ผู้ที่ติดตามการเมือง คงจำมาตรา 68 ในรัฐธรรมนูญ 2550 ได้เป็นอย่างดี ในฐานะบทบัญญัติที่เคยก่อให้เกิดปัญหามาแล้ว โดยเฉพาะ ในห้วงรัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เคยมีผู้ร้องศาลรัฐธรรมนูญโดยตรงว่า ให้วินิจฉัยว่าพรรคการเมืองที่ขอแก้ไขรัฐธรรมนูญ เป็นการกระทำเข้าข่ายล้มล้างการปกครองประชาธิปไตย และล้มล้างรัฐธรรมนูญหรือไม่ มีการโต้แย้งกันดุเดือดหลายประเด็น รวมถึงขั้นตอนการร้องว่า ต้องผ่านอัยการสูงสุดก่อนหรือไม่ แต่ก็มีผู้ยืนยันว่า ยื่นโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญได้ ในคราวนี้ กรธ.ได้รวมเอา 2 หลักเข้าด้วยกัน คือ ยื่นโดยตรงได้ แต่ต้องหลังจากที่อัยการสูงสุดล่าช้า อย่างไรก็ตาม หากกฎหมายให้อำนาจไว้รุนแรงเช่นนี้ น่าจะมีบทบัญญัติในการตรวจสอบการใช้อำนาจของศาลรัฐธรรมนูญด้วย เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้อำนาจ ซึ่งอาจบานปลายเป็นวิกฤตต่อไปได้
