09.00 INDEX สมรภูมิ สงคราม ความคิด ปฏิบัติการ สลายการชุมนุม
ไม่ว่ากรณีของการชุมนุม ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ไม่ว่ากรณีการ ชุมนุม ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ แล้วไหลเข้าไปยัง ท้องสนามหลวง
เป็นเรื่องของ “พื้นที่” อันประสานอยู่กับรากฐานในทาง”ความคิด”
ไม่ว่าการส่งกำลังตำรวจตระเวณชายแดนเข้าไปสลายการชุมนุมในตอนรุ่งสางของวันที่ 15 ตุลาคม ณ บริเวณโดยรอบทำเนียบรัฐบาล
ไม่ว่าการส่งกำลังตำรวจตระเวณชายแดนตบเท้าเข้าไปสลาย การชุมนุมในตอนค่ำของวันที่ 16 ตุลาคม ณ บริเวณสยามสแควร์ แยกปทุมวัน
เป็นเรื่องของ “พื้นที่” อันสัมพันธ์อยู่กับประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในพื้นที่ของกทม.
ไม่ว่าส่วนแรก ไม่ว่าส่วนหลังล้วนเกี่ยวเนื่องกับ”พื้นที่”
หากแต่พื้นที่หนึ่งสัมพันธ์กับความคิดในทางประวัติศาสตร์ ขณะที่พื้นที่หนึ่งสัมพันธ์กับความคิดในทางอำนาจ
ถามว่าทำไมการปรากฏขึ้นของ “เยาวชนปลดแอก” ในตอนค่ำของวัน ที่ 18 กรกฎาคม จึงต้องเป็นอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
ถามว่าทำไมการปรากฏขึ้นของ “แนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม” ใน “19 กันยา ทวงอำนาจ คืนราษฎร” จึงต้องเป็นมหาวิทยา ลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ และท้องสนามหลวง
นั่นย่อมเป็นเรื่องในทาง “ความคิด” ทั้งยังเป็นความคิดที่อิงแอบ แนบแน่นอยู่กับประวัติศาสตร์ทางการเมือง
จึงไม่แปลกที่เมื่อยกระดับขึ้นสู่ความเป็น “คณะราษฎร 2563” และปักธงการเคลื่อนไหวอยู่ที่วันที่ 14 ตุลาคม เป้าหมายแรกสุดก็คือการยึดคืนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
จากนั้นจึงเคลื่อนขบวนไปยังบริเวณหน้าทำเนียบรัฐบาลเพื่อประกาศข้อเรียกร้อง 3 ข้อสำคัญ
ทั้งหมดนี้คือการเมืองในเชิงแห่งการปักธงในทาง “ความคิด”
การสลายการชุมนุมในตอนรุ่งสางของวันที่ 15 ตุลาคม การสลาย การชุมนุมในตอนค่ำของวันที่ 16 ตุลาคมเป็นเรื่องที่สามารถเข้าใจได้ แต่นั่นก็ยังเสมอเป็นเรื่องพื้นที่ในทาง “กายภาพ”
ปัจจัยสำคัญที่ไม่เด่นชัดก็คือ พื้นที่ในทาง “ความคิด”
คำถามที่เกิดขึ้นก็คือ ความรุนแรง เฉียบขาดสามารถปักธงใน ทาง “ความคิด” และเอาชนะในทาง “ความคิด” ได้หรือไม่
