สถานีนี่นี้…ปัจจุบัน สถานีหน้านั้น…มรณะ : โดย ขรัวตาขำ

สถานีนี่นี้…ปัจจุบัน สถานีหน้านั้น…มรณะ : โดย ขรัวตาขำ

รายได้หลักของประเทศ มิได้มาจากการท่องเที่ยวและการส่งออกอีกต่อไป

ขอดลงจนเหมือนเรี่ยติดพื้น

ต้องช่วยกันถามรัฐดูว่า แล้วรายรับของประเทศจะมาจากไหน

รายรับที่จะได้โดยตรงคือ ประหยัดรายจ่ายที่ไม่จำเป็นทุกด้านทุกทางลง

รัฐทำอย่างนั้นหรือเปล่า?

ผู้คนที่ถูกปกครองส่วนใหญ่ ต่างประหยัดมัธยัสถ์ด้วยความยากจนข้นแค้นอยู่แล้ว

คนส่วนใหญ่แทบไม่มีรายจ่ายที่ต้องจ่าย

การท่องเที่ยวภายในประเทศ เจอะมนต์สะกดด้วยคำว่า ไม่มีเงินเพียงคำเดียว

การเคลื่อนไหวไปมาหาสู่ก็แทบหยุดนิ่งไปโดยปริยาย

เจอโรคระบาด อากาศเป็นพิษเข้าอีก ใครจะอยู่วัยไหน ไม่มีกินไม่มีใช้เพียงใด ก็แทบสะดุดนิ่งอยู่กับที่

ค่าใช้จ่ายทางคมนาคมเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทุกอย่างกำหนดโดยสภาพคล่องแบบเก่า

วันนี้ ใช่หรือ กับค่าทางด่วนปัจจุบัน ค่าอาหารตามห้างร้านแต่ละมื้อ ค่าที่พักอาศัยแบบชุมชนเมือง

ถามกันเซ็งแซ่ว่า แล้วรัฐทำอะไรอยู่?

ความอยู่รอดของส่วนรวม จะใช้อะไรเป็นตัวนำ?

ประหยัด ขยัน แข็งขัน รอบคอบ และไม่ประมาท

ใครทำ?

ผู้ปกครองระดับรัฐ หรือคนผู้ถูกปกครองเป็นฝ่ายทำ

ไม่มีใครทำเพื่อใคร คนส่วนใหญ่ถูกทอดทิ้ง พล่ามโวโม้บ้า เอาตัวรอดไปวันๆ

สถานีมรณะอยู่ไม่ไกลแน่

เกาะติดทุกสถานการณ์จาก
Line @Matichon ได้ที่นี่

LINE @Matichon