สถานีนี่นี้…ปัจจุบัน สถานีหน้านั้น…มรณะ
ในเมืองไทย ปีแห่งความรักการอ่าน ปีแห่งการรณรงค์ความสกปรก ปีแห่งการสันโดษสมถะด้วยความสุจริต และหรือปีแห่งการกกกอดอยู่กับความจริงหายไปไหน?
เหลือแต่ปีแห่งอุทกภัย ปีแห่งไฟไหม้ป่าปีแห่งน้ำกร่อยท่วมกรุง ปีแห่งความร้อนแล้ง ปีแห่งความยากแค้นของทุกยุคทุกสมัยดำรงอยู่
ปีแห่งความรักการอ่าน แม้จะเหลือน้อยเต็มที แต่เพชรและทองคำแท่งในวงวรรณกรรมและแวดวงสติปัญญา ก็ยังดารดาษอยู่ดื่นไป
คุณพี่กิเลน ประลองเชิงขุนพลกระดูกเหล็กแห่ง ไทยรัฐ หน้า 3 ให้ของขวัญจาก เล่าจื๊อ บางส่วนว่า
รัฐเลอะๆ บนโลกนี้ ปกครองได้ง่ายมาก
ข้อแรก ให้ราษฎรมีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์
ข้อสอง มีทหารอาชีพที่เข้มแข็ง (ถ้าจำเป็นก็ปลดหรือปลิดออกไปซะ)
ข้อสาม ให้ราษฎรมีความเชื่อถือในรัฐบาล
ส่วน ต่วย’ตูน ของเดือนกุมภาพันธ์ คุณพี่สมบัติ ภู่กาญจน์ เอ่ยถึงฝันของนายกคึกฤทธิ์ ที่มีต่อการเมืองไทยบางส่วน
เอาไปแค่ 3 ข้อ ก็น่าเกินพอ
ข้อแรก ขอให้ประเทศไทยตั้งความปรารถนากันก่อนที่จะใช้ระบอบประชาธิปไตยกันต่อไป ซึ่งหมายความว่า เราจะไม่ยอมรับรัฐบาลที่ปกครองโดยทหาร แต่ให้ปกครองโดยรัฐบาลพลเรือน ซึ่งไม่ใช่รัฐบาลเผด็จการ
ข้อที่สอง อย่าให้ระบบการเมืองใดๆ ในประเทศไทย นำความทุกข์ยากมาสู่ประชาชนในสังคมไทยจนเกินไปในการนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลง เพื่อที่ว่าเราจะต้องไม่มีการจับคนชนชั้นหนึ่งไปจำคุก หรือไปตัดศีรษะเสีย เพื่อเห็นแก่คนอีกชนชั้นหนึ่ง ซึ่งผมเห็นว่า คำสอนของพุทธศาสนาของเรา ไม่สนับสนุนให้มีการกระทำอย่างนี้
ข้อที่สาม ให้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในการกระจายโภคทรัพย์ให้เสมอกันพร้อมกับการพัฒนาเขตชนบทให้ใกล้เคียงหรือเทียบเท่ากับตัวเมือง
ท่านอาจารย์หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรีเคยชี้ทางบรรเทาทุกข์ให้ประเทศมาเกือบ 50 ปีแล้ว
ยังเป็นหมัน
เพราะรัฐบาลปัจจุบัน เมินเล่าจื๊อ ดื้อต่อฝันของท่านอาจารย์คึกฤทธิ์
และไม่ใช่รัฐบาลแห่งประเทศไทย! ?
ขรัวตาขำ
