ภาคีเซฟบางกลอยยุติชุมนุม ย้ายออกจากสะพานชมัยมรุเชฐ ยัน ไม่ยอมแพ้ ขอบคุณทุกคนร่วมปกป้องชาติพันธุ์
เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ภาคีเซฟบางกลอย ยุติการชุมนุม ส่งชาวบ้านกลับ โดยย้ายออกจากพื้นที่ทางเดินเท้าและผิวจราจรถนนพระรามที่ 5 หัวมุมสะพานชมัยมรุเชฐ หลังปักหลักเป็นเวลา 10 วัน หลังในคืนวันที่ 16 มีนาคม มีการวางดอกไม้สีขาวบริเวณรั้วใกล้ทำเนียบรัฐบาล และอ่านแถลงการณ์สืบเนื่องจากการที่พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีให้สัมภาษณ์ต่อผู้สื่อข่าวว่าชาวบางกลอยกลับใจแผ่นดินไม่ได้ แม้เพิ่งลงนามตั้งคณะกรรมการแก้ปัญหาในวันเดียวกัน
นายพชร คำชำนาญ ตัวแทนภาคีเซฟบางกลอย เผยแพร่ข้อความในเฟซบุ๊ก มีเนื้อหาดังนี้
’10 วันสะพานชมัยมรุเชฐ หมู่บ้านบางกลอยและพีมูฟของพวกเราถูกลงหลักปักฐาน อาจจะไม่ยาวนาน แต่เต็มไปด้วยความทรงจำ
เริ่มจากวันแรกที่แทบไม่มีคนรู้ วันที่สอง สาม สี่ ห้าผ่านไป จนถึงวันที่พวกเราตัดสินใจไปแสดงละครหน้าหอศิลป นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แคมเปญ “พาบางกลอยกลับบ้าน” ของพวกเราเป็นที่รู้จัก
หลังจากนั้นไม่มีวันไหนอีกเลยที่เวทีของเราร้างผู้คน หลายชีวิตก้าวเข้ามาพบ ร่วมรับฟัง แลกเปลี่ยน เข้าใจ วิทยากรหลายท่านทยอยกันเข้ามา นักเล่นตรีวงแล้ววงเล่ายังคงขับเสียง ส่งผ่านเข้าเติมเต็มหัวใจชาวบางกลอย 33 ชีวิตที่เคยหนาวเหน็บ ให้กลับอบอุ่นอีกครั้ง
หลายคนไม่เคยยิ้มให้เราเห็น
รอยยิ้มของพี่น้องคนยากมันสวยงามอย่างนี้นี่เองสินะ
เราสรุปงานร่วมกันทุกคืนด้วยบรรยากาศครื้นเครง แม้จะเหนื่อย แต่ไม่มีใครเคยท้อ ไม่มีใครบอกว่าจะถอย เรารังสรรค์กิจกรรมแปลกใหม่ขึ้นมาได้ทุกวัน และนั่นคือคีย์หลักที่ทำให้เรื่องราวของเราได้โลดแล่นอยู่ในสื่อโซเชียล และยิ่งดึงดูดให้ประชาชนคนแล้วคนเล่าหลั่งไหลกันเข้ามาพบปะพี่น้องบางกลอย
“นี่ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย และเราจะไม่ยอมแพ้” นั่นคือความคิดของผมหลังหันหลังเดินออกมาจากที่ชุมนุม เตรียมกลับเชียงใหม่ไปปฏิบัติหน้าที่ของตนเองต่อ
เส้นผมที่เสียไป เทียบไม่ได้เลยกับผลที่ได้หลังจากนั้น ผลที่ทำให้คนในเมืองเริ่มรู้จักบางกลอย หลากถ้อยความติชมขอน้อมรับ แต่อย่างไรก็จะยืนยันว่าเรากำลังทำสิ่งที่ถูก เกิดมาทั้งทีชีวิตนี้ก็เพื่อสิ่งนี้ ไม่เคยผิดสัญญากับพี่น้องสักครั้ง วันนี้เราแสดงให้เห็น
ขอถือโอกาสนี้ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง พวกเราภาคีฯ พี่น้องบางกลอย พี่น้องพีมูฟ ทีมเสียง สถานที่ พยาบาล การ์ด นักดนตรี วิทยากร Speakers และทุกคนที่ร่วมกันปกป้องบางกลอย ปกป้องความเป็นมนุษย์ อยากจะพูดว่าขอบคุณเป็นล้านๆ ครั้ง ขอบคุณเท่าไรก็ไม่พอ
เราจะกลับมาพบกัน
และเราจะได้จับมือกันพากันไปใจแผ่นดิน
คนต้องเท่ากัน ชาติพันธุ์ก็คือคน
