‘นักข่าว’ เหยื่อกระสุนยางขอบคุณทุกกำลังใจ ย้อนเหตุการณ์ ยันไม่ได้อยู่ในวิถีกระสุน ตร. บอกโชคร้ายเองที่ตัวเตี้ย
จากกรณีที่ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม มีรายงานระบุว่า ผู้สื่อข่าวสถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ถูกกระสุนยางเข้าที่บริเวณขมับขวาจากเจ้าหน้าที่ตำรวจในการสลายการชุมนุมที่บริเวณสี่แยกคอกวัว ได้เข้ารักษาตัวที่ รพ.เกษมราษฎร์ ประชาชื่น และต่อมาได้มีการตรวจซีทีสแกนที่ศีรษะพบว่ามีก้อนสีขาวบวมอยู่ภายในใกล้กับจุดที่โดนกระสุนยาง ซึ่งทางแพทย์ยังไม่ระบุว่าเป็นเพราะเหตุการณ์ครั้งนี้หรือไม่
ล่าสุด เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2564 นักข่าวสาวคนดังกล่าวได้โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ก ส่วนตัว โดยระบุว่า
“บันทึก ‘กระสุนยางตัวร้าย’
แพรวขอบคุณพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนมาก ๆ นะคะ
ตลอดระยะที่แพรวอยู่โรงพยาบาลไม่มีความเงียบเหงาเลย
ขออนุญาตเริ่มแต่แรกนะคะ
ขอบคุณนัตตี้กับกิ๊กที่ช่วยเหลือพี่ และน้องพลเมืองดี
ที่เพิ่งซื้อน้ำโค้กแต่ยังไม่ทันได้กิน
เพราะต้องเอาน้ำแข็งมาประคบหัวให้พี่
แพรวขอบคุณพี่โจ ธีระ บก.บห.ของแพรว
ที่ในระหว่างดูไลฟ์คงทราบว่าแพรวโดนกระสุนยาง
จึงโทรมาหา และบอกให้แพรวไปโรงพยาบาล
สำคัญมาก ๆ คือพี่โจมาหาแพรวที่โรงพยาบาลและมาเฝ้าจนแพรวเข้าห้อง ICU
พี่รุ่ง ผู้ช่วยบก. โทรมาหาแพรวสั่งให้แพรวออกนอกพื้นที่และรีบไปโรงพยาบาล
พี่นพ สายแรกที่โทรมาบ่นทันที ซึ่งแพรวถามกลับไปแบบขำ ๆ รู้ได้ไงอ่ะ
แต่ตอนนั้นแพรวยังคงหัวเราะเพราะคิดว่าไม่เป็นอะไร
บอกพี่เพียงแค่โหน้องสบาย จิ๊บ ๆ
ขอบคุณครอบครัวโค้ก ที่แม่โค้กมากรุงเทพพอดี…
แต่กลับต้องมาโรงพยาบาลเพราะแพรวเข้าโรงพยาบาล
กลางดึก
จากนั้นก็สายต่าง ๆ นาน ๆ เยอะมาก ๆ
พี่มน คนที่ดำเนินการไฟว์กับพยาบาลเพราะแพรวต้องทำเรื่องประกันสังคม ตั้งแต่แรกเข้า นางอ้างว่านางคือหัวหน้างานหนู
พี่แพนหญิงแกร่งจริงจังไฟว์ทุกอย่างเพื่อน้องเดินสายให้หนูตลอดทุกเรื่องราว เราสู้กันสุด ๆ ซึ่งนี้ยังเถียงพี่แพนเลยว่า ไม่ไปโรงพยาบาลได้มั้ยหนูว่าหนูไม่เป็นไร
ขอบพระคุณคุณครูก้องที่ทักมาหาหนูทุกวันเพื่อถามไถ่อาการและดอกไม้จากเจ้เหน่งที่มอบให้หนูนะคะ
ขอบคุณทีมหนู พี่ฟลุ๊ค พี่โจ ที่มาหาหนู
ถ้าวันนั้นเป็นพวกพี่ หนูคงหายห่วง
ขอบคุณทีมช่อง 8 ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นพี่แนน พี่เก่ง พี่เนิรส์ พี่วี พี่ขวัญ พี่เจฟ พี่เคน พี่ฝ้าย น้องน้อย และอีกหลาย ๆ คน
ขอบคุณพี่ออม พี่น้อง ส้ม อร่อยมากค่าา ดอกไม้สวยมาก ๆ งับ
ขอบคุณพี่ชาติ ที่ส่งโจ๊กและเค้กของอร่อย ๆ มาให้ทานตลอดเลยค่ะ
พี่น้องกลุ่มเทมโป ที่ทุกคนรู้แล้วเป็นห่วง หนูอ่านนะในกลุ่มทุกข้อความแต่ตอนนั้นตึง ๆ
ขอบคุณพี่เน พี่โต ที่มาหาหนูที่โรงพยาบาลแต่ไม่เจอกันเพราะหนูต้องไปห้อง ICU
หลังจากได้ออกจากห้อง ICU แพรวก็ได้ไล่อ่านข้อความทุกคนอาจจะตกหล่นบ้าง แต่แพรวขอบพระคุณมาก ๆ นะคะ
พี่ ๆ น้อง ๆ สื่อมวลชนที่แสดงความห่วงใย แพรวรู้สึกขอบคุณจากใจจริง ๆ ค่าา
ขอบคุณพี่ ๆ ตำรวจ ที่ดีหลายคนที่เป็นมากกว่าแหล่งข่าว
ที่โทรมาคุยและมาหาแพรว ซึ่งแพรวซาบซึ้งใจมาก ๆ ค่ะ
แพรวขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อนะคะ
ขอบคุณแก๊งที่มาเฝ้าโรงพยาบาลที่เปิดอีกห้องไว้เพื่อทำการสืบสวน
จนเราได้ภาพในมุมและจุดที่เราอยู่ไว้เป็นหลักฐาน
ขอบคุณเพื่อน ๆ ม.กรุงเทพ มันเยอะจนบางสายที่ไม่ได้รับขอโทษมาก ๆ ไว้จะไปเมาส์ด้วย
สำคัญที่สุดน้องสาวขี้น้อยใจของฉันนนน ที่รีบมาหา
และทำธุระ / และแม่ผู้น่ารักที่มาถึงก็บ่นเรื่องกินของฉันทันที / ส่วนพ่อผู้แข็งแกร่งรู้ว่าฉันโดนกระสุนยางพ่อถามคำแรก ‘หลบไม่เป็นหรอ 555555’
จริง ๆ มีอีกหลายคนคงพูดไม่หมด
แต่แพรวอยากบอกว่าขอบคุณค่ะ
ขนมเต็มห้อง ขอบคุณพี่ ๆ น้อง ๆ นักข่าวทุกคนนนนน
สุดท้าย …. แพรวอยากบอกว่าสิ่งที่ตำรวจแถลงกับความเป็นจริงมันสวนทางกันอย่างชัดเจน
แพรวขอชี้แจงในมุมแพรวนะคะ
– วันนั้นที่เกิดเหตุแพรวอยู่กับนัตตี้กิ๊ก เราทำการรายงานข่าวอยู่ไม่ได้กระหายข่าวที่จะต้องเอาตัวเองไปอยู่ในจุดแนวปะทะอย่างแน่นอน แพรวอยู่กับภายในซอย ซึ่งตามคำสั่งของตำรวจคือ “สื่อมวลชนหลบเข้าซ้าย หรือ ขวา” ซึ่งพวกแพรวเลือกอยู่ในซอยค่ะ / ขณะนั้นบริเวณถนนใหญ่ตำรวจและกลุ่มผู้ชุมนุมมีการปะทะกันและมีการกระชับพื้นที่ ซึ่งไม่เกี่ยวกับตรงที่มีกลุ่มสื่อมวลชนอยู่
-กระทั่งมีชายประมาณ 3-4 คน มีการปาสิ่งของใส่ตำรวจแล้วได้วิ่งหนีมาทางสื่อมวลชนและชาวบ้านก่อนที่ทุกคนจะโห่ไล่แล้วก็ได้หายไป
-ผ่านมาประมาณเกือบ 5 นาที ตำรวจอีกกลุ่มที่ไม่ได้อยู่ตามแนวของตำรวจที่ขนานกับถนนใหญ่ ได้แอบมาอยู่ตรงหัวมุมของศูนย์หนังสือประชาชน
-ลักษณะยืนขึ้นอย่างแน่นอนตอนนั้นไม่มีใครเห็นว่าตำรวจกลุ่มนั้นมา ที่แพรวเห็นแล้วนำมาเล่าในส่วนท่อนนี้เพราะน้องอัมรินทร์เปิดภาพให้ดู
-จากนั้นไม่นานจู่ ๆ แพรวก็รู้สึกว่ามีของแข็งมากระแทกที่หัว ซึ่งค่อนข้างแรงมากกกกกกกกกก ต้องบอกว่าตอนนั้นแพรวไม่ได้ก้มหรือหมอบแต่อย่างใด แต่เป็นตอนที่แพรวกำลังวิ่งหันหลังแล้วถูกยิงพอดี และยังต้องพยายามวิ่งหนีเพราะคิดว่าเอ่อคงไม่ได้เป็นไร / ก่อนที่จะเซ่ลงบน จยย. แล้วนั่งลงเพื่อประคบเย็นพระเจ้านี้มันลูกแตงโมบนหัวมั้ย ? โนวมากกก
-ซึ่งแพรวยังหัวเราะอยู่เพราะคิดว่าเดี๋ยวก็หาย ก่อนที่จะอ้วกตลอดทางและตัดสินใจไปโรงพยาบาล
*ทั้งหมดทั้งม้วน
มันคือความโชคร้ายของแพรว ที่ดันเตี้ย
ที่ดันไปอยู่ตรงนั้น ที่ดันเป็นนักข่าว
และทั้งหมดแพรวจะไม่โยนความผิดให้ใคร
เพราะคนทำจะรู้เองว่าทำอะไรอยู่ ?
คนพูดไม่จริงสุดท้ายตกนรกไปก็คงโดนเจาะปาก
แพรวเป็นผู้หญิงแพรวกล้าที่จะพูดแบบแมน ๆ คุยกัน
ไม่ใช่วิธีสกปรก มายุ่งเรื่องส่วนตัวแพรว
แพรวถือว่าเป็นดวงซวยที่แพรวเจอคนไม่ดี
แต่…..
แพรวกัลยาณมิตรที่รอบกายแพรวเป็นคนที่ดีและน่ารักมาก
23.03.64”
