แม้การนำร่องของ นายไพบูลย์ นิติตะวัน แล้วตามมาด้วย นายเสรี สุวรรณภานนท์ และ นายวันชัย สอนศิริ
จะ “ขึงขัง” อย่างยิ่ง
อ้างอิงแนวทางแห่ง “แจแปน โมเดล” มาพร้อมกับ “รายงาน” สะท้อนลักษณะเป็น “ทางการ”
ผ่าน “คณะกรรมาธิการ” แห่ง “สปท.”
แต่ทุกบาทก้าวของ นายไพบูลย์ นิติตะวัน หรือ นายเสรี สุวรรณภานนท์ ตลอดจน นายวันชัย สอนศิริ
ยังไม่ใช่ “ของจริง”
เรียกตาม “ภาษา” การตลาดในแบบของ ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ และ ดร.สุวิทย์ เมษิณทรีย์
ก็เสมอเป็นเพียง “การลอนช์”
เรียกตาม “ภาษา” ฟุตบอลในแบบ เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ก็ต้องว่า
ก็เสมอเป็นเพียง “สับขาหลอก”
พลันที่ข้อเสนอให้ “มหาดไทย” เข้าร่วมกระบวนการ”เลือกตั้ง”ภายใต้การกำกับโดย “คสช.”
ก็ปรากฏเสียง”คัดค้าน” และ “ต่อต้าน”
ไม่ว่าจะมาจาก นายองอาจ คล้ามไพบูลย์ นายนิพิฎฐ์ อินทรสมบัติ แห่งพรรคประชาธิปัตย์
สรุปตรงกันว่า “ย้อนยุค”
ไม่ว่าจะมาจาก นายจตุพร พรหมพันธุ์ นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ แห่งนปช.คนเสื้อแดง
เสนอคำว่า “เลอะเทอะ”
เสนอคำว่า “เปิดถ้วยแทงว่า โรดแมปของจริง คือ การสืบทอดอำนาจ”
อันนี้แหละที่ “ต้องการ”
กระบวนท่าอันมาจาก นายไพบูลย์ นิติตะวัน ประสานเข้ากับ นายเสรี สุวรรณภานนท์ นายวันชัย สอนศิริ
เรียกตาม “สำนวนจีน”
ก็ต้องยอมรับว่าเป็นปฏิบัติการในลักษณะ “โยนหินถามทาง”
เป็นการเปิดตัว “สินค้า” ซึ่งดูเหมือนว่า “ใหม่” ก่อนถึงสถาน การณ์แห่ง “การเลือกตั้ง”
ขอให้ติดตาม “กระบวนท่า”
ไม่ว่าจะมาจาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ไม่ว่าจะมาจาก นายมีชัย ฤชุพันธุ์ ไม่ว่าจะมาจาก นายวิษณุ เครืองาม
เหมือนกับจะไม่”เออออ” ไปด้วย
แต่เรื่องแบบนี้ขอให้ดูกันยาว-ยาว จนกว่าร่างพรบ.พรรคการ เมือง จนกว่าร่างพรบ.เลือกตั้งจะปรากฏออกมา
นั่นแหละ “ของจริง”
ท่าทีของ นายไพบูลย์ นิติตะวัน นายเสรี สุวรรณภานนท์ นาย วันชัย สอนศิริ เสมอเป็นเพียง “หนังหน้าไฟ”
