ปฏิกิริยา และ “น้ำเสียง” อันมาจาก นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม กับ นาย กษิต ภิรมย์
สะท้อน “ทิศทาง” ภายใน “พาณิชย์”
เท่ากับเป็นการทะลวงเข้าไปในความเงียบงัน เท่ากับแหวกให้เห็นอาการ “เคลื่อนไหว” อย่างบางเบา
เหมือน “หญ้า” แทง “ยอดอ่อน” ขึ้นมา
เป็นน้ำเสียงที่กระหน่ำเข้าใส่บทบาทของ “รัฐมนตรี” อย่างแข็งกร้าว ดุดัน
ถึงขั้น
“ถ้าบุคคลระดับรัฐมนตรีไม่อยากทำหน้าที่ของตนก็ควรลาออกจากตำแหน่งเสีย”
เป็นน้ำเสียง “ยกย่อง” ต่อ “ปลัดกระทรวง”
“คนไทยชื่นชมภาวะผู้นำของท่าน สภาพของประเทศขณะนี้ คนไทยต้องการคนอย่างท่านมาช่วยทำงาน”
เหมือนกับจะ “เสี้ยม” แต่จะเป็นเช่นนั้นหรือ
ฐาน “ข้อมูล” อันคนของพรรคประชาธิปัตย์ “ได้มา” จึงแสดงความ โน้มเอียงอย่างเด่นชัด
1 ไม่พอใจต่อ “รัฐมนตรี”
“เมื่อมีข่าวว่ารัฐมนตรีจะมอบอำนาจให้ลงนามแทนในวันที่ 16 กันยายนมีหนังสือมอบอำนาจมาให้ลงนาม บ่ายวันนั้นก็ลงนามทันที”
ขณะเดียวกัน “ถึงวันที่ 17 กันยายน เท่าที่ตรวจสอบ รัฐมนตรีก็ยังไม่ได้ลงนาม”
1 พอใจบทบาทของ “ปลัดกระทรวง”
อาศัย “ฐานข้อมูล” ที่ว่า ปลัดกระทรวงลงนามไปแล้วในตอน บ่ายของวันที่ 16 กันยายน มายืนยันและกดดันให้ “รัฐมนตรี” ต้องลงนาม
“หอก” จึงพุ่งเข้ายอดอก”รัฐมนตรี” อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้
ท่ามกลาง “ความเงียบ” อันดำรงอยู่ภายในกระทรวงพาณิชย์ ท่ามกลาง “ข่าวลือ” ที่ปลิวว่อน
ยังไม่ “คำยืนยัน” อย่างเป็น “ทางการ”
1 ปลัดกระทรวงพาณิชย์ได้ลงนามใน “คำสั่ง”ไปแล้วหรือไม่ในตอนบ่ายของวันที่ 16 กันยายน
1 การตัดสินใจของ “รัฐมนตรี”เป็นอย่างไร
เพราะ “เงื่อนงำ” ยังอยู่ที่กระบวนการลงนามใน “คำสั่ง”นั้นมิได้เป็นของคนใดคนหนึ่ง
“ปลัดกระทรวง” ลงนามก็จริง
แต่หลัง”ปลัดกระทรวง”ลงนามแล้ว จำเป็นที่ “รัฐมนตรี”จักต้องลงนามด้วย
เป็นการลงนามรับรองการลงนามของ”ปลัดกระทรวง”
บทสรุปจากความจัดเจนของ มล.ปนัดดา ดิศกุล “ต้องมีความ รอบคอบ ระมัดระวัง ไม่ใช่ผลีผลาม” จึงสำคัญ
สำคัญต่อ “ข้าราชการ” สำคัญต่อ “การเมือง”
