สถานีนี่นี้…ปัจจุบัน สถานีหน้านั้น…มรณะ

สถานีนี่นี้…ปัจจุบัน สถานีหน้านั้น…มรณะ

รํ่าลือกันว่า เด็กสมัยใหม่ไม่มีที่พึ่ง

จะเอาอะไรอิงอะไร ก็หาคำตอบไม่ได้แทบทั้งนั้น

วันก่อน รายการทอดน่องท่องเที่ยว เปิดฉากทางศาสนาของผี พุทธ พราหมณ์ แต่เริ่มต้นจนปัจจุบัน

คุรุทางประวัติศาสตร์ข้อเท็จจริง เปิดให้เห็นความจริงบางส่วนว่า การโฆษณาชวนเชื่อสร้างความหลงผิดให้ชนหลายกลุ่มหลายเหล่ามานานแล้ว

เชื่อจนเชื่อในความไม่จริง

เอาก่อนประวัติศาสตร์ปักหลักเหนือศาสนาลงไป ผีก็มาก่อนพราหมณ์หรือพุทธ

ใครเอาชนะสงครามโฆษณาชวนเชื่อได้มากกว่า อำนาจ อิทธิพล การนำหมู่ก็เหนือกว่าผู้คนปกติ

แม้จะมีการจัดหมวดหมู่ในปัจจุบันให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

แต่ความเรียบร้อยก็น่ากังขา

เยาวรุ่นปัจจุบันมีใครคิดถึงสำนักงานสถิติบ้าง?

คิดถึงตำรวจ, คิดถึงกองกำลังป้องกันประเทศ, คิดถึงความปลอดภัยของที่อยู่อาศัย, คิดถึงอาหารที่ขาดแคลนเข้าไปทุกวัน, คิดถึงเครื่องนุ่งห่มที่ทำเองไม่เป็น, คิดถึงยารักษาโรคที่โฆษณากันขรมว่ามี แต่ไม่มี

เมื่อไม่มีที่พึ่ง เยาวรุ่นก็ต้องตั้งคำถาม

คำถามโดยรวมที่ใหญ่กว่านั้น คือ การเมือง เศรษฐกิจ สังคม

ที่มาแต่ก่อนเป็นอย่างไร จึงมาถึงเป็นวันนี้ในปัจจุบัน

คำตอบที่โกหกโกเก้าแบบโฆษณาชวนเชื่อ หลอกเยาวรุ่นได้จริงหรือ?

หรือเพื่อซื้อเวลาให้พร่าอายุขัยไปวันๆ

ฉลองความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ไปตามวันหยุด

ความจริงค่อยๆ เกิดตามยุคสมัยถูกปลอบว่าไม่น่ากลัว

ตราบใด ชราชนยังใช้ฝักดาบยาว แต่เหน็บมีดสั้นซ่อนไว้

ไอ้หนู-อีหนู รู้ไม่ทันแน่

เจอะมีดสั้นแต่ละที

จุกจมกองเลือดไปได้อีกขณะ?

ขรัวตาขำ

เกาะติดทุกสถานการณ์จาก
Line @Matichon ได้ที่นี่

LINE @Matichon

บทความก่อนหน้านี้‘ธีรัจชัย’ เชื่อ เลือกตั้งบัตร 2 ใบ คนยังเลือกก้าวไกล เล็งส่งร่างกฏหมายลูกประกบ
บทความถัดไป‘โคมัน’ ผ่าตัดหัวใจ แต่พักแค่ 2 สัปดาห์