“วุฒิสภา” ไม่เห็นชอบ “วิวัฒน์ ตามี่” กก.มูลนิธิฯชนกลุ่มน้อยและชาติพันธุ์ นั่ง “กสม.”
เมื่อวันที่ 1 พ.ย. ที่รัฐสภา ในการประชุมวุฒิสภา พิจารณารายงานการตรวจสอบประวัติ ความประพฤติ และพฤติกรรมทางจริยธรรม และลงคะแนนเป็นการลับ โดยที่ประชุมลงคะแนนไม่ให้ความเห็นชอบให้นายวิวัฒน์ ตามี่ เลขานุการและกรรมการมูลนิธิพัฒนาชนกลุ่มน้อยและชาติพันธุ์ ดำรงตำแหน่งกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) ด้านผู้มีประสบการณ์ในการทำงานด้านสิทธิมนุษยชน (ตามมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. 2560)
โดยผลการลงคะแนนปรากฎว่ามีผู้ที่ออกเสียงเห็นชอบ 36 คะแนน ไม่เห็นชอบ 153 คะแนน และไม่ออกเสียง 30 คะแนน ทั้งนี้นายศุภชัย สมเจริญ รองประธานวุฒิสภา คนที่สอง ในฐานะประธานในที่ประชุม ได้แจ้งกับที่ประชุมว่า ผลการออกเสียงดังกล่าวพบว่าผู้ที่เสนอชื่อได้รับคะแนนเสียงเห็นชอบน้อยกว่ากึ่งหนึ่งของสมาชิกเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภาคือน้อยว่า 124 คะแนน จึงถือว่านายวิวัฒน์ ไม่ได้รับความเห็นชอบให้ดำรงตำแหน่งกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ทั้งนี้ คณะกรรมการสรรหากรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ได้มีการประชุม เพื่อพิจารณารายงานการพิจารณาสรรหาบุคคลผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ภายหลังเมื่อวันที่ 18 มิ.ย. 2564 ได้เชิญผู้เข้ารับการสรรหาที่มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กฎหมายกำหนด มาเข้ารับการสัมภาษณ์และแสดงความคิดเห็นในเรื่องที่เกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ จากนั้น ได้ลงมติเลือกบุคคลผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ในด้านที่ 1 บุคคลผู้มีประสบการณ์ในการทำงานด้านสิทธิมนุษยชนต่อเนื่องกันตามมาตรา 8 (1) แห่ง พ.ร.ป.ว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. 2560 จากรายชื่อผู้เข้ารับการสรรหา จำนวน 20 คน ผลปรากฏว่า นายวิวัฒน์ ตามี่ เลขานุการและกรรมการมูลนิธิพัฒนาชนกลุ่มน้อยและชาติพันธุ์ เป็นผู้ที่ได้รับคะแนนเสียงถึงสองในสามของจำนวนทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของคณะกรรมการสรรหากรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เมื่อวันที่ 25 มิ.ย. ที่ผ่านมา แต่ไม่ผ่านในขั้นวุฒิสภาในวันนี้
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า สำหรับ วิวัฒน์ ตามี่ เป็นผู้อำนวยการมูลนิธิพัฒนาชนกลุ่มน้อยและชาติพันธุ์ ทำงานเพื่อเรียกร้องสิทธิและความเท่าเทียมด้านสัญชาติให้กับกลุ่มชาติพันธุ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ทั้งการให้ความช่วยเหลือในประเด็นสุขภาวะ การเรียกร้องสิทธิขั้นพื้นฐาน หรือต่อสู้จากการถูกเอารัดเอาเปรียบจากเจ้าหน้าที่ในพื้นที่
