สถานีคิดเลขที่ 12 : เปิดปีก็หูฉี่ โดย สุริวงค์ เอื้อปฏิภาน

เปิดศักราชใหม่ 2565 ด้วยข่าวร้ายสำหรับประชาชนคนไทย คือ ข่าวราคาเนื้อหมูแพงหูฉี่ ขึ้นไปถึงกิโลละ 200 จนถึง 250 บาท ซึ่งสาเหตุใหญ่เกิดจากปริมาณสุกรหายไปหลายล้านตัว เนื่องจากเกษตรกรผู้เลี้ยงหมู ประสบปัญหาแบกรับต้นทุนไม่ไหว สะสมมายาวนาน จนตัดสินใจหันไปทำอาชีพอื่น

ปริมาณหมูลดน้อยลงไปเรื่อยๆ พอเข้าสู่เทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ความต้องการเพิ่มสูงมากขึ้น คราวนี้ราคาเลยพุ่งพรวด

ในเทศกาลแห่งความสุข ไปจ่ายตลาดเตรียมทำอาหารเลี้ยงกันในครอบครัว ก็เจอกับเนื้อหมูที่แพงหูฉี่

ออกท่องเที่ยวในเทศกาลปีใหม่ แวะร้านอาหาร ถ้าเป็นเมนูที่มีเนื้อหมูเป็นส่วนสำคัญ ก็เป็นอันแพงหูฉี่

ข้าวหมูแดง หมูย่างเมืองตรัง อะไรเหล่านี้ ทั้งหูฉี่และร้องจ๊ากไปตามๆ กัน

เสียงสะท้อนจากวงการผู้เลี้ยงสุกรบอกชัดว่า ต้นทุนสูงทุกด้าน มีปัญหาโรคระบาดในสุกร โดนซ้ำด้วยยาราคาแพง ตลอดจนราคาอาหารสัตว์ พวกข้าวโพด กากถั่วเหลืองก็แพงไปหมด

ทำให้หลายรายตัดสินใจเลิกเลี้ยงหมู หรือหยุดเลี้ยงชั่วคราวเพื่อรอดูสถานการณ์

เป็นเหตุให้ราคาเนื้อหมูในตลาดแพงขึ้นเรื่อยๆ

การแก้ปัญหาของรัฐบาลก็คือ เข้าควบคุมราคา เพื่อไม่ให้ประชาชนผู้บริโภคหมูก่นด่ารัฐบาล แต่รัฐไม่ได้สนใจช่วยเหลือด้านต้นทุนของเกษตรกรด้วย

เลยยิ่งทำให้คนเลี้ยงหมูลดน้อยลง ปริมาณหมูก็ลดลงไป

ในเทศกาลที่บริโภคเนื้อหมูกันมาก อย่างปีใหม่ ก็เลยร้องจ๊ากกันทั่วเมือง

เมื่อปลายปีที่แล้วก็เพิ่งเกิดปัญหาผักราคาแพงทุกชนิด เพราะพิษภัยน้ำท่วม พอมาช่วงส่งท้ายปีเก่าเข้าสู่ปีใหม่ คราวนี้เป็นคิวหมูแพง

แถมราคาหมูแพงนั้น น่าจะต่อเนื่องไปอีกถึงเทศกาลตรุษจีน และเทศกาลสงกรานต์ เพราะยังไม่สามารถเพิ่มปริมาณเนื้อหมูมาทดแทนได้เร็วนัก

จากนี้ไปยังจะมีอะไรแพงขึ้นอีก พวกสินค้าที่จำเป็นสำหรับประชาชนทั่วไป น่าจะมีแน่ๆ เพราะสภาพเศรษฐกิจย่ำแย่มายาวหลายปี ตอนนี้โควิดก็ไม่ได้ซาลงไป

พอเห็นหน้ารัฐบาลที่มีอดีตนายทหารเป็นผู้นำ ก็ต้องทำใจกันไป เพราะการเมืองเรามีกติกาเอื้ออำนวยให้ผูกขาดอำนาจ แทนที่จะปรับเปลี่ยนได้ง่ายๆ วิกฤตวันนี้ต้องมือบริหารที่เท่าทันโลกยุคใหม่ และเชี่ยวชาญเศรษฐกิจการค้า ไม่ใช่เก่งแต่เรื่องจัดซื้ออาวุธ

แต่ก็อย่าลืมว่า ปัญหาสินค้าราคาแพง ปัญหาปากท้องประชาชน มีผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการเมืองมาแล้วหลายยุคหลายสมัย

ปีนี้เปิดฉากด้วยปัญหาสินค้าแพงหูฉี่ ท่ามกลางการเมืองที่เต็มไปด้วยปัญหาจากภายในรัฐบาลเอง ทะเลาะกันเอง

แล้วปัญหาใหญ่ที่มีเส้นตายรออยู่เบื้องหน้า คือ การตีความวาระ 8 ปีการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยเส้นตายเส้นแรกคือสิงหาคม 2565 นี้

ถ้าไม่หาทางออกที่ดี ไม่ยอมคลี่คลายปัญหา เอาแต่ดึงดันยื้ออำนาจ ก็เหนื่อยหนักแน่ๆ

เปิดศักราชใหม่ที่ไร้ความสุขกันตั้งแต่เริ่มต้น มองไปข้างหน้ายิ่งหนักหนาสาหัส