คอลัมน์หน้า 3 : ป้อมค่าย การเมือง ของ ประยุทธ์ จันทร์โอชา ตีแตก จาก ‘ภายใน’
คําถามจากพรรคประชาธิปัตย์ คำถามจาก นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ ถึงกำหนดวันในการเลือกตั้งชิงตำแหน่ง “ผู้ว่าฯกทม.”
เป็นการ “รุก” อย่าง “เยือกเย็น”
เหมือนจังหวะก้าวในการเรียกร้องและกดดันในประเด็นอันเกี่ยวกับ “กัญชาเสรี” จาก นายอนุทิน ชาญวีรกูล และพรรคภูมิใจไทย
เป็นการรุกเข้าไปยัง “รัฐบาล”
เลือกจังหวะเวลาอันงดงามที่ “ทำเนียบรัฐบาล” ประสบปัญหาจากความพ่ายแพ้ในการเลือกตั้ง “ซ่อม”
และการยกระดับ “เกม” ใหม่จาก “พลังประชารัฐ”
ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคภูมิใจไทย ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคพลังประชารัฐมีเป้าหมายเดียวกัน
นั่นคือ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
อาจกล่าวได้ว่าไม่เคยมีครั้งใดที่สถานการณ์ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จะอยู่ในสภาวะ “ตั้งรับ” อย่าง
ต่อเนื่องเช่นนี้
เป็นการ “รุก” จาก “ภายใน”
การเคลื่อนไหวของ โทนี่ วู้ดซัม อาจเป็นส่วนหนึ่ง การเคลื่อนไหวของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อาจเป็นส่วนหนึ่ง
แต่ที่ “หนัก” จริงๆ มาจาก “พวกเดียวกัน”
ความพ่ายแพ้จากการเลือกตั้ง “ซ่อม” โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเขต 1 ชุมพร จากเขต 6 สงขลา มาจากปัญหา “ภายใน”
ระหว่าง “ทำเนียบรัฐบาล” กับ “พลังประชารัฐ”
แม้ “ทำเนียบรัฐบาล” จะเปิดเกมรุกผ่าน “6 รัฐมนตรี” แต่เมื่อประสบเข้ากับกลยุทธ์เรียกร้องให้ “ขับ” ออกจากพรรค
ก็ยิ่งทำให้ต้อง “หน้าหงาย” ไปไม่ถูก
ภายใต้สภาวะทางการเมืองเช่นนี้มีหรือที่จะรอดพ้นไปจากสายตาอันคมกริบระดับพรรคภูมิใจไทย ระดับพรรคประชาธิปัตย์
คำถามถึง “กัญชาเสรี” จึงดังขึ้น
คำถามถึงกำหนดวันอันแน่นอนในการเลือกตั้ง “ผู้ว่าฯกทม.” จึงก้องกังวานมาจากพรรคประชาธิปัตย์
เล่นบท “สถาบัน” เล่นบท
“มวยหลัก”
เป็นคำถามที่เหมือนกับจะพุ่งตรงถึง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา แต่มีหรือที่จะไม่กระเทือนถึงอีก 2 ป.
ที่แวดล้อมอยู่
ทั้ง พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ทั้ง พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
ในเมื่อความไม่พร้อมมิได้มาจากปัจจัย “ภายนอก” ตรงกันข้ามความไม่พร้อมมาจากที่ยังไม่สามารถตกลงกันได้ใน “3 ป.”
เท่ากับทะลวงเข้าไปใน “รอยร้าว” ให้ยิ่ง “ร้าวลึก”
อนาคตของ “รัฐบาล” อนาคตของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จึงขึ้นอยู่กับ “เอกภาพ” และความมั่นคงจาก “ภายใน”
มิใช่จาก “ก้าวไกล” มิใช่จาก “เพื่อไทย”
เป็นปัจจัยภายในของความสัมพันธ์ระหว่าง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา กับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
โดยมี ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า รับ “บท” สำคัญ
