เรียงคนมาเป็นข่าว/ภาพข่าวสังคม

⦁…“ร้าวทั้งแผ่น” แต่เมื่อ “รัฐธรรมนูญ” ฉบับ “มีชัย” นั่งหัวโต๊ะยกร่าง ตัดเย็บออกแบบไว้อย่างพิเศษ ทำให้รัฐบาลเดินหน้าไปได้เรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ยังร้าวจนกว่าจะ “อิ่มตัวไปเอง” หรือ “เบื่อไปเอง” ค่อยเก็บฉาก จัดเลือกตั้งใหม่ทางสภาก็กินเงินเดือน กินเบี้ยประชุม บ่ายๆ นับองค์ประชุม ครบบ้างไม่ครบบ้าง ก็อยู่กันไปยาวๆ ก็จะไม่ยุบซะอย่าง ใครจะทำไม ไม่ต้องไป “ตาลีตาเหลือก” เลือกตั้งใหม่ ตามคำทำนายของ โทนี่ วู้ดซัม

⦁…“บทเฉพาะกาล” ในรัฐธรรมนูญ 2560 เขียนไว้ชัดว่า ใน “5 ปีแรก” จาก มี.ค.2562 ถึง มี.ค.2567 การเลือกนายกฯ ให้ “วุฒิสภา” ลงมติด้วย เพราะฉะนั้น การเมืองจะวุ่นวายยังไง พอถึงเรื่องเก้าอี้นายกฯ ในระหว่างปี 2562-2567 จะต้องนำเข้า 2 สภาทั้ง ส.ส.-ส.ว. รวมเป็น 750 แล้วลงมติกัน ถ้าฝ่ายค้านกับรัฐบาลรวมตัวกันได้ 500 ก็จบ โหวตยังไงก็ชนะ 250 ส.ว.แน่นอน แต่ปัญหาคือ “ส.ส.” ไม่เคยรวมกันได้เป็น “หนึ่งเดียว” ดังนั้น ตัวเลข 500 ชนะ 250 จึงเป็น “คณิตศาสตร์” ใน “ความฝัน” เท่านั้นเอง

⦁…แต่เริ่มมีกระแสเหมือนกันว่า หากเกิด “แลนด์สไลด์” กันขึ้นมาจริงๆ “ฝ่ายค้าน” ชนะ เข้ามา “เกินครึ่ง” ของสภา ไปแบบ “ขาดลอย” แล้วเสนอชื่อนายกฯ ทาง “ส.ว.” อาจจะไม่ฝืนกระแสของประชาชน โหวตสนับสนุนนายกฯที่มาจาก “เสียงข้างมากของสภา” ไปด้วยกัน แต่เรื่องอย่างนี้ ส่องกล้องมองไปทาง ส.ว.แล้ว ออกจะ “เหนือจริง” มากเกินไป

⦁…ดังนั้น การเมืองประเทศไทยในวันข้างหน้า เมื่อยังไม่มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญให้เป็นไปตามแนวทางสากล ถ้ามีเลือกตั้งเมื่อไหร่ จะต้องเกิด “วิกฤต” และการปะทะอันเนื่องมาจาก “รัฐธรรมนูญ” ฉบับนี้ รอบนี้ ตัดเรื่อง “บัตรใบเดียว” กับ “สูตรคำนวณปาร์ตี้ลิสต์” พิสดารออกไปได้ การบิดเบือนผลเลือกตั้งจะยากขึ้น และการคำนวณการเมืองจะทำได้ “ง่าย” ขึ้น แต่เส้นทางไปสู่วิกฤตก็เห็นได้ชัดเจน

⦁…จากโจทย์การเมืองที่เห็นๆ กัน คือ “ผู้กองธรรมนัส” นำทีมไปตั้งพรรคใหม่คล้ายจะเป็น “พลังประชารัฐ สาขา 2” แต่ก็ไม่ใช่ “สาขา 2” วันดีคืนดีก็ไม่แสดงตัวเป็น “องค์ประชุม” ซะยังงั้น ยังเป็นโจทย์การเมืองที่ยัง “เคลียร์ไม่จบ” เลยหวาดๆ กันว่า เปิดสภาสมัยสามัญ พ.ศ.2565 เมื่อไหร่ หากฝ่ายค้านยื่นไม่ไว้วางใจ “บิ๊กตู่” ขึ้นมา อาจจะมีปัญหาเสียงขาดหาย จะยุบสภาก็ไม่ได้ แล้วจะทำยังไงกันดี

⦁…ในกรณีฉุกเฉินที่ว่านั้น ข่าวว่ามีการตระเตรียม “เสียงสำรอง” ตุนเอาไว้แล้ว แต่จะแก้ปัญหาได้คล่องตัว ทันการณ์หรือไม่ ยังต้องมา “ลุ้น” กันอีกที เรื่องราวแบบนี้มีประวัติศาสตร์ เพราะ “แผนงาน” บางอย่าง “คิดได้” แต่ “ทำไม่ได้” ด้วย “ปัจจัย” มากมาย โดยเฉพาะ “กระแสสังคม” ที่ซับซ้อน ถ้าภาคธุรกิจ ภาคประชาชน เกิดความ “เบื่อหน่าย” ขึ้นมาจริงๆ น่าจะกลายเป็นพลังกดดันภาพรวมการเมือง ทำให้ “แผนงาน-เสียงสำรอง” ที่ต่อท่อไว้อย่างดี เกิดอาการ “ตัน” ขยับไม่ออก ก็ประมาทไม่ได้เหมือนกัน