ชื่นมื่น คึกคัก เป็นบรรยากาศที่ไม่เหนือความคาดหมาย
สำหรับ “การเปิบสามัคคี” ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา กับพรรคเล็ก เมื่อวันที่ 17 มีนาคม
แต่ถามว่า ในความชื่นมื่น และในความคึกคักนั้น
ทำให้ พล.อ.ประยุทธ์กลับบ้าน นอนหลับฝันดี ว่าจากนี้เสียงในสภาจะยังมั่นคงกับตนเองและรัฐบาล หรือไม่
เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มีอาหารมื้อไหนทำให้อิ่มทิพย์
มีแต่อิ่ม แล้วก็หิว
หิวแล้วก็ต้องหาอะไรมาใส่ปากใส่ท้องอีก
ซึ่งที่ผ่านมา สำหรับ “ปลาซิว ปลาสร้อย” อำนาจต่อรองมีไม่มากนัก ต้องดิ้นรน “หากินหาอยู่” กันเอาเอง
แต่ปัจจุบัน และในอนาคตอันใกล้ สถานการณ์ทางการเมืองได้เปิด “นาทีทอง” ให้เหล่าปลาซิว ปลาสร้อย มีบทบาทสำคัญในการกำหนดอนาคตของ “ป.ปลา” ตัวใหญ่ ถึงขนาดชี้เป็นชี้ตายทางการเมืองได้
อำนาจต่อรองจึงเทกลับมายังเหล่าปลาตัวเล็กตัวน้อย
ดังนั้น แทนที่จะต้องดิ้นรนเพื่อปากเพื่อท้องของตนเอง ก็พากันส่งเสียงร้อง หรือส่งสัญญาณแห่งการมีตัวตน ให้เหล่าบรรดาปลาตัวใหญ่ให้ความสำคัญแก่พวกตน
ต้องหาอาหารมาเสิร์ฟ มาป้อน มิฉะนั้นอาจเกิดภาวะโมโหหิว พากันไล่ “สวบ” ปลาตัวใหญ่ ให้บาดเจ็บได้
ยิ่งตอนนี้ ปลาใหญ่ก็ใช่จะแข็งแรง เจอปัญหาทั้งภายนอก ภายในรุมกระหน่ำ ทำให้เรี่ยวแรงลดน้อยถอยลง
มากไปกว่านั้น 3 ป.ปลาตัวใหญ่ที่เคยมี “จุดแข็ง” เป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตาย แต่ตอนนี้ก็มี “จุดอ่อน” เกิดความหวาดระแวงกันเอง ทำให้ ป.ปลาตัวใหญ่ ส่ออาการเดี้ยงให้คนสังเกตเห็นได้
ปลาซิว ปลาสร้อย ที่เคยกลัวก็ไม่กลัว พากันรุมรุกไล่ เพื่อเรียกร้องเอาสิ่งที่ต้องการแบบไม่เกรงใจกันอีกแล้ว
จากที่ตอนแรก 3 ปลาใหญ่ อาจจะมองข้ามความสำคัญของปลาซิว ปลาสร้อย ด้วยเคยชินว่าพวกเหล่านี้ “เป็นของตาย” ไม่มีปากมีเสียง เลยตั้ง “วงเปิบ” เพื่อความสามัคคีเฉพาะเหล่าปลาตัวใหญ่ และปลาไซซ์กลาง
จนเกิดเสียงโวยวายจากปลาตัวเล็ก ว่าทำอย่างนี้ได้อย่างไร จึงทำให้ต้องมีการแก้เกม ตั้งโต๊ะใหญ่เลี้ยงกันให้พร้อมหน้าพร้อมตา
ยกเว้น พวกปลา “กบฏ” ที่ไม่ได้รับคำเชิญ เพราะถูกมองว่า ตั้งตนเป็นอริ
ดังนั้น แม้งานเลี้ยงโต๊ะใหญ่จะมีภาพความคึกคัก และชื่นมื่น แต่ก็มีบรรยากาศแห่งความอึมครึม กรุ่นกระจายอยู่ด้วย
เพราะ ป.ปลาตัวใหญ่ ถึงจะเอาอกเอาใจเหล่าปลาซิว ปลาสร้อย แต่ก็คงมากด้วยความระแวดระวัง เนื่องจากต้องระวังไม่ให้พวกปลากบฏ มาช่วงชิงเอาปลาตัวเล็กตัวน้อยไปเป็นพวกแล้วกลับกลายมาเป็นศัตรูในสมรภูมิ “สภา”
ต้องคิดหาทางแก้ทั้งเฉพาะหน้า และทั้งระยะยาว
เฉพาะหน้าก็คงไม่มีอะไรดีไปกว่า ยอมป้อนอาหารให้เหล่าปลาตัวเล็กอิ่มเอมไปเรื่อยๆ
ส่วนในระยะยาว เมื่อ ป.ปลาตัวใหญ่ยังอยากจะไปต่อ ป.ประยุทธ์ จะพึ่งพา ป.ป้อม อยู่ตลอดไปก็คงไม่ได้ เพราะ ป.ป้อมเองก็ดูจะทำอะไรที่ ป.ประยุทธ์ไว้วางใจแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้เช่นกัน
อย่างการส่งคนสนิทไปเป็นหัวหน้าพรรคให้กลุ่มปลากบฏ ซึ่งมองได้หลายแง่มุม ทำให้ ป.ประยุทธ์จะตายใจไม่ได้ ต้องหาทางของตนเองด้วย
ซึ่งตอนนี้ เราก็ได้เห็นการขับเคลื่อนของพรรคใหม่อย่าง “รวมไทยสร้างชาติ” ที่กำลังเร่งระดมพลมาเป็นพรรคของ ป.ประยุทธ์อย่างเต็มตัว ไม่ต้องพึ่งจมูกคนอื่นหายใจ
และไม่ต้องมารำคาญใจให้พวกปลาซิว ปลาสร้อย ไล่สวบ ไล่ตอดอย่างตอนนี้
ส่วนจะเป็นจริงแค่ไหน อันนี้ไม่อยากทาย!
สุวพงศ์ จั่นฝังเพ็ชร
