สถานีคิดเลขที่ 12 : ม็อบไล่ตู่
นึกว่าความเคลื่อนไหวนอกสภาเพื่อขับไล่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา พ้นจากตำแหน่งนายกฯ จะจางหายไป
ปรากฏว่าเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน “ม็อบไล่ตู่” กลับมา
กลับมาในช่วงกลางวัน
แต่พอตกค่ำ ผู้ชุมนุมบางส่วนไปม็อบกันที่แยกดินแดง
ม็อบกลางวันเดินรณรงค์ แต่ม็อบกลางคืนมีความรุนแรง
เหตุการณ์ดังกล่าวส่งสัญญาณว่าสถานการณ์นอกสภาพร้อมกลับมาลุกฮือ ดังนั้นรัฐบาลจึงต้องระวัง
เหตุที่ต้องระมัดระวังเพราะคำว่า “ไล่ตู่” เริ่มดังกระหึ่ม เพียงแต่เหตุผลการขับไล่นั้นมีจุดเน้นที่ต่างกัน
เดิมการขับไล่ พล.อ.ประยุทธ์ มีจุดเน้นที่ “ยึดอำนาจ” “ใช้อำนาจเบ็ดเสร็จ” “ละเมิดสิทธิมนุษยชน”
แต่ตอนนี้มีกองเชียร์หลายคนแม้จะไม่ได้ออกไปร่วมม็อบ แต่ก็เริ่มเห็นพ้องว่าน่าจะหมดยุคลุงตู่เสียแล้ว
เพราะนับตั้งแต่ พล.อ.ประยุทธ์เข้ามาดูแลประเทศ ดวงชะตาของชาติเริ่มตก
เผชิญหน้าการรัฐประหาร เผชิญหน้าโรคระบาด เผชิญหน้าเศรษฐกิจจากภาวะสงคราม
การเผชิญหน้าวิกฤตต่างๆ เมื่ออยู่ภายใต้การบริหารงานของ พล.อ.ประยุทธ์ ก็ต้องรับผิดชอบ
แม้ พล.อ.ประยุทธ์จะภาคภูมิใจว่าแก้ปัญหาได้หลายเรื่อง แต่ความเห็นของบิ๊กตู่อาจไม่สอดคล้องกับประชาชน
โดยเฉพาะการบริหารงานที่มีผลกระทบต่อความเป็นอยู่ประชาชน
เมื่อปี 2557 เกิดเหตุการณ์ชัตดาวน์กรุงเทพฯ ทำให้เศรษฐกิจไทยมีปัญหา พล.อ.ประยุทธ์ใช้ข้ออ้างนี้ยึดอำนาจ
แรกๆ ดูเหมือนว่าเศรษฐกิจจะดี แต่สุดท้ายผู้คนเดินดินรู้สึกได้เลยว่ารายได้แต่ละเดือนนั้นลดลง
ต่อมานักเรียนนิสิตนักศึกษาออกมาขับไล่รัฐบาล แรกๆ ได้ยินเสียงขานรับ กระทั่งเมื่อมีการโยงความเคลื่อนไหวของม็อบไปผูกกับความมั่นคงแห่งรัฐ กองเชียร์จำนวนมากเริ่มถอย
แต่กระนั้นก็ตาม ความต้องการขับไล่รัฐบาลยังมีอยู่ ทุกอย่างรอโอกาส
ระหว่างนั้นประเทศไทยเผชิญหน้ากับโรคโควิด-19 หลายระลอก เช่นเดียวกับแกนนำกลุ่มผู้ชุมนุมที่ต้องเผชิญหน้ากับการจับกุมคุมขังหลายคดี
ทุกอย่างเงียบหายไป จนนึกว่าฝ่ายคัดค้านรัฐบาลหมดแรง
แต่ที่ไหนได้ เมื่อถึงวันเวลาที่เป็นโอกาส ม็อบไล่ตู่ก็ยังออกมา รวมไปถึงม็อบดินแดงที่ปะทะกับเจ้าหน้าที่อยู่เนืองๆ ก่อนหน้านี้
ล่าสุดม็อบดินแดงยังออกมา
แสดงว่าระยะเวลาหลายปีมานี้ วิธีการของรัฐบาลที่ดำเนินการกับกลุ่มผู้ชุมนุมไม่ได้ทำให้ความรุนแรงหดหาย ไม่ได้ทำให้คนรักเพิ่ม และไม่ได้ทำให้คนศรัทธาในรัฐบาลมากขึ้น
ตรงกันข้าม การใช้วิธีเช่นนี้อาจทำให้คนเกลียด หมดศรัทธา และไม่ยินยอมร่วมมือกับรัฐบาล
การแก้ปัญหาเรื่องม็อบดินแดง ควรหาคนที่ไม่เห็นด้วยกับวิธีการแบบเดิมมาบริหาร
ลองใช้การเมือง แทนความมั่นคง
ลองใช้ไม้อ่อน แทนไม้แข็ง
ไม่ใช้กระสุนยาง แต่เปิดวงสนทนาเพื่อหาข้อยุติ โดยมีความสงบสุขของประชาชนเป็นเป้าหมาย
ด้วยหวังว่าเมื่อประเทศสงบ นักท่องเที่ยวจะมา
เมื่อนักท่องเที่ยวมา เศรษฐกิจจะดีขึ้นกว่าเดิม
ม็อบไล่ตู่เป็นอีกหนึ่งปรากฏการณ์ที่นึกว่าจะจางหาย แต่ไม่ใช่
นี่น่าจะเป็นอีกปรากฏการณ์ของการใช้ความรุนแรง
เหมือนจะจบ แต่ไม่ยอมจบ
นฤตย์ เสกธีระ
[email protected]
