09.00 INDEX ปัญหาของรัฐมนตรีรุกป่า ปัญหานิติธรรมจริยธรรม
ความละเอียดอ่อนอย่างยิ่งที่ นางกนกวรรณ วิลาวัลย์ จักต้องประสบมิได้อยู่ที่เหตุผลที่ นางกนกวรรณ วิลาวัลย์ ดำรงสถานะใดภายในพรรคภูมิใจไทย
หากแต่อยู่ที่ว่าตำแหน่งใดในทางการเมืองที่พรรคภูมิใจไทย มอบหมายให้ นางกนกวรรณ วิลาวัลย์ รับผิดชอบมากกว่า
นั่นก็คือ ตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
คำว่า “ศึกษาธิการ” อันกระทรวงได้รับทอดมาตั้งแต่ยุคยังเป็นกระทรวงธรรมการอันมี เจ้าพระยาพระเสด็จฯ อันมี เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี เป็นเสนาบดีต่างหากที่สำคัญ
ไม่ว่าเจ้ากระทรวงอยู่ในมือของ ม.ล.ปิ่น มาลากุล ไม่ว่าเจ้ากระทรวงอยู่ในมือของ นายก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ ไม่ว่าเจ้ากระทรวงอยู่ในมือของ นายจาตุรนต์ ฉายแสง
ความคาดหวังเป็นอย่างสูงอยู่ที่จักต้องเป็น “แบบอย่าง” แก่สังคมและเยาวชนในทาง “จริยธรรม” โดยพื้นฐานรัฐมนตรีของกระทรวงศึกษาธิการจึงต้องมีบรรทัดฐานในทางจริยธรรมเป็นอย่างสูง
ไม่ว่าคำถามต่อ นางกนกวรรณ วิลาวัลย์ ไม่ว่าคำถามต่อพรรคภูมิใจไทย ไม่ว่าคำถามต่อรัฐบาล
จึงเป็นคำถามในทาง “จริยธรรม” อันมากด้วยความแหลมคม
มีความแตกต่างเหมือนกับเส้นแบ่งอันเปราะบางเป็นอย่างมาก ระหว่างเรื่องของกฎหมายกับเรื่องของจริยธรรม นั่นก็คือ เรื่องของกฎหมายตัดสินโดยศาล เรื่องของจริยธรรมตัดสินโดยสังคม
แต่ที่ละเอียดอ่อนเป็นอย่างมากก็คือ จริยธรรมต้องเริ่มต้นด้วยความสำนึกโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากตนเอง
จึงไม่ว่าจะมองผ่านคุณธรรมของรัฐบาล จึงไม่ว่าจะมองผ่านคุณธรรมของพรรคการเมือง จึงไม่ว่าจะมองผ่านคุณธรรมของนักการเมือง สำนึกแห่งจริยธรรมจึงมีความสำคัญ
รัฐบาลที่ไม่มีจริยธรรมน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง พรรคการเมืองที่ไม่ยึดกุมจริยธรรมยากยิ่งจะอยู่ในสถานะเป็นสถาบัน นักการเมืองที่ไม่มีจริยธรรมยากยิ่งที่จะได้รับความไว้วางใจ
คำถามในสังคมที่พุ่งเป้าเข้าสู่รัฐบาล เข้าสู่พรรคภูมิใจไทยในกรณีของ นางกนกวรรณ วิลาวัลย์ จึงเป็นคำถามในเรื่องจริยธรรม
ปมของรัฐบาล ปมของพรรคการเมืองที่ร่วมรัฐบาลในขณะนี้จึงเป็นปมว่าด้วยปัญหาในทางจริยธรรม แต่มีความพยายามจะทำให้เป็นปมในทางนิติธรรมอย่างเป็นด้านหลัก
นี่คือปมใหญ่ของรัฐบาลยุคหลังรัฐประหารเมื่อปี 2557
สะสมตั้งแต่ปัญหาว่าด้วยแหวนของมารดา นาฬิกาของเพื่อน ตลอดจนปัญหาว่าด้วยมันคือแป้ง มาถึงปัญหาว่าด้วยรุกป่า
หากจัดการโดยไม่ยึดหลักอันเที่ยงธรรมภาพลักษณ์ก็เสื่อม
