09.00 INDEX นามธรรม ความคิด ของ ‘ชัชชาติ’ รูปธรรม ‘ทำงาน ทำงาน ทำงาน’
ไม่ว่าจะเป็นการตั้งข้อสังเกตจากรัฐมนตรีกระทรวงดีอีเอสว่าด้วยจุดที่ เหนือกว่าของ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ในเรื่อง PR ไม่ว่าจะเป็นการ ยืนยันในผลงานรัฐบาลของรัฐมนตรีกระทรวงแรงงาน
ทุกสายตาล้วนพุ่งไปยัง นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ว่าจะเผชิญกับแรงต้านอันมาจาก “ทำเนียบรัฐบาล” อย่างไร
เช้าวันต่อมา นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ยังออกวิ่งตั้งแต่ 05.00 น. ไม่แปรเปลี่ยน ทักทายผู้คนจากเสาชิงช้าเรื่อยไปจนถึงทหารนิรนามที่ออกมาช่วยแมวอย่างเงียบๆ
ขณะที่มีข้อสังเกตจากบางส่วนของ “ทำเนียบรัฐบาล” ในเชิงที่ว่าการไลฟ์ของ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เป็นเพียงการสร้างภาพมิได้เป็น “ผลงาน” อย่างเป็นจริง
ด้านหนึ่ง นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ส่งเทียบเชิญ พนักงานกวาด พนักงานสวนสาธารณะ พนักงานเก็บขนมูลฝอย พนักงานสูบสิ่งปฏิกูล พนักงานระบายน้ำ ร่วมโต๊ะอาหารพร้อมกับไลฟ์
ขณะเดียวกัน ด้านหนึ่งเตรียมปรับปรุงเทศบัญญัติปรับสัด
ส่วนค่าตอบแทนพนักงาน “ทั่วไป” ไม่ว่าขยะ ไม่ว่าสูบปฏิกูล ไม่ว่าระบายน้ำที่เป็นลูกจ้าง ลูกจ้างชั่วคราวกว่า 2.8 หมื่นคน เท่ากับแสดงให้เห็นว่า ไม่เพียงร่วมโต๊ะอาหารเท่านั้น หากแต่ยังสร้างหลักประกันเชิงสวัสดิการผ่าน “รายได้” ที่เป็นจริง
มีความจำเป็นที่ไม่ว่าคนใน “ทำเนียบรัฐบาล” ไม่ว่าคนใน “พลังประชารัฐ” จำเป็นต้องให้ความสนใจต่ออนุศาสน์อันมาจาก นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ อย่างเป็นพิเศษ
นั่นก็คือ
“ต้องช่วยดูแลลูกจ้างที่เป็นผู้น้อยเงินเดือนน้อยให้ดี เพราะเขาเป็นโซ่ข้อสุดท้ายที่เชื่อมเราเข้ากับประชาชน ต่อให้มีนโยบายดี แต่ถ้าโซ่ข้อสุดท้ายไม่มีกำลังใจไปทำงานไม่มีทางทำให้ดีขึ้นได้”
จากพื้นฐาน “ความคิด” เช่นนี้แหละจึงนำไปสู่การเรียกขานพนักงานของ กทม.ว่าเป็น “เพื่อนร่วมงาน” จากพื้นฐาน “ความคิด” เช่นนี้แหละจึงนำไปสู่การจัดโครงการ “ร่วมโต๊ะอาหาร” ขึ้น
นี่จึงเป็นเรื่องในทางความคิดอันมีลักษณะ “นามธรรม” ที่มี
การแปรไปสู่การปฏิบัติในลักษณะ “รูปธรรม” อย่างเป็นระบบ
แท้จริงแล้ว การเคลื่อนไหวของ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ บนหลัก การ “ทำงาน ทำงาน ทำงาน” คือการยืนหยัด ยืนยันของการปักธงและเคลื่อนไหวในทาง “ความคิด” เป็นเบื้องต้น
และค่อยๆ แปรไปสู่ปฏิบัติการในทาง “การเมือง” อย่างมีระบบ โดยอาศัยตัวเองเป็นเครื่องมือ เป็นตัวอย่าง ค่อยๆ เข้าไปยึดพื้นที่ในทางความคิดของประชาชนและของสังคม
