วันก่อน กระทรวงพาณิชย์ โดยสำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้าบอกว่า กำลังปรับปรุงโครงสร้างรายการสินค้าใหม่ สำหรับนำมาเป็นองค์ประกอบในการคำนวณดัชนีราคาผู้บริโภค หรืออัตราเงินเฟ้อ
ให้เหตุผลเพื่อสะท้อนพฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้บริโภคในปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงไป
รายการที่จะเพิ่มเข้ามา คือค่าใช้จ่ายบริการอินเทอร์เน็ตในบ้าน ค่าบริการโทรศัพท์มือถือ อาหารปรุงสำเร็จ
การปรับปรุงรายการคำนวณใหม่ จะถูกนำมาใช้ในเดือนมกราคมปีหน้า
ฟังเผินๆอาจมองได้ว่า เป็นเรื่องของตัวเลขทางการ ไกลตัว เพราะเป็นข้อมูลเพื่อนำมาพิจารณาวางนโยบาย แผงงานด้านเศรษฐกิจ หรือประเมินผลกระทบของนโยบายของรัฐบาล
แต่เอาเข้าจริง “เงินเฟ้อ” เกี่ยวข้องกับความเป็นอยู่ และค่าครองชีพของประชาชนอย่างสำคัญทีเดียว
เพราะเป็นตัวตั้งที่จะถูกนำประกอบการปรับขึ้นค่าจ้าง เงินเดือนราชการและเอกชน หรือกำหนดเงินบำนาญ เงินช่วยเหลือ สวัสดิการต่าง ๆแก่ประชาชน
เป็นตัวแปรที่มีผลสำคัญต่อเงินในกระเป๋าของเราๆ ท่านๆ นั่นเอง
ปัจจุบัน กระทรวงพาณิชย์คัดเลือกรายการสินค้าและบริการสำคัญ ที่จำเป็นต่อชีวิตประจำวันไว้ 450 รายการเพื่อใช้คำนวณอัตราเงินเฟ้อ อาทิ ข้าว ผลิตภัณฑ์จากแป้ง เนื้อสัตว์ เป็ด ไก่ สัตว์น้ำ ไข่ ผักผลไม้ เครื่องประกอบอาหาร เครื่องนุ่งห่ม รองเท้า ค่าที่พักอาศัย ไฟฟ้า เชื้อเพลิง น้ำประปา ค่าตรวจรักษาพยาบาล และอีกจิปาถะ
ตัวอย่าง ปีที่แล้วเมื่อคำนวณจากรายการข้างต้น อัตราเงินเฟ้อติดลบต่อเนื่องตลอดทุกเดือน ทำให้เฉลี่ยทั้งปีติดลบ 0.9%
มองกันแบบหยาบๆเท่ากับว่า ค่าครองชีพของคนไทยในปี 2558 ลดลง รายจ่ายก็น่าจะลดลง
ใกล้เข้ามาอีกหน่อย ตลอดช่วง 10 เดือนปีนี้ เงินเฟ้อขยายตัวเป็นบวกที่ระดับ 0.06 เทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน
ควรจะหมายความว่า ค่าครองชีพคนไทยขยับเพิ่มเพียงเล็กน้อย จนแทบไม่น่ารู้สึกได้
หากการเก็บข้อมูลสินค้าและบริการ 450 รายการ สะท้อนอัตราเงินเฟ้อที่ชี้วัดค่าครองชีพในแต่ละช่วงได้ถูกต้อง ค่าจ้างแรงงาน เงินเดือน แทบไม่ต้องปรับขึ้น หรือปรับก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
มนุษย์เงินเดือน ชาวบ้านร้านตลาด สามารถใช้ชีวิตปกติไม่เดือดร้อน เพราะค่าครองชีพไม่ได้เพิ่มอะไรมากมาย
น่าแปลกในช่วง 2-3 ปีมานี้ มีแต่เสียงบ่นรายได้ไม่เพียงพอค่าใช้จ่าย ของแพง ค่าครองชีพเพิ่มสูง โพลหลายสำนักสะท้อนในลักษณะเดียวกัน
แต่รายได้กลับไม่ขยับตาม ถูกกดด้วยอัตราเงินเฟ้ออ้างอิง
ขณะที่ทางการยังคงกอดดัชนีเงินเฟ้อในระดับต่ำ ค่าครองชีพอยู่ในระดับปกติ ตามมาด้วยเหตุผลที่ว่าของแพง เป็นความรู้สึกประชาชนคิดกันไปเอง
ย้อนกลับที่เรื่องกระทรวงพาณิชย์ กำลังนำค่าใช้จ่ายบริการอินเตอร์เน็ตในบ้าน ค่าบริการโทรศัพท์มือถือ อาหารปรุงสำเร็จ เข้ามาอยู่ในรายการคำนวณอัตราเงินเฟ้อ
ด้านหนึ่ง อาจเป็นเหตุผลเพื่อเก็บพฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป
อีกด้านที่ไม่ได้บอก เป็นไปได้หรือไม่ เท่ากับบ่งบอกว่าการคำนวณอัตราเงินเฟ้อปัจจุบัน ยังไม่สะท้อนภาวะค่าครองชีพได้ตรงอย่างที่ควรจะเป็น
ถ้าเช่นนั้น เสียงบ่นรายจ่ายเพิ่ม ของแพง ก็ไม่ใช่เรื่อง”มโน”เช่นกัน
