คอลัมน์หน้า 3 : ยอกย้อน แยบยล บน เส้นทาง การเลือกตั้ง หลังมีนาคม 2566
การปรากฏขึ้นของ “บันทึกการประชุม” คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญอย่างสอดรับกับ “อารมณ์” ทางสังคมก่อนวันที่ 24 สิงหาคม
ถือว่า “น่าทึ่ง” และ “น่าสนใจ” อย่างยิ่ง
การปล่อยคลิปวิดีโอว่าด้วย “8 ปีที่เปลี่ยนแปลง 8 ปีที่ไม่เหมือนเดิม” ออกในลักษณะพีอาร์ ประชาสัมพันธ์
ยิ่ง “น่าสนใจ” ยิ่ง “น่าติดตาม”
ความหมายก็คือ ข้อมูลจาก “บันทึกการประชุม” โดยเฉพาะของ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ สร้างความมั่นใจต่อการนับ 1 อายุ “นายกรัฐมนตรี”
ข้อมูล “8 ปีที่ไม่เหมือนเดิม” เท่ากับ “คำตอบ”
ความน่าสนใจอย่างยิ่งยวดอยู่ที่เป็นคำตอบอันส่งผ่าน “ศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี” ซึ่งอยู่ใน “ทำเนียบรัฐบาล”
หรือว่านี่คือ “ลับ ลวง พราง” ในทาง “การเมือง”
อย่าได้แปลกใจหากจะมีความแคลงคลางกังขาเป็นอย่างสูงในการเปลี่ยนบทกันเล่นระหว่างพี่น้อง 2 ป.
จาก “ประยุทธ์” เป็น “ประวิตร”
ถามว่าเป็นความสุกงอมอันสะท้อนความต้องการของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา มากน้อยเพียงใด
แล้ว พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เล่าคิดอย่างไร
ระยะเวลาแห่งการดำรงอยู่ของนายกรัฐมนตรี “รักษาการ” แม้ดูเหมือนจะเป็นเพียงสั้นๆ แต่จะสามารถ “ช่วงชิง” ได้หรือไม่
หรือเป็นเพียงการเล่น “ละคร” ในช่วง “ระยะผ่าน”
หากย้อนกลับไปจับเส้นทาง “บันทึกการประชุม” และรวมถึงการเปิดคลิป “8 ปีที่ไม่เหมือนเดิม” ก็อาจจะได้คำตอบ
เพียงแต่จะเป็น “คำตอบ” อย่างแท้จริงเพียงใด
ภายในความแคลงคลางกังขา ไม่ว่าจะมาจากฝ่ายของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ไม่ว่าจะมาจากฝ่ายของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
ดูเหมือนว่า “อารมณ์” ทางสังคม จะ “มั่นคง”
เห็นได้จากการมิได้ฝาก “ความหวัง” อยู่ที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เหนือกว่าที่เคยมีความรู้สึกต่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
จึงมอง “อาการ” ของแต่ละ “ด้าน” การเมืองอย่างระมัดระวัง
ความหวังอยู่ที่วิถีแห่ง “การเลือกตั้ง” ที่จะต้องเกิดขึ้นภายหลังการครบเทอมของสภาผู้แทนราษฎรในเดือนมีนาคม 2566
นี่คือ “เส้นตาย” นี่คือ “จุดเริ่ม”
เป็นจุดเริ่มที่ปกติและธรรมดาอย่างยิ่ง และอาจแลดูไม่โลดโผนเมื่อเปรียบเทียบกับการวางแผนอันซับซ้อนจากบางกลุ่ม บางฝ่าย
แต่ก็เหมาะต่อการประกาศ “เจตจำนง” อย่างเหมาะสม
การเมืองหลังวันที่ 24 สิงหาคม จึงเป็นการเมืองที่แม้จะแลดูโลดโผน มากด้วยเงื่อนปมวางเอาไว้ในแต่ละจุด
แต่สำหรับคนเล่นบท “ธรรมดา” ย่อมเป็นเรื่อง “ธรรมดา”
มีความจำเป็นต้องยึดกุมหลักการ “ทำงาน ทำงาน ทำงาน” และเคลื่อนไหวในท่ามกลางประชาชนอย่างซื่อสัตย์และมั่นคง
อาศัยกลไก “เลือกตั้ง” มาเป็น “เครื่องมือ”

