พลันที่เกิดสถานการณ์ “น้ำท่วมใหญ่” ในพื้นที่ภาคกลาง ภาพแห่งสถานการณ์เมื่อเดือนตุลาคม 2554 ก็หวนกลับมา
เด่นชัดว่าเป็น “น้ำท่วม” ประสานกับ “การเมือง”
ไม่จำเป็นต้องให้ นายปลอดประสพ สุรัสวดี อดีตรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ออกมาสาธยาย
สังคมก็ “สัมผัส” ได้ใน “สภาพ”
1 ต้องยอมรับว่ามีปัญหาจาก “ธรรมชาติ” เกิดขึ้นและดำรงอยู่จริง ขณะเดียวกัน 1 ภายในการดำรงอยู่นั้นก็มีนำเอา “การเมือง” เข้ามา
ดังที่มีการแพร่ “บทสรุป” ซึ่งกลายเป็น “ไวรัล”
นั่นก็คือ เมื่อเดือนตุลาคม 2554 โจมตี “รัฐบาล” แต่ปกป้อง “กทม.” แต่ในเดือนกันยายน ปกป้อง “รัฐบาล” แต่กระหน่ำ “กทม.”
“เป้าหมาย” เป็นเช่นนี้ แต่จะ “สำเร็จ” หรือไม่ ยังเป็นคำถาม
ต้องยอมรับว่า นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ แม้จะเป็นคนหน้าใหม่ในพื้นที่ กทม. แต่ก็มิได้เป็นละอ่อนอย่างสิ้นเชิง
อย่างน้อยก็เคยมีประสบการณ์ “ตรง” เป็นประสบการณ์ตรงในฐานะที่เป็นคนกรุงเทพฯ
เป็นประสบการณ์ตรงในฐานะที่เคยเป็นรัฐมนตรีในรัฐบาล “ยิ่งลักษณ์”
ทำไมจะไม่รับรู้ “ปฏิกิริยา” ที่ปรากฏ
อย่างน้อย “ปฏิกิริยา” ที่กระหน่ำเข้าใส่ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ มิได้เป็นเรื่องใหม่ หากแต่เกิดก่อนและหลังเดือนพฤษภาคมมาแล้ว
เพียงแต่ในเดือนกันยายนมีความแจ่มชัดในเป้าหมาย
แจ่มชัดว่าเป็นใคร เปิดหน้าออกมาอย่างไร และสามารถโยงสายยาวไปยังกลุ่มและพลังทางการเมืองใด
ยิ้มเห็นแก้ม แย้มเห็นไรฟัน
นับแต่เข้ารับตำแหน่งเป็น “ผู้ว่าฯกทม.” พร้อมกับกว่า 1.3 ล้านคะแนนเสียงอยู่ในมือ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ วางจัดมั่นของตนแน่วแน่
นั่นก็คือ ไม่ก่อ “ศัตรู” กับใคร
ตลอด 2 รายทางแห่งการวิ่งไปในแต่ละพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีหรือที่ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ จะไม่ได้รับรู้ถึงปัญหา
ทั้งเรื่อง “การทำงาน” ทั้งเรื่อง “คน”
แต่จุดเด่นเป็นอย่างมากก็คือ การให้ “โอกาส” และท่าทีที่พร้อมจะประสานและ “ร่วมมือ” ทั้งต่อภายนอกและภายใน
และเป้าอย่างแท้จริงพุ่งไปยัง “พื้นฐาน”
เห็นได้จากการจัดคิวร่วมโต๊ะอาหารทุกวันเสาร์ในรายการสัญจร นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เน้นที่คนกวาดถนน คนขนขยะ คนลอกท่อ
นี่คือผนังทองแดง กำแพงเหล็กในทางการเมือง
ภาพการโอภาระหว่าง พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ระหว่าง พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา กับ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ งดงาม
งดงามอย่างมี “สันถวมิตร” อันสนิทสนม
หากมิใช่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ หากมิใช่ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา แต่เป็น “คนอื่น” มิใช่ 2 คนนี้ ภาพจะออกมาอย่างไร
นี่คือความหวาดสยองยิ่งในทางการเมือง
