09.00 INDEX เอกภาพ ภายใน พลังประชารัฐ ฉาย สัมพันธ์ ประยุทธ์ ประวิตร
ปรากฏการณ์อันเริ่ม “ปะทุ” จากภายในของพรรคพลังประชารัฐ ไม่ว่าจะมาจากนครสวรรค์ ไม่ว่าจะมาจากนครศรีธรรมราช สะท้อนถึงปัญหาและความขัดแย้งที่ดำรงอยู่
ก่อให้เกิด “คำถาม” นำไปสู่การแสวงหา “คำตอบ” แม้จะยังไม่ ตรงเป้านักแต่ก็เหมือนกับ “อิฐล่อหยก”
เป้าหมายโดยตรงยังอยู่ที่ 1 พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา 1 พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา และแน่นอนคือ 1 พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ไม่ว่าในนาม “3 ป.” หรือหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ
อย่างน้อยการออกโรงของ นายสันติ พร้อมพัฒน์ เลขาธิการพรรค นายสุชาติ ชมกลิ่น ผู้อำนวยการพรรค และ นายชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ รองหัวหน้าพรรค ก็ใกล้เข้าไปอย่างยิ่ง
ใกล้ทั้งในฐานะที่แวดล้อมอยู่โดยรอบ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และโดยเฉพาะร่วมกุมการนำพรรคพลังประชารัฐกับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
สะท้อนให้เห็น 1 การไม่เป็นเอกภาพในทางความคิดอย่าง
เด่นชัดระหว่าง “แกนนำ” กับ “ส.ส.” ซึ่งดำรงอยู่ในลักษณะอันเป็นตัวแทนของแต่ละภาค
การไม่มี “สมารมณ์” ภายใน “กลุ่ม 3 ป.” คือเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
ก่อนหน้านี้สังคมมองอย่างยกย่องว่าน่าจะเป็นกลยุทธ์อย่างที่รู้กัน ว่าเป็นกระบวนในแบบ “ลับ ลวง พราง” อันเป็นวลียอดฮิตของบรรดา “นักการทหาร”
ตั้งแต่ก่อนและหลังรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 ตั้งแต่ก่อนและหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
แต่เมื่อผ่านสถานการณ์เดือนกันยายน 2564 มาแล้ว แต่เมื่อผ่านสถานการณ์เดือนสิงหาคมและกันยายน 2565 มาแล้วบทสรุปก็มีความเด่นชัดว่ามิได้เป็น “ลับ ลวง พราง”
ไม่ว่าจะมองผ่าน “ความลับ” ไม่ว่าจะมองผ่าน “ความลวง” ไม่ว่าจะมองผ่านลักษณะ “พราง” ในแต่ละก้าวย่างล้วนยืนยันว่า เป็นเรื่องที่มิได้ดำรงอยู่ในทางเป็นจริง
ในทางเป็นจริงก็คือ แต่ละฝ่ายกำลังขบคิด พิจารณาแต่ละจังหวะก้าวว่าแบบใดจะกุมการนำได้เหนือกว่าเท่านั้นเอง
ความปั่นป่วนที่ดำรงอยู่ “ภายใน” ต่างหาก คือ เงาสะท้อนในทางเป็นจริงของปัญหา ความขัดแย้งและการช่วงชิง “การนำ” การเป็น ฝ่ายรุกระหว่างกันและกัน
เพียงแต่ห่มคลุมไว้ด้วยกัปปิยโวหารในกระสวนของ “คนดี”
ความเป็น “คนดี” ของมวลมหาประชาชน กปปส. เมื่อประสาน เข้ากับกลยุทธ์ของนักรัฐประหารในแบบ “คสช.” จึงท้าทายต่อมโนสำนึกและบทสรุปของสังคมอย่างแหลมคมยิ่ง
ในเมื่อความแตกแยกและแย่งชิงอำนาจกลายเป็นเป้าหมาย
