คอลัมน์หน้า 3 : จุดโลด ทะยาน ของ อนุทิน ภูมิใจไทย ไปสู่ แลนด์สไลด์
ความคึกคักจากคำประกาศของพรรคภูมิใจไทยในปฏิบัติการ “ดูด” 36 ส.ส.เข้าอยู่ในร่มธง เป็น
ความคึกคักที่เข้าใจได้
และมิได้เป็นเรื่อง “ใหม่” หรือเพิ่งเกิดขึ้น
ตรงกันข้าม ผู้คร่ำหวอดทางการเมืองระดับ นายเสนาะ เทียนทอง ระดับ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ย่อมมองออก
ยิ่ง โทนี่ วู้ดซัม ยิ่งเป็นเรื่องธรรมดา
เพราะนับแต่หลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนมกราคม 2544 เป็นต้นมา ปรากฏการณ์เช่นนี้ก็เคยเกิดขึ้นกับพรรคไทยรักไทย
เริ่มจาก “เสรีธรรม” ตามด้วย “ความหวังใหม่”
อย่าได้แปลกใจว่าหากปรากฏการณ์จากเดือนมกราคม 2544 จนถึงเดือนมกราคม 2548 นั้นเองคือรากฐานแห่ง “แลนด์สไลด์”
ชนะถล่มทลาย 377 จาก 500
ต้องยอมรับว่า “วิทยายุทธ์” อันพรรคภูมิใจไทยได้มาในเดือนธันวาคม 2565 เป็นวิทยายุทธ์อันได้มาจากพรรคไทยรักไทยอย่างสำคัญ
ไม่ว่าก่อนเดือนมกราคม 2544 ไม่ว่าก่อนเดือนกุมภาพันธ์ 2548
เพราะการเลือก นายเสนาะ เทียนทอง เข้ามิใช่หรือ ทำให้พรรคไทยรักไทยต้องสูญเสียหลายคนดีเด่นดังไป
รวมถึง นายคณิต ณ นคร
แม้ คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ จะแสดงปฏิกิริยาต่อต้านอย่างแข็งขันแต่มิอาจต้านพลังจาก นายเสนาะ เทียนทอง ได้
ยิ่งกว่านั้น พรรคไทยรักไทยก็ก่อปฏิบัติการ “ดูด” ทั้งพรรค
เริ่มจากพรรคเสรีธรรมของ นายประจวบ ไชยสาส์น ตามด้วยพรรคความหวังใหม่ของ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ
ปิดท้ายด้วยพรรคชาติพัฒนาของ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ
ยอมรับเถิดว่าทุกลีลา ทุกจังหวะก้าวของพรรคไทยรักไทยล้วนอยู่ในสายตาของ นายเนวิน ชิดชอบ
นายอนุทิน ชาญวีรกูล
ถือเป็น “แม่พิมพ์” แห่งชัยชนะ ความสำเร็จ
ยิ่งในการเลือกตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2548 นายเนวิน ชิดชอบ ดำรงอยู่ในสถานะ “มือขวา” แห่ง “ปฏิบัติการ”
ยิ่งทำให้แม้กระทั่ง นายบรรหาร ศิลปอาชา ก็ต้อง “คราง”
ระหว่างการเติบใหญ่ของพรรคภูมิใจไทย กับ การดำรงอยู่ของพรรคเพื่อไทย จึงล้วนแต่ได้ความจัดเจนจากพรรคไทยรักไทยทั้งสิ้น
ด้วย “ทรัพยากร” ที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
เพียงแต่ว่าระหว่าง นายเนวิน ชิดชอบ นายอนุทิน ชาญวีรกูล กับบรรดา “นักรบ” แห่งพรรคไทยรักไทยใครจะเหี้ยมหาญกว่าใคร
คำตอบอยู่ในปี 2566
ใครที่เคยสรุปล่วงหน้าว่าเมื่อมีการต่อสู้อันเข้มข้นระดับนี้พรรคเพื่อไทยกับพรรคภูมิใจไทยคงมองหน้ากันไม่ได้
ขอให้เตรียมรับความผิดหวังเอาไว้
ไม่ว่าการจับมือระหว่างพรรคพลังประชารัฐ ระหว่างการจับมือกับพรรคภูมิใจไทย ระหว่างการจับมือกับพรรคชาติไทยพัฒนา ล้วนมีโอกาส
เนื่องจากนี่คือ “วิถี” แห่ง “อำนาจ”

