‘เบนจา’ เล่าประสบการณ์หน้าหนาวในเรือนจำ ครั้งแรกที่รู้ว่าหนาวเหน็บถึงกระดูกเป็นอย่างไร
เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม เวลาราว 12.00 น. น.ส.เบนจา อะปัญ นักกิจกรรมทางการเมือง โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวเล่าถึงประสบการณ์ที่ตนเองเคยอยู่ในเรือนจำช่วงอากาศหนาว
ความตอนหนึ่ง ดังนี้
‘อากาศหนาวเย็นมากๆ แบบนี้ บจ.นึกถึงตอนอยู่ในเรือนจำค่ะ
ในเรือนจำนั้นมีเสื้อกันหนาวขายค่ะ ส่วนถ้าใครไม่มีเงินซื้อใส่เอง ก็สามารถขอของบริจาคได้ คุณภาพไม่ได้ดีอะไรนัก เสื้อกันหนาวในเรือนจำนั้น เป็นเสื้อกันหนาวแบบสวมบางๆ ไม่ได้หนามากมายอะไร ไม่มีแบบที่เป็นแจ๊กเก็ตหนาๆ ให้เราได้ใส่แบบตอนมีชีวิตอยู่ข้างนอกหรอก อยู่ในนั้นเราเลือกอะไรมากไม่ได้กับชีวิต ชุดนอนในเรือนจำเป็นกางเกงขาสั้น พื้นกระเบื้องในเรือนนอนก็หนาวเย็นยะเยือก ส่วนพวกเราแต่ละคนมีเพียงผ้าห่มคนละสามผืนที่ต้องจัดสรรเอาเองว่าจะใช้งานอย่างไรให้ตอบโจทย์ตัวเองมากที่สุด หากใช้หนุนหัวอาจจะต้องทนหนาว หากไม่อยากทนหนาว อาจจะต้องนอนแบบไม่มีอะไรหนุน หากใช้ปูพื้นรองนอนอาจจะห่มผ้าได้น้อยลง
.
เวลาถูกเบิกตัวไปที่ศาลในช่วงอากาศหนาว เราไม่สามารถเอาเสื้อกันหนาวของเราที่มีออกไปได้ แต่ต้องขอเสื้อแขนยาวจากผู้คุม ซึ่งเราจะไม่เรียกสิ่งนั้นว่าเสื้อกันหนาว เพราะมันไม่ได้ช่วยกันหนาวอะไรเลยจริงๆ …
.
ครั้งหนึ่งเราเคยต้องออกไปศาลในช่วงเวลาอากาศหนาวแบบนี้เพียงลำพัง เราขอเสื้อแขนยาวสีฟ้านั้นจากเขา แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย เรายังคงหนาว หนาวมากๆ แต่เราไม่สามารถช่วยเหลืออะไรตัวเองได้มากไปกว่านี้แล้ว ช่วงเวลาที่ต้องรออยู่ใต้ถุนศาลนั้นแสนทรมานนัก มันไม่มีเพื่อน ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีหนังสือ ไม่มีอะไรเลย นอกจากซี่กรงตรงหน้า ลมหนาว และเพียงตัวเราที่นอนขดตัวอยู่บนเก้าอี้ นอนขดตัวและกอดตัวเอง มองดูเจ้าหน้าที่ใช้ชีวิต และฟังเสียงอิสรภาพจากข้างนอก ลอดผ่านกำแพงสูงเข้ามา ตอนนั้นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ทำให้เราได้รู้ว่าการหนาวเหน็บถึงกระดูกเป็นอย่างไร…’
