แม้จะยังยืนยันความสัมพันธ์บนเส้นทางความเห็น FOREVER ภายในกลุ่ม “พี่น้อง 2 ป.” ว่ายังเหนียวแน่น มั่นคง
ระหว่าง “ประวิตร” กับ “ประยุทธ์”
แต่ภายใต้ยุทธศาสตร์แห่งการทะยานไปยังตำแหน่ง “นายกรัฐมนตรี” คนที่ 30 มีความจำเป็นในเชิง “ยุทธวิธี” เฉพาะหน้า
นั่นก็คือ สร้าง “ความต่าง” ในทาง “การเมือง”
ความจำเป็นและสภาวะบีบรัดในทาง “ยุทธวิธี” เช่นนี้เองทำให้ภายในความสัมพันธ์ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา กับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ดำเนินไปท่ามกลาง “ความขัดแย้ง”
เป็นความพยายามที่จะแสดงให้เห็นว่าเป็นความขัดแย้งภายใน “พวกเดียวกัน” แต่ความจำเป็นในการสร้าง “ความต่าง” กลับกลายเป็นปัจจัย
ก่อให้ “ความขัดแย้ง” ดำเนินไปอย่างมี “พลวัต”
ตัวอย่างหนึ่งซึ่งหลายคนอาจมองเห็นว่าเป็นเรื่องขำขัน เป็นเรื่องประเภทล้อกันเล่นระหว่าง “พี่ใหญ่”
พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ กับ “น้องเล็ก” พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นั่นก็คือ เรื่อง “รัฐประหาร”
ตอนที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยืนขึ้นพูดว่าไม่ได้เป็น “คนทำ” และชี้ไปยัง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยระบุว่า
“คนนั้นต่างหากที่เป็นคนทำ”
หลายคนในที่ประชุมหัวร่อ เห็นเป็นเรื่องน่าขำ แม้กระทั่ง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เองก็รู้สึกเช่นนั้น
ถึงกับยืนและยกมือแสดงการยอมรับ
แต่พลันที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยืนยันเป้าหมายที่จะเป็น “นายกรัฐมนตรี” คนที่ 30 เรื่องนี้
ก็มิได้ขำอีกแล้ว
นี่คือความมุ่งมาด ปรารถนาอย่างแท้จริง
คําประกาศนี้ของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เท่ากับเป็นการประกาศการต่อสู้กับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อย่างเป็นจริง
นี่คือ เป้าหมายที่ตรงไปตรงมา
เมื่อประสานเข้ากับคำยืนยัน “ก็เลือกผมดิ” พร้อมกับข้อเสนอว่าด้วยการ “ก้าวข้าม” ความขัดแย้งทั้งมวล
จึงจำเป็นต้องสร้าง “จุดต่าง”ในทาง “การเมือง”
หาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยังดำรงความเป็นส่วนหนึ่งภายในกระบวนการรัฐประหาร
ก็ยังเป็น “องค์ประกอบ” เดิมๆ
นั่นก็คือ ยังเป็นส่วนหนึ่งของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จะสามารถเล่นบท “ประสาน” สิบทิศได้อย่างไร
เมื่อออกจาก “ท่า” ก็จำเป็นต้อง “ผลักเรือ”
กระบวนท่าสร้าง “ความต่าง”อันเผยแสดงออกมาเป็นลำดับโดย พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ จึงมิได้เป็นเรื่อง “บังเอิญ”
ตรงกันข้าม ผ่านการตระเตรียม ผ่านการวางแผน
สร้างความต่างจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา แปรพรรคพลังประชารัฐเป็นคู่สัประยุทธ์กับพรรครวมไทยสร้างชาติ
แยกตัวออกจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
