คอลัมน์หน้า 3 : ภาพลักษณ์ ใหม่ นายกรัฐมนตรี คนที่ 30 ภาพ ‘ประวิตร’
แต่ละจังหวะก้าวในการเคลื่อนไหวของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ไม่ว่าจะเป็นที่ราชบุรี ไม่ว่าจะเป็นที่เยาวราช
ล้วนผ่าน “การวางแผน” มีการ “ตระเตรียม”
ตั้งแต่การเลือก “เวลา” รวมไปถึงการแต่งองค์ทรงเครื่อง การไปปรากฏตัว การอยู่ในท่ามกลางมวลชน
ถามว่า “เป้าหมาย” คืออะไร
คำตอบ 1 คือ สร้างความแตกต่างจากภาพลักษณ์ “เดิม” คำตอบ 1 คือ สร้างความแตกต่างจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อรูปแห่ง “นายกรัฐมนตรี คนที่ 30” ให้โดดเด่น
การตระเตรียมในเรื่องนี้สังคมอาจพุ่งความสนใจไปยัง “ภาพลักษณ์” ซึ่งเป็นเรื่องภายนอก ทั้งๆ
ที่ความจริงที่สำคัญมากกว่าคือ “ความคิด”
นำเสนอ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ “ใหม่”
โดยการแสดงออกจากที่เห็นในราชบุรี และจากที่เห็นในการเยือนเยาวราช สะท้อนความต่างอย่างชนิดเป็นคนละคน
คนหนึ่ง เข้า “คลุกวงใน”
สลัดความแข็งทื่อของ “ทหาร” สำแดงความเป็น “นักการเมือง” อย่างแจ่มชัด พุ่งตรงไปยัง “หัวใจ” ของแต่ละเป้า
บุกถึง “รัง” ไม่ขี่ม้า “เลียบค่าย”
ขณะที่อีกคนหนึ่งยังอยู่ใน “เครื่องแบบ” อย่างไม่แปรเปลี่ยน ไม่ว่าจะเป็นเครื่องแบบของ “ทหาร”
เครื่องแบบของ “นายกรัฐมนตรี”
เล่นบท “ช้างเหยียบนา พระยาเหยียบเมือง”
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ยังประสานการเคลื่อนไหวในทาง “รูปแบบ” ผ่านภาพลักษณ์ ลงลึกเข้าไปในทาง “นามธรรม”
เล่นบทในทาง “ความคิด” นำเสนอ “ฉากใหม่”
การได้มาของนักการเมืองอย่าง นายไตรรงค์ สุวรรณคีรี มิใช่กลิ่นอาย “ใหม่” การได้มาของนักการเมืองอย่าง นายเสกสกล อัตถาวงศ์ ยิ่งส่งกลิ่น
ลิ้นของ “ไตรรงค์” กำลังพันคอ “เสกสกล”
ยิ่งการขยับเข้ามาของหลายคนแห่งพรรครวมพลังประชาชาติไทย ยิ่งทำให้แนบแน่นอยู่กับพรรคไทยภักดี
ตรงกันข้าม กับท่าที พล.อ. ประวิตร วงษ์สุวรรณ
เริ่มจากการเล่นบทเป็น “โซ่ข้อกลาง” ด้วยการเสนอแนวทาง “ก้าวข้าม” ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นและดำรงอยู่
ยกมือ “ประสาน” ไป 10 ทิศ
ไม่เพียงด้วยการประกาศผ่านบทบาทของ “หัวหน้าพรรค” หากบรรดาทีมงานยังเคลื่อนไหวอธิบาย ขยายความ
โดยมือวางระดับ “เรืองวิทยา”
เป้าหมายคือการนำเสนอภาพลักษณ์แห่ง “นายกรัฐมนตรี คนที่ 30” เข้าไปแทนที่ “นายกรัฐมนตรี คนที่ 29”
เท่ากับ “สลับบท” เป็น “เจ้าบ้าน”
เป็นการ “ปักธง” ตั้งแต่ในทางความคิดเชิง “นามธรรม” ให้กลายเป็นกระแสสัมผัสได้อย่างเป็น “รูปธรรม”
จากสมองก้อนโตของ “นักวางกลยุทธ์” อันแยบยล
