คอลัมน์หน้า 3 : เบียดบี้ การเมือง ของ ประวิตร ประยุทธ์ กับอุ๊งอิ๊ง ทิม พิธา

ไม่ว่าการเดินสายของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ไม่ว่าการเดินสายของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา

ล้วนอยู่ใน “แสง” แห่ง “สปอตไลต์”

นำไปสู่การเปรียบเทียบกับการเดินสายของ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร นำไปสู่การเปรียบเทียบกับการเดินสายของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์

ทั้งในทาง “รูปแบบ” และในทาง “เนื้อหา”

เนื่องจากแต่ละลีลาแห่งการสำแดงออกย่อมสัมพันธ์กับความเป็นจริงในทางความคิดอย่างมิอาจแยกออกจากกันได้

ไม่ว่า “ประวิตร” ไม่ว่า “ประยุทธ์”

รากฐานย่อมอยู่ที่พรรคพลังประชารัฐ รากฐานย่อมอยู่ที่พรรครวมไทยสร้างชาติ รากฐานย่อมอยู่ที่พรรคเพื่อไทย รากฐานย่อมอยู่ที่พรรคก้าวไกล

“ความคิด” และ “การเมือง” ย่อมยึดโยง

มีความแตกต่างอย่างแน่นอนในเรื่องของสังขาร ร่างกาย เพียงเห็นท่าเดินในแบบของ พล.อ.ประวิตรวงษ์สุวรรณ ก็แจ่มชัด

จำเป็นต้องปรับ “ลุค” เพื่อสร้าง “ความมั่น”

แม้การกรีดมือ วางเท้าในระหว่างการรำวงของสาวแก่แม่ม่ายจะไม่คล่องแคล่วปราดเปรียว แต่รองเท้าต้องพร้อม

ยิ่ง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ยิ่งต้องสร้างความกระฉับกระเฉง

กระนั้น การทะยานจากหนองคายไปยังกาญจนบุรี การทะยานจากธรรมศาสตร์ไปยังลำปางก็มีแต่ “อุ๊งอิ๊ง” ก็มีแต่ “ทิม” เท่านั้นที่ทำได้

เมื่อเทียบกับ “ประวิตร” เมื่อเทียบกับ “ประยุทธ์”

แต่ละรายละเอียดของการเคลื่อนไหวของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จึงถูกเก็บรวบรวมไปวางเรียง

เคียงกับ “แพทองธาร” เคียงกับ “พิธา”

คำถามที่ตามมาอันอยู่ในพื้นที่ทางความคิด พื้นที่ทางนโยบายก็สัมผัสได้ในศัพท์ ในกระบวนการนำเสนอ

คนหนึ่งพูดถึง “บล็อกเชน” คนหนึ่งพูดถึง “คริปโทเคอร์เรนซี”

คนหนึ่งวนเวียนอยู่กับการอธิบายเหตุผลของการใช้ “สีม่วง” ว่าเป็นอย่างไร คนหนึ่งเตาะแตะต้วมเตี้ยมอยู่กับสอดสร้อยมาลา

เพียงสัมผัสไปยัง “แฟนานุแฟน” ก็ประจักษ์ใน “ความต่าง”

คนที่ออกมาห้อมล้อม พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นอย่างไร คนที่ออกมาห้อมล้อม พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นคนแบบไหน

ต่างกระทั่ง “สีสัน” ต่างกระทั่ง “เสียงร้อง”

ไม่ว่าเมื่อ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร จะไปที่เลย ไม่ว่าเมื่อ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ จะเดินไปที่จตุจักร ประตูน้ำ

ต่างทั้งในทาง “รูปแบบ” ต่างทั้งในทาง “เนื้อหา”

การต่อสู้ระหว่าง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ กับ น.ส.แพทองธาร
ชินวัตร นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์

จึงแหลมคม และยิ่งทวีความร้อนแรง

ไม่เพียงเป็นเรื่องระหว่างเผด็จการ กับ ประชาธิปไตย หากแต่ยังแนบแน่นอยู่กับเรื่องของอดีตกับอนาคต

เรื่องของ “พลังเก่า” กับเรื่องของ “พลังใหม่”