เหมือนกับระยะเวลา 240 วันของคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญที่จะจัดทำ “กฎหมายลูก”
“สบายตัว” อย่างยิ่ง
สบายในแบบ “เบิร์ด เบิร์ด” ที่จะเอ้อระเหย ลอยชาย ในการจัดทำ กฎหมายพรรคการเมือง กฎหมายการเลือกตั้ง กฎหมายการได้มาซึ่ง ส.ส. การได้มาซึ่ง ส.ว.
ขณะเดียวกัน เหมือนกับระยะเวลา 60 วันที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติจะพิจารณา “กฎหมายลูก”
“สบายตัว” อย่างยิ่ง
ยิ่งหากเมื่อรวม 240 วันในการยกร่าง และ 60 วันในการผ่านเพื่อประกาศและบังคับใช้
ระยะเวลา 300 วัน ยิ่งเป็นตัวเลขที่สวย
แต่ “ความสวย”เหล่านี้ก็จะกลับกลายเป็น “มายา”โดยพลันเมื่อมีข้อกำหนดให้ “พรรคการเมือง”เพียง 90 วัน
เป็น 90 วันที่พรรคการเมืองต้อง “พร้อม”
หากรับฟังจาก นายสามารถ แก้วมีชัย ประสานเข้ากับ นายคณิน บุญสุวรรณ
ก็น่าเห็นใจ
เพราะพลันที่ “กฎหมายลูก” ประกาศและบังคับใช้นั่นหมายถึงจุดเริมต้นนับ 1 สำหรับพรรคการเมือง
แรกสุดต้องมี “การประชุม”
ประชุมแปรคณะกรรมการ “รักษาการ” เพื่อยกระดับให้เป็นคณะกรรมการ”บริหารพรรค”อย่างถูกต้อง ชอบธรรม
จากนั้นก็ต้องกำหนดกรรมการ”คณะ”ต่าง
จัดทำ “ข้อบังคับพรรค”ให้สอดรับกับบทบัญญัติของ”รัฐธรรมนูญ” และกฎหมาย”พรรคการเมือง”
จากนั้น ต้องตระเตรียม”สรรหา” ผู้สมัคร
ไม่ว่าจะเป็นผู้สมัคร ส.ส.ในแบบ “แบ่งเขต” ไม่ว่าจะเป็นผู้สมัครในแบบ”บัญชีรายชื่อ”
ทุกอย่างต้องเรียบร้อยภายใน 90 วัน
เมื่อนำเอาตัวเลข 300 วันในการยกร่างและผ่าน”กฎหมายลูก”กับ 90 วันในการตระเตรียมเข้าสู่กระบวนการ”เลือกตั้ง”
ย่อมมองเห็น “ความต่าง”
ไม่ว่าจะอ่อนวิชาเลขคณิต ไม่ว่าจะเก่งกาจวิชาเลขคณะยันเราขาคณะ เห็นได้ไม่ยาก
“รัฐธรรมนูญ” ย่อมถูก “เหล่”
นี่หรือคือ “ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง” นี่หรือคือ “กฎกติกา”ที่เสมอภาคและเท่าเทียมกัน
มิใช่ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ หรอกที่จะกลายเป็น “จำเลย”
ตรงกันข้าม 1 คสช. 1 รัฐบาล อันเป็นรากฐานที่มาแห่ง”แม่น้ำ 5 สาย”ต่างหากที่จะกลายเป็น “เป้า”ทุกสายตาย่อมมองอย่าง “แคลงใจ”
แคลงใจว่า “จริงใจ”ต่อพัฒนาการ”ประชาธิปไตย”หรือไม่
