เรียงคนมาเป็นข่าว-ภาพข่าวสังคม วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2566

●…“ขยะเน่าใต้พรมที่เราเหยียบ” คือคำของ “ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์” ที่การออกโรงมาเคลื่อนไหวต่อเนื่องของเขาในวันนี้ ส่งผลต่อการ “ปฏิรูปตำรวจ” มากกว่า “เครือข่ายสืบทอดอำนาจ” ของ “ประยุทธ์ จันทร์โอชา” ผู้ควบคุมกิจการตำรวจ ที่คุยถึงผลงานที่ทำมากว่า 8 ปี อย่างเทียบกันไม่ติด

●…แค่คำกล่าว “ให้เลือกเอาสักอย่างจะทำอาชีพอะไร จะเป็นตำรวจหรือเป็นโจร จะเป็นนายบ่อนหรือเป็นตำรวจ” ก็เป็นเรื่องที่ “ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์” เรียกเสียงเชียร์จาก “ผู้คนทั้งแผ่นดิน” ให้สู้อย่างถึงที่สุด แต่ “ตำรวจ” โดยเฉพาะ “เหล่าผู้บังคับบัญชา” จะรู้สึก “หน้าชา” บ้างหรือไม่ ด้วยเมื่อทบทวน “ความทนต่อแรงเสียดทานของใบหน้า” แล้ว ยากที่จะสรุปเพื่อตัดสิน

●…แม้จะได้รับฉันทานุมัติจาก “ศาลรัฐธรรมนูญ” ให้เป็นนายกฯได้อีก 2 ปี แต่ “ไม่มีเสียงตอบรับ” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ล้วนสรุปว่า “อยู่มาแล้วเกินกว่า 8 ปี” ทั้งนั้น ดังนั้นจาก “ขอเวลาอีกไม่นาน” ที่เป็น “สัญญาหลังยึดอำนาจ” แล้วอยู่มากว่า 8 ปี ทำให้ “ขออีก 2 ปี” นั้นคาดเดาไม่ได้เลยว่า “จะขยายความอยากมีอำนาจ” ไปถึงเมื่อไร

●…แม้วันนี้ในกระแสโพลชื่อ “พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ” ยังไม่ติดอันดับ “ว่าที่นายกฯ” ในกระแสโพลทั้งหลาย แต่จากลีลาการขับเคลื่อนการเมืองแสดง “ความเก๋าเกม” ให้เห็นกันจะๆ นักวิเคราะห์แทบทุกคนต่างเชื่อว่า ท่ามกลางภาพเปรียบเทียบระหว่าง “น้องตู่” กับ “พี่ป้อม” ที่สะท้อนความห่างชั้นชัดขึ้นเรื่อยๆ “พี่ใหญ่แห่งบูรพาพยัคฆ์” น่าจะมาแรง แบบ “แซงทางตรง” กันเลยในอีกไม่นาน

●…แม้ยังเป็นเรื่องที่ยังสงสัยว่า จะ “แลนด์สไลด์” ได้จริงหรือไม่ แต่ทุกคนแบบ “ไม่ยกเว้นใคร” ล้วนเชื่อไปแล้วว่า “เพื่อไทย” จะชนะทุกพรรคแบบทิ้งห่าง ทั้งๆ ที่ยังไม่แน่ใจนักว่า “อุ๊งอิ๊ง-แพทองธาร
ชินวัตร” คือ “แคนดิเดตนายกฯตัวจริงหรือไม่” เพราะคนที่ติดตามการเมืองใกล้ชิดส่วนใหญ่ยังเชื่อว่า “บทเรียนกับชะตากรรมของคนในครอบครัวชินวัตรในอดีต” จะทำให้ “น่าจะคิดรอบคอบกับความเสี่ยง” อยู่ไม่น้อย ในสภาวะที่การใช้อำนาจเข้มข้นจะดูเหมือน “ยังเป็นอาวุธ” ของฝ่ายตรงกันข้ามได้ไม่เปลี่ยนแปลง

●…ช่วงจัดทัพเลือกตั้ง สภาพ “พรรคแตก” ที่เกิดขึ้น แบ่งเป็น 2 ประเภท หนึ่งที่อาศัย “กระแสพรรคเป็นจุดขายหลัก” ปัญหาของพรรคแบบนี้ เกิดจาก “แต่ละเขตมีผู้เสนอตัวลงสมัครหลายคน แต่เลือกได้คนเดียว” เมื่อตัดสินในเลือกคนหนึ่ง อีกคนหรือหลายคนผิดหวัง ในพื้นที่ที่ “ผู้อาสา” ทุกคนต่างผูกพันกับพรรค และ
เชื่อว่า “พรรคจะให้ราคาตัวเองสูงกว่าคนอื่น” ความผิดหวังเป็นเหตุให้ออกมาถล่มพรรค แบบ “สาวไส้ให้กากิน” พรรคที่เคยดีกลายเป็นถูกโจมตีว่า “ไม่ดีจริง” ไป ทั้ง “เพื่อไทย” และ “ก้าวไกล”
ตั้งรับหนักกับสภาพเช่นนี้

●…ส่วน “แตก” อีกแบบ เป็นเพราะ “ผู้สมัคร” ถูกพรรคคู่แข่งดูด แล้วไม่มีพลังพอที่จะต้านพลังดูดนั้น คนที่โอดครวญไม่ใช่ “ผู้สมัคร” แต่เป็น “ผู้บริหารพรรค” ที่ต้องยอมรับความสูญเสียอย่างไม่เต็มใจ ที่เผชิญสถานการณ์แบบนี้ เป็น “พรรคที่ต้องอาศัยฐานเสียงของผู้สมัครเป็นหลัก” ไม่มี “คะแนนจากกระแสพรรค” ข่าวคราวในแวดวงการเมืองยังโกลาหลอยู่ในเรื่องราวแบบนี้

ชโลทร