คอลัมน์หน้า 3 : เวที ก้าวไกล แห่ง พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ มี พัฒนาการ

ความรู้สึกตื่นเต้นต่อ “ปริมาณ”ของประชาชนที่เข้าร่วมในเวทีปราศรัยของพรรคก้าวไกล เป็นความรู้สึกที่แฝงนัยยะในทางความคิด

ไม่ว่าจะเป็นน้ำเสียงจาก ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์

ไม่ว่าจะเป็นความประหลาดใจที่ปรากฏผ่านคอมเมนเตเตอร์ระดับ บากบั่น บุญเลิศ แห่งเครือเนชั่น

เมื่อเห็นหน้าเวทีที่ “เชียงใหม่”เมื่อเห็นหน้าเวทีที่ “ศรีสะเกษ”

แน่นอน ในเชิง “ปริมาณ” ไม่อาจเทียบได้กับเวทีของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ที่ชุมพร

หรือแม้กระทั่งเวทีที่นครสวรรค์ของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ

ยิ่งมองผ่านความพร้อมของ “เก้าอี้” สีเดียวกัน ยิ่งมองผ่านเสื้อทีมอัน “ผลิต” มาจากแหล่งเดียวกันของพรรคพลังประชารัฐ พรรครวมไทยสร้างชาติ

เวที “ก้าวไกล” ไม่อาจเปรียบเทียบได้

กระนั้น พิธีกรระดับ ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ ย่อมรู้ ยิ่งคอมเมนเตเตอร์ระดับ บากบั่น บุญเลิศ ยิ่งอ่านทะลุ

ถึง “รากฐาน” ความเป็นมาของ “ก้าวไกล”

ในเมื่อพรรคก้าวไกลสืบทอดมาจากพรรคอนาคตใหม่ องค์ประกอบและรากฐานของพรรคย่อมมีความแตกต่าง

มิได้ดำรงอยู่ภายใต้ระบบ“หัวคะแนน”

ไม่เหมือนความแข็งแกร่งของพรรคประชาธิปัตย์ เปราะบางเมื่อเปรียบเทียบกับความอุดมสมบูรณ์
ของพรรคภูมิใจไทย

โอกาสที่จะดึงคน “เรือนหมื่น”มีความเป็นไปได้น้อยอย่างยิ่ง

เพียงเห็นคน “เรือนพัน” มาส่งเสียงเชียร์ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ก็เป็นเรื่องเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

แต่ที่เชียงใหม่ แต่ที่ศรีสะเกษ สามารถทำได้

ถามว่าเหตุปัจจัยอะไรทำให้พรรคก้าวไกลมีความมั่นใจถึงกับจัดเวทีปราศรัยใหญ่ดังที่เห็นในเชียงใหม่ ในศรีสะเกษ

คำตอบอยู่ที่ว่า การสะสมกำลังจากเวทีระดับ “ย่อย”

คำตอบอยู่ที่ว่า การต่อยอดจากรากฐานเดิมของพรรคอนาคตใหม่ซึ่งวัดได้ผ่านการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562

คำตอบอยู่ที่ว่า การต่อยอดจากที่ “คณะก้าวหน้า” เก็บออม

เป็นการเก็บออมผ่านกระบวนการเลือกตั้ง ตั้งแต่ อบจ. ไปยังเทศบาล ไปยัง อบต. แม้จะยังไม่มากนัก

แต่ก็เป็น “ปริมาณ” ที่ดำรงอยู่บนฐานแห่ง “คุณภาพ”

ความน่าสนใจอยู่ที่การตระเตรียม “เนื้อหา” ในการปราศรัย การนำเสนอ “นโยบาย” ที่สอดรับกับความต้องการของแต่ละพื้นที่

นั่นก็ขึ้นอยู่กับ “ศูนย์นโยบายเพื่ออนาคต”

ทั้งๆ ที่เวทีปราศรัยของพรรคก้าวไกลยังเทียบไม่ได้ในเชิง “ปริมาณ” กับเวทีปราศรัยของพรรคการเมืองอันเป็นมวยหลัก

อย่างภูมิใจไทย อย่างรวมไทยสร้างชาติ

แล้วเหตุใดพิธีกรระดับ ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ จึงตื่นเต้น คอมเมนเตเตอร์ผู้มากด้วยความจัดเจนระดับ บากบั่น บุญเลิศ จึงเอ่ยถึง

นั่นเพราะเห็น “พัฒนาการ” สัมผัสได้ใน “ความเติบโต”