คอลัมน์หน้า 3 : จุดยืน ทรรศนะ เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส กับ ประวิตร

คําประกาศความพร้อมที่จะจับมือทางการเมืองกับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ จาก พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส ได้กลายเป็น “คำถาม” คำถามต่อ “ความรับรู้” ในทาง “การเมือง”

ไม่เพียงแต่ต่อรากฐานในทางสังคม รากฐานในทางความคิด ของ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส ว่าดำเนินมาอย่างไร

มีความ “เข้าใจ” ในทาง “การเมือง” แต่ไหน เพียงใด

หากแต่ยังทำให้เกิดการทบทวนต่อบทบาทของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ในความสัมพันธ์กับพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อย่างลึกซึ้ง จริงจัง

จริงหรือที่ “รัฐประหาร” เป็นเรื่องของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เท่านั้น

จริงหรือที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ มิได้ดำรงอยู่ในสถานะแห่งความเป็นคนสำคัญภายใน “ระบอบ”

โดยเฉพาะการดำรงอยู่ของ“พลังประชารัฐ”

หากมองอย่างผิวเผินสายสัมพันธ์ระหว่าง พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ กับ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส ก็อยู่ในเส้นทางเดียวกัน

เส้นทางที่มี “เตรียมทหาร” เป็นจุด “ร่วม”

จากนั้นก็แยกย้ายกันไปยังโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จากนั้นก็แยกย้ายกันไปยังโรงเรียนนายร้อยตำรวจ

ออกมาเป็น “ทหาร” ออกมาเป็น “ตำรวจ”

ทั้ง 2 สามารถทะยานไปสู่ยอดบนสุดของระบบ นั่นก็คือ ตำแหน่ง “ผบ.ทบ.” นั่นก็คือตำแหน่ง “ผบ.ตร.”

เพียงแต่คนหนึ่งอยู่ “พลังประชารัฐ” คนหนึ่งอยู่ “เสรีรวมไทย”

เพียงแต่คนหนึ่งมีส่วนในการเป็น “นั่งร้าน” ให้กับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ขณะที่อีกคนหนึ่งมิได้เป็นเช่นนั้น

โดยรากฐาน จึงสามารถร่วมกันได้โดยไม่ยากเย็น

หากมองอย่างเปรียบเทียบ

กรณีของ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส มีความแตกต่างกับกรณีของ นายมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์ เป็นอย่างมาก

แต่จุดร่วมก็คือ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ

แต่จุดร่วมก็คือ ณ วันนี้ที่พรรค พลังประชารัฐไม่มี พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อยู่แล้ว มีแต่ พล.อ.
ประวิตร วงษ์สุวรรณ

เหมือนกับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จะถูกตัดออกไป

กระนั้น คำถามก็คือ ความสัมพันธ์ระหว่าง พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ กับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ดำเนินมาอย่างไร

จากรัฐประหารปี 2549 มายังรัฐประหารปี 2557

จากการล้อมปราบมวลชนคน เสื้อแดงในเดือนเมษายน พฤษภาคม 2553 มายังการรุกไล่ต่อ “ราษฎร” ตั้งแต่ปี 2563 เป็นต้นมา

ถามว่า พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ดำรงอยู่ “สถานะ” ใด

แท้จริงแล้ว ไม่ว่าการตัดสินใจของ นายมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์ ไม่ว่าการตัดสินใจของ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์
เตมียเวส

สะท้อน “จุดยืน” สะท้อน “ทรรศนะ”

สะท้อนความรับรู้ในทางความคิด ในทางการเมืองว่าดำเนินไปอย่างเห็นความสัมพันธ์ระหว่าง “ระบบ” และ “ระบอบ” อย่างไร

จุดยืน ทรรศนะ นั่นแหละที่กำหนด “วิธีการ”