ทั้งๆ ที่การตัดสินใจใน “โค้งสุดท้าย” ไม่ว่าจะมาจากนายสมศักดิ์ เทพสุทิน ไม่ว่าจะมาจาก นายจุติ ไกรฤกษ์
เป็นเรื่องธรรมดาอย่างปกติสำหรับนักการเมือง “อยู่เป็น”
กระนั้น ภายในการตัดสินใจ“อยู่เป็น” ของนักการเมืองเหล่านี้ก็สะท้อนถึงหนทางเลือกที่ไม่ธรรมดา
เมื่อมองผ่าน “รากฐาน” และ “ความสัมพันธ์”
อย่าลืมว่า นายสมศักดิ์ เทพสุทิน เคยเป็นเจ้าของบทสรุปอย่างยอดเยี่ยมที่ว่า
“รัฐธรรมนูญฉบับนี้ DESIGN มาเพื่อพวกเรา”
เป็น “พวกเรา” ที่อยู่ “พลังประชารัฐ”
อย่าลืมว่า นายจุติ ไกรฤกษ์ สืบสายการเมืองมาจาก ร.ท.จงกล ไกรฤกษ์ และเคยเป็นเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
จังหวะก้าวจึงเป็น “เงาสะท้อน”สำคัญ
หากมองจาก “สายสัมพันธ์” แทบมิได้เป็นเรื่องเหนือความคาดหมายที่ นายจุติ ไกรฤกษ์ จะเลือกพรรครวมไทยสร้างชาติ
ขอให้ทอดตามองไปยัง “รากฐาน” และการดำรงอยู่
เริ่มจาก นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ตามมาด้วย นายไตรรงค์ สุวรรณคีรี และ นายชุมพล กาญจนะ
ล้วนมาจาก “ประชาธิปัตย์” ทั้งสิ้น
การผละจากพรรคประชาธิปัตย์ของคนเก่าแก่ระดับ นายไตรรงค์ สุวรรณคีรี และ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค
ย่อมเป็น “สัญญะ” และเป็น “สัญญาณ”
เป็นสัญญาณให้เห็นว่าน่าจะฝากอนาคตไว้กับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา มากกว่า นายชวน หลีกภัย หรือ นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์
นี่คือการ “อยู่เป็น” เป็นการชิง “เอาตัวรอด”
มองจากสถานะของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา การตัดสินใจของ นายจุติ ไกรฤกษ์ อาจดูหล่อและปลอดภัยกว่า
ขณะที่กรณี นายสมศักดิ์ เทพสุทิน หวาดเสียวยิ่ง
การผละจากพรรคพลังประชารัฐเท่ากับเป็นการปฏิเสธความหมายของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
ยิ่งเลือก “เพื่อไทย” ยิ่งน่า “หวาดเสียว”
เพราะไม่เพียงแต่สวนทางกับความเชื่อมั่นเดิมที่ว่า “รัฐธรรมนูญฉบับนี้ DESIGN มาเพื่อพวกเรา”
เท่านั้น
หากยังปฏิเสธ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
จึงกลายเป็นคำถามว่า นายสมศักดิ์ เทพสุทิน ไปได้ความเชื่อมั่นมาจากไหนจึงได้เลือกไปอยู่พรรคเพื่อไทย
คำถามนี้มากด้วย “ความซับซ้อน” ในทางการเมือง
การตัดสินใจของ นายจุติไกรฤกษ์ จึงดำเนินไปอย่างผกผันกับการตัดสินใจของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน
อย่างน้อยก็ยังฝากไว้กับพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ตรงกันข้าม กรณีของ นายสมศักดิ์ เทพสุทิน เท่ากับเป็นการหักมุมอย่างชนิด 360 องศา
หรือว่ามี “ข้อมูล” ลึกลับใดอยู่ในมือ
