ตระหนก หวั่นไหว จาก ประยุทธ์ ประวิตร บทบาท ก้าวไกล
จังหวะก้าวระหว่าง “คณะก้าวหน้า” กับ “พรรคก้าวไกล” กำลังได้รับการเฝ้ามองและติดตามอย่างเป็นพิเศษ
ไม่ว่าจาก “พลังประชารัฐ” ไม่ว่าจาก “รวมไทยสร้างชาติ”
หากดูจากท่าทีของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หากดูจากท่าทีของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
เหมือนกับ “เมิน” และไม่ให้ “ความสนใจ”
หากใครที่ติดตามเวทีประชุม “วิสัยทัศน์” ร้อนแรง “เปลี่ยนใหม่หรือไปต่อ : ตัวตึง” ทางช่อง 3 ก็เห็นชัด
บทบาท “ชัยวุฒิ” บทบาท “ธนกร”
ไม่เพียงแต่ปะทะโดยตรงกับแต่ละถ้อยคำของ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร อย่างจริงจัง หากแต่ยังยืนยันเปิดเผย
ไม่ร่วม “รัฐบาล” หากมี “ก้าวไกล”
ท่าทีอันมาจากบรรดา “ตัวตึง” ไม่ว่าจะมาจากพรรคพลังประชารัฐ ไม่ว่าจะมาจากพรรครวมไทยสร้างชาติ
เด่นชัด ณ เบื้องหน้าพรรคก้าวไกล
ยิ่งเมื่อเสริมประสานกับท่าทีของพรรคภูมิใจไทย พรรคประชาธิปัตย์ พรรคไทยภักดี ยิ่งมีความแจ่มแจ้ง
เป็นการ “ผลักออก” เป็นการ “ปฏิเสธ”
เหมือนกับการปฏิเสธและผลักออกด้วยความรังเกียจ และมองข้ามบทบาท ความหมายของพรรคก้าวไกล
แต่ในความรังเกียจก็ยังแฝง “ความกลัว”
หากการดำรงอยู่ของพรรคก้าวไกลไม่มี “บทบาท” และไม่ทรง “ความหมาย” ทำไมจะต้องแฝงความหวาดกลัวอยู่อย่างเต็มเปี่ยม
นั่นเพราะใน “ก้าวไกล” มีพลังจาก “ก้าวหน้า”
บทบาทและความหมายของคำว่า “ก้าวหน้า” มิได้หมายถึงบทบาทและความหมายของ “คณะก้าวหน้า” อย่างโดดๆ
ตรงกันข้าม ทะลุไปถึง นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ
ขณะเดียวกัน เมื่อมองเห็นภาพ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ก็มองเห็นภาพ นายปิยบุตร แสงกนกกุล มองเห็นภาพ น.ส.พรรณิการ์ วานิช
ไม่ว่าที่ “ขอนแก่น” ไม่ว่าที่ “ปทุมธานี”
การเดินสายของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ไม่ว่าจะที่เชียงใหม่ ไม่ว่าจะที่พิษณุโลก ไม่ว่าจะที่ชลบุรี ไม่ว่าจะที่อุบลราชธานี
มีความต่อเนื่อง มีความสัมพันธ์
ยิ่งเห็นความเอาการเอางานของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ของ นายรังสิมันต์ โรม ตลอดจน นางอมรัตน์ โชคปมิตต์กุล
ยิ่งต้องหวาดระแวง ยิ่งต้องระมัดระวัง
ในความเป็นจริง ความหวาดกลัวอันสำแดงผ่านหลายคนแห่งพรรคพลังประชารัฐ หลายคนแห่งพรรครวมไทยสร้างชาติ
มี “เหตุผล” มี “ความเป็นจริง”
เพียงอ่านผ่าน “ผ้าป่าการเมือง” ก็น่าใจหาย ยิ่งเห็นการจัดตั้ง “ศูนย์ตรวจสอบข่าวปลอม” ยิ่งน่าตกใจ
“ข่าวปลอม” มีรากฐานจาก “ความกลัว”
