คะแนนนิยมของ “พรรคก้าวไกล” และ “พิธา ลิ้มเจริญรัตน์” พุ่งแรงขึ้นเป็นอันดับ 1 ในทั้งสามคำถามหลักของโพลเลือกตั้ง’66 “มติชนxเดลินิวส์” รอบสอง (1.คุณจะเลือก ส.ส.เขต จากพรรคการเมืองใด? 2.คุณจะเลือก ส.ส.ปาร์ตี้ลิสต์ จากพรรคการเมืองใด? และ 3.คุณสนับสนุนแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีคนใด?)
นัยยะน่าสนใจ คือ คะแนนนิยมของ “ก้าวไกล–พิธา” ไม่ได้พุ่งสูงเพียงในกลุ่มคนอ่านของเครือมติชน
เพราะเมื่อพิจารณาข้อมูลหลังบ้านเฉพาะในกลุ่มผู้อ่านของทางเดลินิวส์ คะแนนนิยมของ “ก้าวไกล–พิธา” ก็ยังนำอันดับ 1 ในทุกคำถาม ด้วยจำนวนเปอร์เซ็นต์ที่ไม่ต่างกันกับผลคะแนนโหวตของผู้อ่านเครือมติชน
ผลโพลของ “มติชนxเดลินิวส์” ยังสอดคล้องกับโพลออนไลน์ของสำนักข่าวอื่น ที่บ่งชี้ว่าในแง่การเป็นแคนดิเดตนายกฯ พิธามีคะแนนแซงขึ้นนำ “แพทองธาร ชินวัตร” ไปแล้ว ส่วนคะแนนนิยมของพรรค ก้าวไกลก็จี้ติดเพื่อไทยมากขึ้น
สำหรับผู้ที่ไม่พอใจผลโพลหรือไม่ชอบใจ “ก้าวไกล–พิธา” อยู่เป็นทุนเดิม อาจแซว–เสียดสีว่า สุดท้ายแล้ว พิธาคงเป็นได้เพียง “นายกฯ ออนไลน์” หรือ “นายกฯ โพล”
แต่ความจริงที่ยากปฏิเสธ คือ ถ้าเราทำโพลออนไลน์ลักษณะเดียวกันนี้ ในช่วงเดือนมกราคม–ต้นเมษายน (ก่อนสงกรานต์) คะแนนนิยมของ “ก้าวไกล–พิธา” จะยังไม่ได้พุ่งผงาดขนาดนี้ และน่าจะตามหลัง “เพื่อไทย–แคนดิเดตนายกฯ เพื่อไทย” อยู่ห่างพอสมควร
กระแสนิยมที่มีต่อก้าวไกลเพิ่งจะมาร้อนแรง (ภาษา “ช่อ พรรณิการ์” คือ “ระเบิดกระแส”) หลังวันที่ 22 เมษายน ที่พรรคมีเวทีปราศรัยสำคัญข้างสามย่านมิตรทาวน์
สอดคล้องกับช่วงเวลาในการทำโพล “มติชนxเดลินิวส์” รอบสอง ที่มีการเก็บข้อมูลกันระหว่างวันที่ 22-28 เมษายนพอดี
กระแสที่ถูกระเบิดขึ้นจากสามย่านมิตรทาวน์ ถูกประคองด้วยการขึ้นเวทีดีเบตและร่วมรายการสัมภาษณ์ต่างๆ ที่บุคลากรอันหลากหลายของพรรคก้าวไกล ตั้งแต่หัวหน้าพรรคถึงผู้ช่วยหาเสียง สามารถสร้างผลงานส่วนนี้ได้โดดเด่นกว่าพรรคอื่น (มีแค่ “น.ต.ศิธา ทิวารี” แห่งไทยสร้างไทย ที่ไม่ถูกรัศมีก้าวไกลกลบ)
ขณะเดียวกัน ก้าวไกลก็ไม่ได้บอดงานพื้นที่ เห็นได้จากภาพจำนวนประชาชนแน่นขนัดที่มาฟังการปราศรัยของพรรคในบางจังหวัด เช่น ภูเก็ต
อีก “พื้นที่ใหม่” ที่น่าจับตา คือ แพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์อย่าง “ติ๊กต็อก” ที่กลายมาเป็นเครื่องมือหาเสียงสำคัญในการเลือกตั้งรอบนี้
1-2 เดือนก่อน ใครที่ตามคอนเทนต์การเมืองในติ๊กต็อก จะพบว่าพรรคที่ยึดครองพื้นที่นี้ได้ คือ เพื่อไทย
แต่มาถึงตอนนี้ ก้าวไกลกลับครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในติ๊กต็อกเอาไว้เกือบหมด ผ่านคลิปหลากรูปแบบ ตั้งแต่ประโยคเด็ดบนเวทีดีเบต การหาเสียงแบบดาวกระจายของพรรค การเดินเท้า/ปั่นจักรยานพบปะประชาชนของผู้สมัคร ส.ส.เขต และการซ่อมแซมป้ายหาเสียงพรรคก้าวไกลของประชาชนคนธรรมดา (ที่พรรคนิยามว่าเป็น “หัวคะแนนธรรมชาติ”)
นี่เป็นกระแสอีกด้านที่ทรงพลังและอาจแพร่กระจายไปไกลเกินคาดคิด
คำถามทิ้งท้าย ก็คือ คะแนนในโพลออนไลน์ของ “ก้าวไกล–พิธา” จะแปรเป็น “คะแนนจริง” ได้กี่มากน้อย?
ในภาวะที่ “โลกออนไลน์” และ “โลกความจริง” ไม่ได้แยกขาดจากกันเด็ดขาด
แต่นับวันจะเหลื่อมซ้อนและไหลเทไปมาระหว่างกันมากขึ้น
แม้คนส่วนใหญ่ (รวมถึงคณะผู้จัดทำโพล “มติชนxเดลินิวส์”) อาจยังจินตนาการไม่ออก ว่าก้าวไกลจะกลายเป็นพรรคอันดับหนึ่งในการเลือกตั้ง 2566 ได้อย่างไร
ทว่า สิ่งที่พอคาดการณ์ได้ คือ “กระแสก้าวไกล” อาจระเบิดแรงในบางพื้นที่ อาทิ ในคะแนนบัญชีรายชื่อ และในพื้นที่ กทม.
ส่วนกระแสดังกล่าวจะลุกลามไปถึงจังหวัด/เมืองใหญ่อื่นๆ รวมถึงเขตเลือกตั้งรอบนอกบางแห่ง ได้หรือไม่
คำตอบทั้งหมดจะปรากฏชัดในวันที่ 14 พฤษภาคม
ปราปต์ บุนปาน
