ปรากฏการณ์ #ฟ้ารักพ่อ มีจุดเริ่มต้นจากเสียงอันดังขึ้นระหว่าง ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ปรากฏตัวในงาน
“ฟุตบอลประเพณี”
แฝง “กลิ่นอาย” แห่ง “จุฬาฯ-ธรรมศาสตร์” เต็มเปี่ยม
ไม่ว่า ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจไม่ว่า ปิยบุตร แสงกนกกุล ไม่ว่าพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ล้วนสวมเสื้อ “เหลืองแดง”
ขณะที่ปรากฏการณ์ #ส้มรักพ่อมีความ “ต่าง”
เป็นความต่างในระหว่างที่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อยู่ในบรรยากาศแห่งการเซลฟี่กับบรรดา “ด้อม” ที่รายล้อม
เทศะคือ ชายหาด “บางแสน”
นี่ย่อมเป็นความต่อเนื่องจากการอยู่ในท่ามกลาง “มวลชน” เริ่มจากบ้านบึง ตามมาด้วยศรีราชา และพัทยา
เป็นความต่อเนื่องจาก “สามย่านมิตรทาวน์”
ต้องยอมรับว่า ปรากฏการณ์#ส้มรักพ่อ ก่อนเดือนพฤษภาคม 2566 ต่างไปจากปรากฏการณ์#ฟ้ารักพ่อ ก่อนเดือนมีนาคม 2562
จากปี 2562 มาปี 2566 เพียง 4 ปี
ไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลาที่ห่างกันเพียง 4 ปีจะก่อให้เกิด “ปรากฏการณ์”ที่สะท้อนทั้งความเหมือนและความต่าง
ต่างตรงที่เป็น “พิธา” มิใช่“ธนาธร”
ต่างตรงที่เป็นเรื่องของพรรคก้าวไกล มิได้เป็นเรื่องของพรรคอนาคตใหม่ และอยู่ในเทศะที่ตรงกันข้าม
1 เป็นนิสิต นักศึกษา 1 เป็น “ด้อม”
กลิ่นอายจากผลสะเทือนของ “รัฐประหาร” ยังมีอยู่ในปี 2562แต่ในปี 2566 เป็นความร้อนแรงที่ซับซ้อนมากยิ่งกว่า
นั่นเป็นผลสะเทือนจากการไม่มีอยู่ของ “อนาคตใหม่”
ต้องยอมรับว่าการตัดสินใจยุบพรรคอนาคตใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ 2563 ส่งผลลึกซึ้ง ในทางการเมือง
เป็นการบดขยี้และทำลายอย่างแน่นอน
เป้าหมายใหญ่ย่อมเป็น ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เป็น ปิยบุตร แสงกนกกุล เป็น พรรณิการ์ วานิช
ถามว่าประสบความสำเร็จหรือไม่
ตอบได้เลยว่า อาจประสบความสำเร็จในทาง “รูปแบบ” และปฏิกิริยาอันส่งผลสะเทือนตามมาใหญ่หลวง
นั่นเห็นได้จากการเคลื่อนไหวตลอดปี 2563 ต่อ 2564
นั่นเห็นได้จากภาพที่ปรากฏ ณ สามย่านมิตรทาวน์ ภาพที่ปรากฏ ณ สะพานหิน ภูเก็ต และลานสามกษัตริย์ เชียงใหม่
ยืนยันความต่อเนื่อง #ฟ้ารักพ่อ เป็น #ส้มรักพ่อ
ปรากฏการณ์จาก “สามย่านมิตรทาวน์” ซึ่งได้รับการยืนยันโดย “ตลาดนกฮูก นนทบุรี” คืออาการใหม่ในทางการเมือง
ดำรงอยู่เหมือนกับเป็นรูปเงาแห่ง “ด้อม”
เพียงแต่เป็น “ด้อม” อันวางอยู่บนฐานแห่งอุดมการณ์และความเชื่อในแบบของพรรคก้าวไกลซึ่งพัฒนามาจากพรรคอนาคตใหม่
ในมือของ “พิธา” และมือของ “ธนาธร”
