คอลัมน์หน้า 3 : 2 แนว การเมือง ความกลัว กับ ความหวัง ในสนาม เลือกตั้ง
ไม่ว่าการปรากฏขึ้นแห่งบทเพลง “หนักแผ่นดิน” ไม่ว่าการปรากฏขึ้นของคลิป “ถามคนไทย อยากให้ประเทศไทยไม่เหมือนเดิมจริงหรือ”
มีรากฐานมาจาก “ความกลัว”
ยิ่งหยั่งลึกไปยังแต่ละปม 1 ข้าราชการเกษียณยังหาเงินเลี้ยงชีพได้ 1 ความเท่าเทียมเข้าถึงระดับครัวเรือน
1 สิทธิเสรีภาพ เราจะทำอย่างไรก็ได้
เหมือนกับเป็นคำถามลอยๆ แต่คำถามนั้นก็สัมพันธ์อย่างเป็นพิเศษกับกระแสอันกระหึ่มขึ้นอย่างกว้างขวาง
นั่นคือ #กาก้าวไกล ประเทศไทยไม่เหมือนเดิม
นี่ย่อมเป็น “มุมมอง” อันแตกต่างกันระหว่างของพรรครวมไทยสร้างชาติกับของพรรคก้าวไกล
1 มาจากความกลัว 1 มาจากความหวัง
คล้ายกับว่าสารอันดำรงอยู่ภายในคลิป “ถามคนไทย อยากให้ประเทศไทยไม่เหมือนเดิม จริงหรือ”
จะพุ่งปลายหอกเข้าใส่ “ก้าวไกล”
แต่หากพิจารณาแต่ละ “รายละเอียด” อันเป็น “ประเด็น” ของความสงสัย ของความหวาดกลัว
สัมพันธ์กับ “สถานการณ์” ในปี 2563
เป็นสถานการณ์ของการชุมนุมที่เริ่มจาก “เยาวชนปลดแอก” ประสานเข้ากับจาก “แนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม” ในเดือนกรกฎาคม สิงหาคม
จากนั้น พัฒนาเป็น “คณะราษฎร 2563”
เท่ากับโยงเอาการเคลื่อนไหวในการ “ชูสามนิ้ว” ของเยาวเรศรุ่นเจริญศรีให้รวมเป็นเนื้อเดียวกับ “ก้าวไกล”
มาจาก “ความกลัว” มาจาก “ความชิงชัง”
ถามว่าเป้าหมายของคลิป “ถามคนไทย อยากให้ประเทศไทยไม่เหมือนเดิม จริงหรือ” ของพรรครวมไทยสร้างชาติอยู่ที่ไหน
เหมือนกับจะพุ่งเข้าใส่ “พรรคก้าวไกล” เด่นชัด
แต่หากมองผ่านคลิปใหม่ล่าสุดจากพรรคก้าวไกลว่าด้วย “กาก้าวไกล เปลี่ยนประเทศไทยไปด้วยกัน”
ก็ต้องยอมรับว่ามีการปะทะกันโดยตรง
จะแตกต่างก็เพียงแต่ว่าเป้าหมายในการทำคลิปของพรรคก้าวไกลเป็นการจัดทำขึ้นด้วย “ความหวัง”
มิได้มี “ความกลัว” มิได้หวั่นไหว ว่อกแว่ก
เมื่อนำเอา ภาพจาก “สามย่านมิตรทาวน์” ประสานเข้ากับภาพจาก “สะพานหิน ภูเก็ต” และ “หาดแหลมเจริญ ระยอง”
ก็จะประจักษ์ใน “ทิศทาง” และ “ผล” แจ่มชัด
ในที่สุดแล้ว รูปธรรมแห่งการต่อสู้บนสมรภูมิแห่ง “การเลือกตั้ง” ก็สะท้อนให้ประจักษ์ใน 2 แนวทางอันแตกต่างกัน
แนวทาง “ความกลัว” แนวทาง “ความหวัง”
ฝ่ายหนึ่ง เรียกร้องให้ตัดสินใจเลือกบนฐานแห่งความหวาดกลัว ฝ่ายหนึ่งเรียกร้องให้ตัดสินใจเลือกบนฐานแห่งความหวัง
1 อนุรักษนิยม 1 ก้าวหน้าก้าวไกล
