สายธาร ความคิด ภาพ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ม่านฝัน เลือนราง

13.05.23 | 12:45 น.

คอลัมน์หน้า 3 : สายธาร ความคิด ภาพ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ม่านฝัน เลือนราง

ไม่ว่าภาพแห่ง “ทะเลดาว” ไม่ว่าภาพแห่งการกรีดร้องสำแดงความชื่นชมในทุกพื้นที่ที่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ปรากฏตัว

เป็น “ปริศนา” และเป็น “คำถาม”

เป็นปริศนาเพราะว่าไม่แน่ใจว่าบังเกิดขึ้นได้อย่างไร เหตุใดจึงรวดเร็วและแผ่กว้างกลายเป็นประกายไฟ ไหม้ลามทุ่งได้

เป็นคำถามว่าเป็น “ของจริง” หรือไม่

Advertisement

คำว่า “ของจริง” ในที่นี้อยู่บนพื้นฐานที่ไม่แน่ใจว่าเป็นความนิยมต่อพรรคก้าวไกล เป็นความนิยมต่อ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อย่างแท้จริง

หรือว่า “วูบวาบ” ไปตาม “กระแส”

จึงก่อให้เกิดการถามลงไปอีกว่า อาการวูบวาบ ไหวไหวเหล่านั้นจะสามารถแปรมาเป็น “คะแนน” ได้ละหรือ

เป็นคำถามด้วยความแคลงคลาง กังขา

ห ากมองอย่างเห็นใน “พัฒนาการ” กระแสต่อพรรคก้าวไกล กระแสต่อ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ มิได้เป็นครั้งแรก

ก่อนหน้านี้ก็เคยมี ชวน หลีกภัย

ต้องยอมรับว่า กระแสและความนิยมต่อ ชวน หลีกภัย และต่อพรรคประชาธิปัตย์เป็นเรื่องจริง

จริงกระทั่ง “เอาเสาไฟฟ้าลง” คนก็ยังแห่กัน “เลือก”

กระแสต่อพรรคประชากรไทย กระแสต่อ สมัคร สุนทรเวช กระแสต่อพรรคพลังธรรม กระแสต่อ จำลอง ศรีเมือง ก็เป็นเรื่องจริง

มองเห็นได้จาก “ชัยชนะ” ผ่านกระบวนการ “เลือก”

แต่กระแสเมื่อเกิดขึ้นกับพรรคก้าวไกล กับ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ กลับมากด้วยคำถาม กลับมากด้วยความไม่แน่ใจ

เหมือนกับที่เคยเกิดกับ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ

ไ ม่ว่ากระแสอันเคยเกิดกับพรรคอนาคตใหม่ ไม่ว่ากระแสอันเคยเกิดกับ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ

ล้วนเป็น “เรื่องจริง” และ “พิสูจน์” มาแล้ว

พิสูจน์ผ่านจำนวน 6.3 ล้านคะแนนเสียง พิสูจน์ผ่านจำนวน 80 กว่า ส.ส. ของพรรคอนาคตใหม่ที่ได้รับเลือก

ชนะพรรคประชาธิปัตย์ ชนะพรรคภูมิใจไทย

แต่เมื่อ “กระแส” ในลักษณาการเดียวกันนี้บังเกิดกับพรรคก้าวไกล บังเกิดกับ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ก็ยังมี “คำถาม”

แม้ภาพจาก “ทะเลดาว” ก็เด่นชัด

แม้เสียงกรีดร้องตะโกน “ก้าวไกล ก้าวไกล” จะดังกึกก้องทุกครั้งที่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ปรากฏตัว

คนจำนวนไม่น้อยยังรู้สึกว่าเป็น “ภาพลวงตา”

น่ าสนใจก็ตรงที่อย่าว่าแต่การดำรงอยู่ของ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ การดำรงอยู่ของ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ สำหรับบางกลุ่ม บางคน

เป็นการดำรงอยู่อย่าง “ลวงตา” ไม่เป็น “ความจริง”

หากแม้กระทั่งการดำรงอยู่ของการเคลื่อนไหวเมื่อปี 2563 ตลอดปี 2564 ของปรากฏการณ์ “ราษฎร” ก็ดำรงอยู่อย่างเลือนราง

เสมือนความเลือนรางในม่านหมอกแห่ง “ฝันร้าย”