เลือกตั้งล้าหลัง
เลือกตั้งใหญ่ระเบิดศึกวันนี้ ประเดิมกติกาบัตรสองใบ ตามที่พรรคการเมืองต่างๆ ช่วยกันหามแห่ แก้ไขรัฐธรรมนูญ
ฉีกทิ้งบัตรใบเดียว สูตรเลือกตั้งปี’62
กติกาใหม่นี้ หลายต่อหลายพรรค มั่นใจว่า นอกจากทำให้ถูกต้อง ยังเข้าทาง เอื้อต่อตัวเองอีกต่างหาก
แต่เอาเข้าจริง เมื่อเข้าสู่ฤดูเลือกตั้งความมั่นใจหดหาย
หลายค่ายโอดโอย ที่คิดว่าจะหาเสียงง่าย กวาดขยาย ส.ส.เขต เพิ่มขึ้น ไม่สนปาร์ตี้ลิสต์ ถ้าฝันได้เอื้อมถึงก็เอา เห็นท่าไม่ดีก็ปล่อยไป ถึงวันเวลาจริงๆ ไม่ง่าย
กลายเป็นว่า แบบบัญชีรายชื่อนั้น เป็นเวทีของการต่อสู้ แย่งมาร์เก็ตแชร์ ระหว่างพรรคการเมืองขนาดใหญ่ และพรรคที่มีกระแสความนิยมเท่านั้น
ที่เหลือไม่อยากเรียกไม้ประดับ
แต่ก็ไม่เกินจริง คงสอดแซม เข้ามาได้ พรรคละไม่กี่คนแค่นั้น
ส่วน ส.ส.เขตที่หลายพรรค มองในหลายภาค หรือแม้แต่ภาคที่เคยเป็นที่ยึดครองของตัวเองมาก่อนนั้น
สุดท้าย กลับไม่ง่าย
ทุกพรรคมองเหมือนกัน ว่าถ้าจะชนะเลือกตั้ง ให้ได้ ส.ส.มากที่สุด หรือมีจำนวนเป้าหมายที่แน่นอนหนึ่ง เพื่อให้มีอำนาจต่อรองในการเกาะขบวนร่วมรัฐบาล
ก็ต้องมุ่งมาทางที่ ส.ส.ระบบเขต
เรื่องของเรื่องก็เนื่องจากว่า ผู้แทนแบบเขตเลือกตั้งนั้น มีถึง 400 เขต 400 คน
มากกว่าปาร์ตี้ลิสต์ 4 เท่า
เมื่อทุกพรรค ทุกค่าย มุ่งมาที่ตลาดนี้ ก็ต้องมีการสู้เดือด แข่งขันสูง แข่งแคนดิเดตนายกฯ แข่งนโยบาย ขายเศรษฐกิจปากท้อง ประชานิยมไม่พอ
ต้องมีตัวเสริม ตัวช่วย
บางจังหวัดหนักข้อ จ่ายช้อปหัว สองพัน สามพัน ซื้อหว่านทั้งจังหวัด
มีคะแนนรองรังจัดตั้งอยู่จำนวนหนึ่ง ที่เหลือสาดกระสุนไม่เลือกเป้า คิดว่าถ้าเข้าซัก 30 เปอร์เซ็นที่จ่าย ก็ได้ลุ้น
การเลือกตั้งครั้งนี้ ด้านเนื้อหา ดูเหมือนยกระดับพัฒนาไปอีกขั้น
มีหลายพรรคที่ก้าวหน้า
แต่ในขณะเดียวกัน การเมืองระบบเก่า สู้ซื้อวิถีโบราณ ก็ยังไม่หมดไป
ผลเลือกตั้งที่จะออกมา จึงใช่แต่สะท้อนด้านใหม่ พัฒนาการ
แต่ในด้านล้าหลัง ก็จะปรากฏ เป็นผล คนชนะเลือกตั้งด้วย
