อุปสรรค กั้นขวาง เส้นทาง พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ สู่ ‘นายกรัฐมนตรี’

คอลัมน์หน้า 3 : อุปสรรค กั้นขวาง เส้นทาง พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ สู่ ‘นายกรัฐมนตรี’

เหมือนกับผลการเลือกตั้งเบื้องต้นที่เห็นกันตลอดคืนวันที่ 14 พฤษภาคม จะเป็นชัยชนะของพรรคก้าวไกล

แต่ยังมิได้เป็น “ชัยชนะ” อย่าง “เบ็ดเสร็จ” เด็ดขาด

ตรงกันข้าม ภายในชัยชนะนั้นยังทิ้ง “คำถาม” ยังกำหนด “เงื่อนไข” ทั้งที่สามารถควบคุม และไม่สามารถควบคุมได้

หากเป็นพรรคก้าวไกล ก็ถือว่า “บริหาร” จัดการได้

ยิ่งกรุ่นอยู่ในบรรยากาศแห่ง “ชัยชนะ” ยิ่งร้อยรัดให้ภายในของพรรคก้าวไกลดำเนินไปและดำรงอยู่อย่างค่อนข้างราบรื่น

ดวงตามุ่งมั่น เปล่งประกายแห่งความหวัง

ขณะเดียวกัน หากมองไปยังพรรคการเมือง “อื่น” อันถือว่าเป็นปัจจัย “ภายนอก” ก็ยังมิอาจวางใจได้อย่างชนิดเต็มร้อย

ขอให้จับ “อาการ” จากบรรดา “เกจิ” ผู้เชี่ยวชาญทางการเมือง

สายตาที่ทอดมองไปยัง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา สายตาที่ทอดมองไปยัง พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยังเปี่ยมด้วยความหวาดระแวง

“ยอมแพ้” จริงหรือ หรือว่าแค่ “หมอบ” เพื่อรอคอย

วางใจได้อย่างไรว่าจะไม่มีความพยายามจากพรรคภูมิใจไทย จากพรรคประชาธิปัตย์ ไปยังพรรครวมไทยสร้างชาติ ไปยังพรรคพลังประชารัฐ

พร้อมด้วย “ปฏิมา” แห่งรัฐบาล “เสียงข้างน้อย”

ในเมื่อบทเรียนจากปฏิบัติการ “แจกกล้วย” ในห้วงหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 ก็มากด้วยความจัดเจน

เป็นความจัดเจนระดับ “เส้นเลือดใหญ่” ในพรรคพลังประชารัฐ

เป็นความจัดเจนที่พรรคภูมิใจไทยเองก็เคยสะสมประสบการณ์จากการร่วมกับพรรคประชาธิปัตย์ในเดือนพฤศจิกายน 2551

จัดตั้ง “รัฐบาล” ขึ้นใน “ค่ายทหาร”

อย่าได้แปลกใจ หาก “น้ำเสียง” ของบรรดาเกจิ “ผู้เชี่ยวชาญ” ทั้งหลายได้ก้องกังวานทันทีที่ผลการเลือกตั้งปรากฏ

ยิ่งมองไปยัง “ภายใน” ของพรรคเพื่อไทย ยิ่งเปี่ยม “หวัง”

คนที่เคยเป็นเจ้าของบทสรุปที่ว่า “รัฐธรรมนูญฉบับนี้ DESIGN มาเพื่อพวกเรา” ก็อยู่ในพรรคเพื่อไทย มิใช่หรือ

ถามว่าที่ออกจาก “พลังประชารัฐ” มา “เป้าหมาย” อยู่ที่ไหน

ตอบได้เลยว่า 1 อยู่ที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ 1 อยู่ที่กระทรวงพลังงาน

หาก “อำนาจ” ในการจัดตั้ง “รัฐบาล” อยู่ในมือของพรรคก้าวไกล

เพียงเสนอให้มีการจัดทำ “MOU” เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติที่เป็นจริงก็ยากเป็นอย่างยิ่งที่จะสามารถรับได้

ภายใต้อำนาจ “การต่อรอง” ที่ถดถอย น้อยลง

บรรดาเกจิ “ผู้เชี่ยวชาญ” จึงเตือนให้ระวังในทางการเมือง อย่าเพิ่งมองข้ามช็อตไปยังตำแหน่ง “นายกรัฐมนตรี”

ขอให้มองไปที่ตำแหน่ง “ประธานสภา”

ขอให้มองไปที่ปัจจัยซึ่งจะสามารถส่งผลสะเทือนดูดดึงบรรดา 250 ส.ว.ให้หันมาเห็นชอบให้ได้เสียก่อน

นี่ล้วนเป็น “ปราการ” ขวางกั้นบน “เส้นทาง”