นิวส์โน้ต : แพ้เป็นพระ-ชนะเป็นฝ่ายค้าน

ภาคต่อ วิบากกรรม ‘พิธา ลิ้มเจริญรัตน์’ ชนะเลือกตั้ง

อย่างเดียวไม่พอ

ต้องฝ่าด่านหิน 250 ส.ว. กำแพงกางกั้นให้ได้ด้วย

เนื่องจากกติกา ดีไซน์เอื้อล็อกสเปกนายกฯ ให้ความสำคัญการรวบรวมเสียงในเวทีสองสภารวมกัน ต้องได้ 376 อัพ

กดเสียงข้างมากของสภาล่าง 310 ที่นั่ง ให้ไม่มีความหมาย

ประชาธิปไตย คล้ายกลับหัวหางชะตาขึ้นอยู่กับเสียงส่วนน้อยเป็นหลัก

วันวาน หลายต่อหลายท่าน ออกโรงเรียกร้อง ฮือปิดสวิตช์ ส.ว.ด้วยมือ ส.ส.พร้อมพรัก ทุกขั้ว ทุกฝ่าย

ให้ร่วมสนับสนุน ขานชื่อเห็นชอบ ‘พิธา’ นายกฯ แคนดิเดตผู้ซึ่งประชาชนไว้วางใจ

เพื่อเป็นการยืนยันหลักการ และธำรงรักษาไว้ ซึ่งหัวใจของประชาธิปไตย

แต่หลายต่อหลายท่าน ยกมือทักท้วง

และก็เป็นเสียงที่ไม่ควรมองข้าม แต่ต้องรับฟัง

คือจะเรียกร้องฝ่ายเดียว คงไม่ได้ ‘พิธา’ก้าวไกลเอง ก็ต้องยื่นมือออกไปด้วย การยืนหยัด แข็งขืน กระต่ายขาเดียว

รังแต่ จะทำให้เส้นทางตีบตัน

ฉะนั้น ก็ต้องขยับพรรคอื่นด้วย ไม่ควรเรียกร้องฝ่ายเดียว

อย่างการเรียกร้องสปิริต จากภูมิใจไทยประชาธิปัตย์ หรือแม้แต่ ชาติไทยพัฒนา ก็ตาม

พรรคทั้งสาม จะโหวตให้ง่าย คงคิดหนักเมื่อ ‘พิธา’ ปิดประตูใส่ แถลงก่อนหน้าชัดเจน ว่า ตั้งรัฐบาล 309 เสียง (310 เสียง)6 พรรคฝ่ายค้านเดิม เพิ่มเติมอีก 1พรรคเป็นธรรม เท่านี้พอ

ซัดเปรี้ยง ภูมิใจไทยไม่เอา พรรคอื่น ฝ่ายรัฐบาลเดิมไม่จำเป็น

ใจเขา ใจเรา ถ้าจะไปโหวตให้ เป็นตัวช่วยปิดสวิตช์ ส.ว. คงต้องคิดหนัก

ถึงได้บอกว่า ก้าวไกล อาจต้องทบทวน ลดกำแพง ปรับท่าทีใหม่ หากอยากได้ความร่วมไม้ร่วมมือจากคนสภาเดียวกัน

แต่หากยืนยัน มั่นใจเดินถูกทาง ก็ไม่มีใครว่า

จะว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้ หากคิดว่า จะโหวตให้ทำไม เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่งเอากระดูกมาแขวนคอ

ลากต่อแบ่งขั้ว ไม่เผาผี เงาไม่เหยียบ